Wiebeltjes

Ik zie meteen waarom hij zo verdrietig is. Toet is uit zijn voegen gebarsten. Hij heeft een ritssluiting op zijn rug en er komt zelfs wat fluf en stuf uit. Ik probeer het naadje dicht te trekken maar het springt meteen weer open. Toet, zeg ik, Je bent te dik voor je velletje geworden!


1 reactie

Oeps! Schaamrood!

Als applicatiebeheerder van het PersoneelsInformatieSysteem ben ik onder andere belast met de uitvoer van een aantal maandelijkse controles op de invoer van gegevens. Iets met ‘Waar gehakt wordt vallen spaanders’ en ‘Waar gewerkt wordt worden fouten gemaakt’. De ene maand komen er wat meer fouten uit de controles en dan mopper ik binnensmonds of in ieder geval binnenskamers zachtjes op de collega’s. Of eigenlijk op één collega. Mijn vaste litanie is ‘Potverdorie, ik maak die werkinstructies niet voor niets, waarom gebruikt ze die nou nooit?’.

Toen ik van de week een mailtje van betreffende collega in de mailbox zag staan met de melding dat zij een bepaald, door mij aangemaakt, gegeven niet toegevoegd kreeg bij een medewerker dacht ik ‘Ja hoor, het zal weer eens niet’. Ik denderde de trap af, op zoek naar de collega. Het lukte haar nog steeds niet. ‘En ook bij een van de andere medewerkers van die afdeling lukt het niet’, zei zij. Even was zei stil en toen zei zij heel aarzelend ‘Ben jij misschien iets vergeten aan te maken?’. Ik wilde al protesteren dat ik die items echt wel goed had aangemaakt toen er een kwartje viel. Die items had ik inderdaad goed aangemaakt, maar de bijbehorende afdeling was nieuw en ik was vergeten om dat ‘aan het systeem te vertellen’. Met een ‘Je hebt gelijk. Dank je wel. Ik ga het even oplossen’, sprintte ik naar mijn eigen kantoor. Ik zag nog net hoe haar mond openviel toen ik  toegaf dat ik een fout had gemaakt. ;-)

Vijf minuten later was ik weer terug en vroeg haar het nogmaals te proberen. Toen lukte het wel. Terwijl ik terug naar boven liep foeterde ik inwendig op mijzelf. ‘Muts! Je hebt zo’n mooie werkinstructie gemaakt, waarom gebruik je die niet!’ Zucht. Voorlopig heb ik niets te kneuteren. Dat zou een te hoog ‘De pot verwijt de ketel’ gehalte geven.

© Rianne, 18 december 2014


10 reacties

Sunshine Award

images

Een week of wat geleden ontving ik een mailtje van Karien Damen met daarin de melding dat zij mij genomineerd had voor een Sunshine award. Ik nam de melding even ter kennisgeving aan en parkeerde de mail om even rustig na te denken over wat te doen met deze nominatie. Vanwege alle perikelen vergat ik het een beetje en dinsdag schoot het mij ineens weer te binnen. Ik wilde al weigeren maar toen zei een klein stemmetje… En toch is het leuk om genomineerd te worden!’ Dat is natuurlijk zo. Dus bij deze neem ik de nominatie in ontvangst en doe dat wat er bij hoort wanneer je genomineerd wordt. Ik volg de spelregels.

Regel 1 Plaats het logo van de Sunshine award en regel 2 Link naar de blogger die jou genomineerd heeft heb ik al uitgevoerd.

Regel 3 vraagt om de vermelding van 7 willekeurige feitjes over mijzelf. Daar gaat-ie:

1. Aan het eind van mijn basisschoolcarrière veranderde mijn school van conventionele school in een Jenaplan school. Eigenlijk is het best wel een mirakel dat ik de laatste paar jaar nog iets geleerd heb daar ik meestal met een boek ergens in een hoekje zat.

2. Mijn eerste auto was een Mini Cooper. Het Mr Bean model zal ik maar zeggen, maar dan in het blauw. Ik heb er met veel plezier een jaar in gereden ook al ging-ie niet harder dan 100 en met tegenwind 80 km per uur.

