Wiebeltjes

Het is niet alleen benen-fietsen, nee, er is ook muziek en eten. Toetjes zijn dol op eten.


8 reacties

Vergeten groenten

Volgens vallen Yep en ik niet in de categorie lastige eters al moet ik met diverse voedsel-intoleranties en -allergieën wel een beetje voorzichtig zijn. De laatste jaren ben ik meer en meer het pakjes en potjes koken achter mij aan het laten en kook steeds meer vanuit verse ingrediënten en zelf samengestelde kruidenmengsels. Nu ik ook nog een paar kook-blogs volg wordt het menu met de week gevarieerder met wisselend resultaat.

Een van onze favorieten is nog steeds RizziBizzi oftewel risotto op z’n Wiebeldums. Door regelmatig andere groentes toe te voegen eten we regelmatig hetzelfde maar wel anders. Over het algemeen is het ook nog lekker. De toevoeging van witlof, snij- of sperziebonen aan de RB hoort al tot de standaard. Veldeersten, linzen en kikkererwten ook.

Maar ja… Het advies wat ik niet alleen van de diëtiste heb gekregen maar wat ik ook weer uit mijn ter hand genomen studieboeken lees is dat het voor mijn gezondheid goed zou zijn om wat meer ‘volgens het seizoen’ te eten omdat deze voedingsmiddelen de meeste ‘energie’ bevatten. Ik vind dat wel logisch klinken en doe mijn best. Zo heb ik laatst, bij afwezigheid van bonen eens spruitjes toegevoegd aan de RB en wat mij betreft was dat een blijvertje, maar als het aan Yep ligt blijft het bij dit ene experiment. ;-/. Zucht.

koolraap

Zaterdag, in een poging om meer volgens het seizoen te eten, kocht ik koolraap. ‘Vergeten groenten’ stond er bij. Het zou zo maar kunnen. De raap stond bij AH niet eens op de ‘plu’-lijst dus afrekenen was lastig. Uiteindelijk bleek dat het een scan-artikel was maar zonder code scant zo lastig. Eenmaal thuis zag ik aan het gezicht van Yep dat het geen goede keuze was maar ik liet mij niet uit het veld slaan. Na heel veel zwaar snijwerk had ik de knol eindelijk in mooie kleine blokjes gesneden en kon ik gaan koken. Aan het eind van de rit begon ik de geur al te herkennen. Oh ja, dat aten we vroeger ook wel eens. Dapper begonnen wij te eten. Ik heb zelfs een tweede bordje opgeschept (want he, het is goed voor mij) maar Yep heeft het bij een bak gelaten. Daar waar hij van de spuitenvariant nog een tweede bak opgeschept heeft. Zijn oordeel was duidelijk: Koolraap is een groenten die met recht vergeten is. Niet eens zo heel diep van binnen ben ik het met hem eens. 😊 Dit was eens maar nooit weer.

© Rianne, 23 november 2014

NB. Voor de Lamme Urgh Liefhebbers: Vanaf 2015 zullen er weer nieuwe afleveringen verschijnen.

Toet pet


11 reacties

Het kriebelt

In het afgelopen jaar is mijn haar bij elke knipbeurt korter geworden waardoor mijn wilde krullen al lang weer plaats hebben gemaakt voor een asymmetrische coupe geheel bestaande uit mijn eigen dikke maar steile haar. Maar die knipbeurt ligt al weer een tijdje achter mij en mijn haar heeft alle stadia van ‘bewerkelijkheid’ al weer doorlopen. Van ‘met een likseltje wax lijkt het heel wat’ naar ‘even föhnen met veel mousse en wax na’ naar ‘d’r is geen land meer mee te bezeilen. Eigenlijk wist ik dat laatste al wel en had ik het plan om er wat aan te laten doen. Maar meteen nadat ik dat besloten had werd ik ziek en als ik ziek ben… Dan kijk ik niet naar mijn haar. Donderdag deed ik dat voor het eerst in twee weken wel en schrok. Klitten, dode punten en de coupe is compleet verdwenen. Helaas is het ook nog net te kort om iets met speldjes te doen. Dus belde ik vrijdag de kapster. Die niet opnam. Dus sprak ik een boodschap in. ‘Of ze maandag nog een gaatje in haar agenda heeft’. Tot op heden heb ik niets gehoord.

