Wiebeltjes

Toet - zuster


10 reacties

De uitslag: A-typisch!

Toen ik een paar weken geleden de uitslag kreeg van mijn bloedonderzoek kreeg ik ook nog een andere uitslag. Die van het wratje wat de huisarts heeft weggehaald. Hoewel: uitslag is een groot woord. Het lab wat het weefsel onderzocht heeft kon er niet veel van maken. Het wratje was a-typisch. Met andere woorden: het kon zowel een goedaardige tumor als een plaveiselcelcarcinoom zijn. Da’s echt een bericht waar je op zit te wachten, nietwaar.

Ik kreeg een verwijzing voor de dermatoloog, werd de volgende ochtend al door een medewerker van het afsprakenbureau gebeld en maakte heel slim de afspraak in Venray ‘want dan kan ik onder werktijd even binnenlopen’. Ik was alleen een beetje vergeten dat ik dan vakantie heb dus donderdagochtend zat er niets anders op dan de hitte te trotseren en naar Venray te tuffen.

Terwijl de assistente de uitslagen bij de huisarts opvroeg controleerde de Gespecialiseerd Verpleegkundige de rest van mijn huid. Dat zag er allemaal netjes uit. Ook zij en de dermatoloog konden geen vlees of vis van de uitslag maken en dus…. wordt het plekje beschouwd als plaveiselcelcarcinoom omdat voorkomen beter is dan genezen. Maar ik hoef mij van de dermatoloog geen zorgen te maken. ‘Het is gewoon uit voorzorg’. Gek genoeg (of misschien ook niet) maak ik mij ook geen zorgen. Misschien wat blasé van mij maar wel heerlijk rustig.

Op maandag 3 augustus mag ik mij rond de klok van 11:25 uur in het ziekenhuis melden en om 11:40 uur ga ik dan onder het mes. ‘Het wordt wel een zichtbaar littekenen’, zei de Gespecialiseerd Verpleegkundige. ‘Nu is het maar een klein en nauwelijks zichtbaar plekje maar er moet in verband met de veiligheid minimaal een centimeter in het rond en tot in de vetlaag diep gesneden worden’. Dat laatste zal mij benieuwen daar het plekje bovenop mijn sleutelbeen ligt. En dat litteken? Ik kan er niet mee zitten. Het is tenslotte voor een goed doel.

Dat was het voor nu. Tot over een goede maand. Dan vertel ik meer.

© Rianne, 2 juli 2015

Het is niet alleen benen-fietsen, nee, er is ook muziek en eten. Toetjes zijn dol op eten.


4 reacties

Gevalletje ‘She needs to sort out her priorities’

Eigenlijk heb ik er niet zo veel moeite mee, met dat glutenvrij eten. Het laatste beetje ‘weerstand’ verdween afgelopen weekend dankzij het gerommel in mijn trommel en grote vieze blaren in mijn mond na het binnenkrijgen van wat gluten. Alleen… Tja …. Hoe zal ik het zeggen… ‘t is natuurlijk weer een Prinses op de Erwt probleem… Want…

Ik ben gek op friet met kroket en/of frikandel. Nu smaken de glutenvrije frikandellen van de Jumbo best aardig maar de kroketten.  Yuk. Jakkes. Gruwel. De ragout was veel te zout, de buitenkant veel te bleek en doordat wij geen frietpan maar een Airfryer hebben was er ook geen kleur op te krijgen. Bovendien was de buitenkant knoerthard. Je kon er iemands hersenen mee inslaan. Niet voor herhaling vatbaar. Maar ja, in het kader van ‘She needs to sort out her priorities’ ben ik er nog niet aan toe om ‘de kroket’ uit mijn dieet te schrappen.

Nu heb ik vage herinneringen aan een verjaardagsfeestje heel lang geleden toen mijn moeder zelf kroketten heeft gemaakt voor de genodigde et moi (en mijn broer en mijn ouders natuurlijk). Dat was de oplossing. Zelf kroketten maken. De Allerhande online hielp mij aan een recept (ik heb de bloem vervangen door boekweitmeel, het paneermeel door een glutenvrije variant en een schep water door een schep olie) en ik bedacht dat woensdag een uitgelezen frietdag is.

De mussen vielen dood van het dak maar dat mocht de pret niet drukken om de hele middag druk in de weer te zijn met ‘de kroket’. Ik kookte het vlees dik een uur, maakte het fijn, hakte de peterselie, ging aan de slag met boter, bloem, bouillon en weet ik wat en fabriceerde 8 kroketten. Niet zo mooi gekleurd als die van MMMMMM maar ook niet zo gruwelijk wit als de glutenvrije variant van Jumbo.