3. Ik ben één keer op wintersport geweest. In 1984 was dat. Een collegaatje wilde op wintersport en zocht iemand om mee te gaan. Hoewel ik haar nauwelijks kon zei ik ja. Ik heb een heerlijke week gehad en wist daarna ook Wintersport is niets voor mij. En dat terwijl ik dol (was) op schaatsen.

4. Op mijn 15e kreeg ik lenzen. In het begin vond ik het een crime om die dingen in te doen. Op een gegeven moment zat ik met bril aan de eettafel toen een vriend van mijn broer op bezoek kwam. Doe je lenzen een in, zei hij. Braaf ging ik naar boven maar het lukte niet zo snel om ze in te krijgen. Dus liep ik stekeblind zonder bril naar beneden en deed net alsof. Hij keek mij diep in de ogen en zei toen Ik zie ze zitten. ik heb nooit durven biechten dat ik geen lenzen in had op dat moment.

5. Voordat ik allergisch werd voor roze heb ik een roze spijkerbroekpak gehad. (Tegenwoordig ben ik trouwens aardig over die allergie heen gegroeid.)

6. De eerste band die ik live heb zien spelen was Golden Earring. Tot op de dag van vandaag ben ik fan, zij het geen fanatieke.

7.  Ik ben jaren witblond van haarkleur geweest maar sinds mijn 18e is mijn haar elk jaar wat donkerder geworden. Toch zijn er nog steeds mensen die, wanneer ze het over mij hebben, het over dat kleine blonde meisje hebben.

Zo, dat waren de feitjes. Op naar regel 4. Een lastige: Nomineer 15 andere bloggers en link naar hun blog. Daar gaat-ie: Appelig, Ariadne’s draad, Binnenkijkjes, Gewoon Harriëtte, Irenka dotMijn Kladblok, Mijn liefde voor schrijvenMighty MusingsMiss Sex and the City, NickyPink shoes, Triltaal, Villa Kakelbont, Zeeuws Bibje en Zo simpel is dan geluk.

Goed, dat is gelukt. Blijft alleen regel 5 over: Laat alle genomineerde per mail weten dat zij genomineerd zijn. 😎 Ik ga mijn best doen iedereen voor het eerste kerstdag op de hoogte te stellen van het heugelijke feit.

Rest mij nog slechts Karien te bedanken voor haar nominatie. Bij deze!

© Rianne, 16 december 2014

Maar die is volgende week toch pas. Tot die tijd kan ik er best mee spelen. -Dat is prima Toet, als je ze maar niet vies maakt.


7 reacties

Lang geleden

Soms geraken hobby’s zomaar ineens in een verdoemhoekje. Zo ben je nog gemiddeld 5 dagen per week met je hobby bezig, zo vergeet je dat het een hobby is. Soms denk je nog: ‘Hum toch maar weer eens oppakken’ maar om de een of andere reden komt het er niet van. Zijn er altijd andere dingen die belangrijker lijken, die leuker zijn, de hoognodiger moeten.

Toen werd het dinsdag 16 december. Een wachtdag. Zo’n dag die je verplicht in of rond je huis moet doorbrengen omdat er een monteur komt. Ergens in de middag, dat dan weer wel. Ik had wat speling. Maar toch.

Voor negen uur zijn de keuken en ik al schoon, doet de Airfryer haar best een lekker havermoutontbijt te fabrieken. Ik zuig stof, hang wat rond op het net, zet een was in.

Ik ruim de tafel leeg, bezie de ruimte en denk… Het is er weer tijd voor..

Al doende wist ik ook al gauw weer waarom ik er mee gestopt was. Ik heb wat moeite met het leegmaken van mijn geest. Het is een paar maal gelukt en al is het resultaat nog niet helemaal waar ik op hoopte.. Helemaal ontevreden ben ik niet. Dit moet ik er in houden.