Voor het geval zij maandag nog belt heb ik alvast wat voorwerk gedaan en wat kapsels uitgezocht die ik leuk vind. Dan kan zij bekijken wat wel en niet mogelijk is gezien mijn gezicht, huidige lengte en kleur, dikte en steilheid van mijn haar. Zie hieronder het resultaat. Met mijn op-en aanmerkingen. Want als het op haren aankomt heb ik altijd wat te zeuren.

Ach, misschien is het maar goed dat ze nog niet terug gebeld heeft. Kan ik nog een tijdje verder zoeken naar de perfecte coupe voor moi. Maar het kriebelt wel. Of zal ik het weer laten groeien?

© Rianne, 22 november 2014

Toet theeleut


9 reacties

Theeleut

 Ziekte doet rare dingen met een mens. Ineens ben ik een theeleut. Zelfs nu, nu de koffie mij weer goed smaakt beperk ik het aantal kopjes koffie per dag tot een minimum en werk zonder problemen zo één tot anderhalve liter thee per dag weg. Vorige week dinsdag (time flies) begon ik nog voorzichtig met een speciaal voor de gelegenheid aangeschafte Detox thee (ja, ik had ook last van mijn darmen, vandaar) met ter afwisseling zo af en toe een beker cranberrie of balans thee. Aan het eind van de week was ik wel toe aan een thee met iets meer smaak en voegde ik een doosje rooibos aan mijn theecollectie toe. Al zoekende naar nog een theesmaak viel mijn oog op de Clipper tea in diverse smaken. Organically grown tea stond er op de verpakking. Na er een tijdje mee in de handen te hebben gestaan zette ik het pakje weer terug. Een nieuwe smaak vond ik wel voldoende.

de favoriete thee's van het moment

Mijn favoriete theetjes van dit moment

Toevallig verscheen de dag erop een blog van Sassie waarin zij een aantal thee’s ‘reviewde’, waaronder Clipper tea. Zij was dusdanig lovend dat ik de volgende keer dat ik bij AH voor het theeschap stond niet alleen een nieuwe verpakking rooibos (dat spul drinkt lekker weg) maar ook een doosje Clipper Strawberry tea kocht.

Ik moet heel eerlijk zijn. Op de verpakking staat dat Organically grown en dat zal allemaal best wel maar de kleur en smaak doen toch wel een beetje niet-organisch aan. En hij is zoet die thee. Zal wel door het zoethout komen wat er in zit. De eerste paar bekers vond ik het spul niet echt geweldig maar nu ik er eenmaal aan gewend ben drinkt het als limonade en vind ik het gewoon lekker. Zeker wanneer het koud is. Net aanleng. Met als gevolg dat de doos al bijna leeg is. Ik twijfel nog over de volgende Clippersmaak die ik aan ga schaffen. Want hoewel de tea heerlijk smaakt vind ik het uit milieuoogpunt jammer dat elk theezakje in en aparte, plastic aandoende verpakking zit. Dat doen de concurrenten dan toch beter.

Frank Sinatra en Dinah Shore – Tea for two

© Rianne, 21 november 2014

Toet studie huid


11 reacties

Toch gedaan

Met enige trots deel ik jullie mede dat ondanks drie jaar lang intensief SOGgen*) het er naar uit ziet dat ik dit jaar, het jaar waarin ik gehoopt had klaar te zijn met mijn studie, mijn eerste examen ga doen en wel voor het vak Werken met Ayurveda. Ja, jullie lezen het goed. Ondanks eerdere mededelingen dat dit een van de vakken wass die ik zo snel mogelijk achter mij wilde laten en waar ik beslist GEEN examen in wilde gaan doen.

Tja, met zes maal een 10 op rij leek mij dit het perfecte vak om te testen wat zo’n thuis-examen nu eigenlijk inhoud, hoe het logistiek verloopt etc. Bovendien, ook al zeg ik nu dat ik er verder niets mee wil gaan doen, niets is zo veranderlijk als een mens en ik als vrouw zijnde ben nog een graadje erger. Daarbij is zakken met zo’n gemiddelde niet eens mogelijk volgens mij dussss….

Ik heb doorgegeven dat ik in de week van 8 t/m 14 december examen wil doen en ondanks de goede module resultaten vind ik het toch wel een beetje spannend.