© Rianne, 16 december 2014


5 reacties

Happy monday!

oxymoron

Een dik anderhalf jaar geniet ik van een lang weekend doordat ik op maandag vrij ben. Een hele tijd geleden al weer had ik op maandag een bespreking in Eindhoven. Om de een of andere reden voelde dat niet als werken. Misschien omdat ik aansluitend even bij mijn moeder binnen ben gelopen.

Afgelopen maandag mocht ik weer eens op maandag werken. Of beter gezegd: Moest ik op maandag werken. Iets met geen vrije kunnen krijgen vanwege de hoeveelheid werk die er ligt in aanloop na het einde van het jaar. ‘s-Morgens ging het nog wel. Ik stond een kwartier later op dan normaal op een werkdag en vertrok een kwartier eerder van huis. Een klein voordeel van het niet kunnen gebruiken van de douche.

maandag.jog

Eenmaal op het werk (wat is het op zo’n maandagochtend druk op de weg) was ik een beetje blij dat ik er was. De mails vlogen mij om de oren en ik was blij dat de collega’s deze niet op hoefde te pakken. Eigenlijk viel het tot de lunch nog wel mee dat werken op maandag hoewel het defecte koffiezetapparaat enigszins voor een domper zorgde. Iets na tweeën had ik de pijp leeg. Dan duurt het nog best lang voordat het haf vijf was maar ach… Ik had nog een leuk uitzoekwerkje liggen en dan vliegt de tijd.

Bijkomend voordeel is wel dat ik nu eens op een dinsdag vrij ben en dat de monteur pas aan het eind van de dag aan komt waaien. Er ligt een hele dag vol plannen voor mij. Morgen lezen jullie wel wat er van die plannen terecht is gekomen. 😎

© Rianne, 15 december 2014

Onderbroekenlol


13 reacties

Bewustwording

Al weer een hele tijd geleden stuitte ik bij het scrollen door Twitter op een artikel over @RobJGreenfield. Rob (klik hier om zijn site te bezoeken) is een jonge Amerikaan die heel bewust met onze leefomgeving en natuurlijke hulpmiddelen omspringt. Om een voorbeeld te noemen: Tijdens een fietstocht dwars door Amerika heeft hij het klaar gespeeld om voor de dagelijkse zaken waar een mens elektriciteit bij nodig heeft alleen gebruik te maken van door zonnen-energie opgewekte energie. Verder (heel actueel nu onze warm water voorziening het even niet doet) heeft hij tijdens die hele tocht geen enkele warme douche ergens genomen. Wassen deed hij zich in meren, bij lekkende brandkranen of in een regenbui.

Onlangs maakt hij weer een tocht door de States. Dit keer om bewustwording te creëren over de enorme voedselberg die er dagelijks door restaurants en supermarkten weg wordt gegooid. Voedsel wat nog goed bruikbaar is.

Een ander initiatief wat ik enorm toejuich is het project van Merren Tait en haar project “One year no plastic’.Zij weigert verpakkingsmateriaal, neemt haar eigen bakjes en flacons mee wanneer zij boodschappen doet en is gewoon heel bewust met het terugdringen van de afvalberg bezig.

Lovenswaardig vind ik de acties van deze mensen en van de kunstprojecten die als Upcycling bekend staan.

Lange tijd was ik er van overtuigd dat ik zelf ook bewust met het milieu bezig was, mijn afvalberg tot het minimum beperk, goed op mijn gas, elektriciteit en waterverbruik let en minimaal voedsel weggooi. Het ‘douchen’ van zondag waarbij ik ongeveer zes liter water heb gebruikt deed mij beseffen dat dat niet zo is.

Kijk, het is mooi dat wij volgens de verbruiksmanager van E.ssent samen minder elektriciteit gebruiken dan het gemiddelde eenpersoonshuishouden maar ik weet dat heel simpel nog beter kan door wat vaker de was op te hangen in plaats van in de droogtrommel te gooien. Bovendien gebruikt mijn huis meer gas dan het gemiddelde appartement. Deels vanwege het feit dat  een deel van de flat boven onverwarmde schuren zit maar deels vanwege ons douchegedrag (al komt dat deels door een happerende driewegklep). Over het watergebruik ga ik het niet hebben. Tien minuten douchen is vrij normaal. Dat kan minder. Scheelt ook gelijk gas.