© Rianne, 20 november 2014

* SOG = Studie Ontwijkend Gedrag

Toet slapen


17 reacties

HoliCannalloni

Ik ben een pyjama mens. Kon ik vroeger ook nog wel blij worden van een nachthemd, tegenwoordig zweer ik bij de pyjama en dan met name de lange pyjamabroek. Er hoeft eigenlijk niet eens een blouse bij te zitten. In de zomermaanden grijp ik een hemdje uit de kast, in de wintermaanden een t-shirt. Drie pyjamabroek heb ik momenteel en tot mijn schande moet ik bekennen dat ze alle drie niet meer in de categorie ‘heel’ vallen. In de nieuwste viel als eerste een gat. Iets met te kort langs de naad gelokt en iets te lomp aangetrokken. Kan gebeuren. De tweede, de op een na oudste, werd door Gremlin gebruikt om zijn tanden te scherpen. Wat natuurlijk niet werkt maar weet een konijn veel. De derde en oudste (al zeker 8 jaar oud) sneuvelde vorige week. Door het vele wassen (en het uitdijen) is het stof langs de naad dunner en dunner geworden tot ik er met mijn duim dwars doorheen duwde.

Het is dus tijd voor nieuwe pyjamabroeken. Wat lastig is wanneer je ziek op de bank ligt. Internet beidt uitkomst dacht ik. De HEMA, normaal hofleverancier, heeft geen enkele leuke pyjamabroek op de site staan dus surf ik door naar Wehkamp. Ik spot meteen twee leuke exemplaren. Tot ik naar beneden scroll. HoliCannalloni… €79,95 voor een katoenen pyjama? Zijn ze nu helemaal gek geworden daar bij Wehkamp? In nog geen 7995 jaar. Ben verdorrie Gek Jetje niet.

Ik wacht wel tot ik beter ben. Dan loop ik bij de Zeeman of de Wibra binnen. Of misschien hangt er bij de HEMA nog wel een leuk geval bij de rest-exemplaren. Negenenzeventigvijfennegentig… Hoe komen ze er op.

© Rianne, 19 november 2014

Toet - Bril


14 reacties

Fotoshoppen!

Zoals onlangs verteld heb ik tijdens de OAsint veiling niet alleen een prachtig kistje ‘gewonnen’ maar ook een workshop upcycling en een fotoshoot. De afspraak voor de shoot is al gemaakt. Ik mag mij op zaterdag 29 november bij de fotograaf melden. Ik ga gelukkig niet alleen. Een vriendin wordt ook op de gevoelige plaat vastgelegd en Harriëtte gaat mee voor de visagie maar ook voor de morele en professionele ondersteuning. Ik ben niet zo van op de foto gaan. Ik weet nooit goed in welke plooi ik mijn gezicht moet leggen en leg hem dan maar in elastiek. Oftewel: gekke bekken trekken.

Vorige week, toen ik mij weer wat beter ging voelen vielen mij ineens mijn wallen op. Normaal heb ik niet te klagen over het formaat van mijn wallen (reuze bescheiden) maar nu waren ze meer van het formaat ‘Ga niet niet Amsterdam want voor je het weet staat er een dame van lichte zeden’. Just my luck. Maar met nog bijna twee weken tot de fotoshoot maakte ik mij er niet druk over. Gewoon elke dag op tijd naar bed, gezond eten dan ging het helemaal goed komen.

Maandag, tijdens het snijden van de erwtensoep-groenten voelde ik mijn rechteroog prikken. Nu had ik maandag voor het eerst in anderhalve week mijn lenzen in dus ik dacht: Dadelijk maar uitdoen. Bij het uitdoen viel het mij op dat mijn rechteroog behoorlijk rood was. Tijdens het eten begon mijn linkeroog te prikken. En werd rood. Zo rood dat Yep er wat van zei. Nu heb ik wel vaker rode ogen dus ik dacht ‘Een goede nachtrust etc.’.

Niet dus. Dinsdagochtend waren ze nog roder. Eenmaal op het werk aangekomen deden ze wel heel veel pijn. Ik langs de poli Oogheelkunde. Die verwezen mij naar de huisarts. De huisarts gebeld. Ik kon om 10 over 9 al terecht. Of er ook ‘s-middags een plekje vrij was? Neen. Dus trok ik om 20 voor 9 mijn jas weer aan en reed terug naar Venlo (tegelen). Keurig op tijd liep ik bij de huisarts binnen. Na een kort maar gedegen onderzoek kreeg ik de uitslag. Ontsteking aan beide ogen. Ik kreeg een zalfje en antibioticadruppels. Over een dag of 5 moet het beter gaan zo niet moet ik terug naar de huisarts voor zwaardere druppels. Na een korte tussenstop bij de apotheek reed ik voor de tweede keer die dag naar Venray. Ik begon mij steeds rottiger te voelen en ook de koorts kwam weer opzetten. Jippie!