Het klopt ook dat ik tegenwoordig kliekjes bewaar in plaats van het weg te gooien maar dat is slechts uitstel van executie. Aangezien wij zelden tot nooit een kliekjesdag hebben verdwijnen de restjes een week of twee later alsnog in de vuilnisbak. Over de hoeveelheid kartonnen bekertje die ik op het werk weggooi ga ik het maar niet hebben en ik mag ook wel wat beter opletten tijdens het boodschappen doen. Zowel qua hoeveelheid als qua verpakkingsmateriaal.

Aangezien ik niet van goede voornemens voor het nieuwe jaar ben ga ik hier vanaf vandaag gewoon mee beginnen.

En jij? Let jij op milieu, energie, verpakkingshoeveelheid etc? Of schiet het er, net als bij mij, met enige regelmaat toch even bij in?

© Rianne, 14 december 2014

Maar dat viel al snel van mij af...


7 reacties

Zondagochtend

W1L1 poging 2

Het plan was om de dijk op te gaan om Les 1 van Evy voor de tweede maal deze week te loop/rennen. Na een korte aarzeling heb ik dat ook gedaan.

De vorige keer dat ik op de dijk stond was het donker. Daarom was het het nu wel een beetje ‘schrikken’ om te zien hoe hoog het water stond.

Aan mijn rooie pieper kan je zien dat ik toch weer iets te hard van stapel ben gegaan. Maar ja, het eerste stuk was koud. Erg koud maar na een minuut of 10 merkte ik daar niets meer van.

Ontbijt: Havermout met blauwe bessen

Eenmaal thuis was het tijd voor mijn ontbijt: Havermout met blauwe bessen.

Fluitketeltje

Na het ontbijt mocht Keteltje aan de slag. Er moesten, vanwege een niet werkende warmwater voorziening, een tweetal bakken met warm water gevuld worden t.b.v. de hygiënische afhandeling van de dag.

Ik goot in beide bakken anderhalve liter kokend water en vulde dit tot temperatuur ‘lekker’  aan met koud water.  Een steelpannetje water was meer dan genoeg om mijn haar nat genoeg te maken om het te wassen. Drie steelpannetjes water was meer dan voldoende om alle zeep weer uit te spoelen. Met ongeveer anderhalve bak water over ging ik ‘douchen’. Oftewel: inzepen en afspoelen. Er bleef nog bijna een halve bak water over!

Meer dan genoeg om een handdoek nat te maken zodat ik de wastafel en de spiegel kon reinigen. Niet zo schoon als anders, maar voor mijn gevoel wel proper.

Koffie

En toen was het tijd voor koffie! Welverdiend als je het mij vraagt.

© Rianne, 14 december 2014

Toet's tijdmachine


3 reacties

De driewegklep

Nou, de monteur is geweest. De uitslag: Een kapotte driewegklep. Die dingen schijnen bijna nooit kapot te gaan (ondanks het feit dat dit al de derde! ketel is waarbij mij dit overkomt) dus die liggen niet op voorraad. Gevolg: Maandag pas bestellen, dinsdag binnen en plaatsen. Ik ben al aan het regelen dat ik maandag kan werken zodat ik dinsdag thuis kan gaan zitten wachten op een monteur met driewegklep.

Voor nu zit er niets ander op dan Toet’s Tijdmachine even te confiskeren zodat we die bak kunnen vullen met in de waterkoker gewarmd water zodat we geheel conform het idee ‘Vroeger was alles beter’ ons tot en met dinsdag geheel volgens het jaren vijftig principe met washandje en een beetje warm water kunnen wassen. Er zijn ergere dingen in het leven.

Gelukkig is het geen zomer. ;-)

Pootje baaien

© Rianne, 13 december 2014

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 161 andere volgers