Dat rottiger voelen was mij ook aan te zien. Ik aarzelde nog wat te doen. Toen zei een collega ‘Wij hebben van de week besloten dat we liever hebben dat je nu goed uitziekt omdat we je in de maand december echt niet kunnen missen’. Ik heb nog een vergadering bijgewoond (daar zaten we pas 1 jaar op te wachten) en ben daarna naar huis gegaan. Uitzieken is het devies.

En de fotograaf? Die doet over anderhalve week maar goed zijn best in het fotoshop programma om rode ogen en opgezwollen wallen weg te werken… ;-)

© Rianne, 18 november 2014

En wat te denken van 2 grote borden erwtensoep? vraag ik hem. Toet likt zijn lipjes af bij de gedachten aan de erwtensoep, kijkt mij dromerig aan en zegt Wanneer maak je dat weer? Bovendien, erwtensoep is heel gezond hoor. Barstensvol mitamientjes en vezels. Zuchtend kijkt hij mij aan en zegt Maar dat was het toch wel zo'n beetje, nietwaar?


6 reacties

De planning was anders

Na mijn gesprek met Dave een goede anderhalve week geleden wist ik precies hoe maandag 17 november er uit zou zien. Ik zou op tijd opstaan en nog voor het ontbijt Les 1 van Evy gaan herhalen. 20 minuten de dijk op, waarvan 10 rennend en 10 wandelend. Aansluiten zou ik lekker ontbijten, douchen en aankleden, beetje poetsen en een weekmenu bedenken, naar Venray om met de trolleybrigade op stap te gaan, eenmaal thuis koken, studeren, CSI kijken, nog een half uurtje lummelen en dan naar bed.

Het liep anders. Iets griepachtigs gooide roet in het eten. Buiten dat Evy  heel duidelijk is wat betreft het hervatten van de training na het hebben van koorts (drie dagen wachten) en ik zeker zondag nog koorts had is mijn energielevel ook tot onder het nulpunt gedaald. Zo zeer dat ik ook het wekelijkse uitstapje met de trolleybrigade er aan gaf. Zegt denk ik wel genoeg.

Maar… grote vraag is: Wat heb ik dan wel gedaan deze maandag? Nou, meer dan genoeg.

Lekker ontbijten lukt ook wanneer je niet eerst de longen uit je lijf hebt gerend. Daarna heb ik met en kop koffie in de buurt wat gelummeld. Ik ben goed in lummelen al zeg ik het zelf. Aansluitend heb ik gedoucht, aangekleden en ben ik aan de poets gegaan. Een beetje stofzuigen. Voor meer had ik geen energie. Daarna bleek dat lunchen en lummelen ook goed samen gaan. Na de lunch heb ik Sint-cadeautjes ingepakt en bezorg-afspraken gemaakt, blogs gelezen, foto’s gekeken op instagram en het menu voor de komende twee dagen bedacht.

snert - de basis

Tja, dan is het ook wel handig wanneer je boodschappen gaat doen. Eenmaal thuis begon ik meteen met het eten van dinsdag. Een soort van twee vliegen in een klap. Na mijn eerste werkdag hoef ik dan niet na te denken over wat te eten of veel energie in koken te stoppen. Ik hoef de snert alleen maar warm te maken. De tweede vlieg betreft het feit dat snert de volgende dag altijd lekkerder is dan de eerste dag. Toen de snert eenmaal klaar was zstortte Yep zich op de maaltijd van maandag. Vlaamse friet uit de airfryer met sla en eendenborstfilet.

Na het eten pakte ik nog even mijn studieboek ter hand. Het liep lekker. Zo lekker, dat ik niet alleen Les 6 doornam en doornam, maar ook meteen het huiswerk inclusief de eindtoets gemaakt heb. Module 2 is klaar. Ruimschoots op tijd om niets van CSI te hoeven missen.

Zo leverde mijn omgegooide planning mij een heerlijk tevreden gevoel. Lekker joh!

© Rianne, 17 november 2014

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 159 andere volgers