Ik weet voor de volgende keer dat ik er iets meer peper en zout in moet doen, de peterselie nog fijner moet maken, iets meer paneermeel mag gebruiken en ze na het paneren iets langer laten opstijven in de ijskast….

foto 2

Maar er komt beslist een volgende keer. Want een kroketje op zijn tijd is niet te versmaden.

© Rianne, 1 juli 2015


1 reactie

Beter goed gejat (6)

In het kader van ‘Beter goed gejat dan slecht geschreven’ neem ik vandaag mijn toevlucht tot quotes gevonden op het world wide web.. Enjoy!

© Minion Quotes

Toet slapen


3 reacties

Donker

In mijn huis is het nooit donker zelfs ‘s-avonds niet wanneer er geen lamp brandt. Aan de voorkant wordt dit veroorzaakt door rolgordijnen die nooit volledig dicht zijn in combinatie met een lantaarnpaal pal voor het raam en aan de achterkant doordat er overal lampen hangen die gaan branden zodra het buiten donker wordt. Elk ‘portaal’ op elke verdieping heeft twee lampen en boven elke schuur hangt ook een lamp. Vanwege de ligging wordt mijn slaapkamer verlicht door de lamp op ons eigen portaal. het portaal aan de andere kant en omdat ik boven de schuur slaap. Bingo. Ook die lamp verlicht mijn slaapkamer. Al dat licht is reuze handig wanneer je ‘s-nachts naar het toilet wil maar geen lamp aan wilt maken omdat je van te fel licht wakker wordt.

Het was zondag al behoorlijk laat en donker toen het tot mij doordrong dat er geen licht via de voordeur de hal binnenviel. ‘De lamp op het portaal is zeker stuk’, dacht ik. Die gedachte werd gevolgd door  ‘Morgen maar een mailtje naar de VvEigenaren sturen’ en ik besteedde er verder geen aandacht aan. Pas toen ik naar bed ging viel het mij op dat het wel heel erg donker was. Ik wierp een blik naar buiten en zag dat de hele binnenplaats in duister gehuld was.

Maandag stuurde ik geen mailtje in de veronderstelling dat iemand anders dat wel gedaan zou hebben. Slecht van mij, ik weet het. Het werd avond en nog steeds was het donker. ‘Morgen toch maar…’, dacht ik en ging slapen.

Het duurde dinsdag nog even voordat ik een mailtje stuurde. Ik kreeg meteen antwoord. Het probleem was al gemeld en de elektricien gewaarschuwd. Toch fijn om te weten dat er hier mensen wonen die er niet van uitgaan dat een ander het ‘probleem’ wel zal opknappen.

© Rianne, 30 juni 2015

wasmand


8 reacties

Wraak is zoet ;-)

11060934_543713349111523_7742197694574495636_n

Voor het eerst in weken ging ik maandag weer eens met de trolleybrigade op stap. Een uitgedunde brigade want Harriëtte sloeg  ons wekelijkse uitstapje over in verband met een naderend examen (Toi toi toi meisje. Je kunt het). Nu had ik met uitzondering van een paar wasmanden niet echt iets nodig maar het is gewoon lekker om in goed gezelschap door Venray te schuimen.

Aan het begin van het rondje Venray zeggen alle brigade-leden wat zij nodig hebben waarna de route uitgestippeld wordt. In dit geval startte we bij de B-lokker voor een wasmand. Heb ik wel eens verteld dat ik lastig ben als het op kiezen aankomt? Niet? Nou, bij deze. Wasmand een zag er wat ielig uit, wasmand twee was te groot, nummer drie te diep maar nummer vier  beloofde de juiste te zijn. Natuurlijk stond nummer vier enigszins buiten bereik op de bovenste plank. Ik rekte en ik strekte, pakte de mand beet, trok er voorzichtig aan maar niet voorzichtig genoeg want de naastgelegen was-ton kwam met donderend geraas naar beneden en zocht zich een weg naar het hoofd van Marij. Het ging maar net goed maar goed ging het. Godin zij dank trouwens. Ik zag mij al tegenover de rechter staan. ‘Echt Mevrouw de Rechter, ik heb het zo niet bedoeld. Het was moord door lompigheid, echt waar’. Gelukkig vind ik bij de Engelse Actie precies wat ik zoek en loop ik daar met volle handen naar buiten.

Na het shoppen was het tijd voor koffie bij Marij. Aangezien er kermis in het durp is heeft zij volgens goed bourgondisch gebruik vlaai in huis. Ik ben helemaal blij want bij het opnemen van de bestelling slaat zij mij over. Zo fijn als je iemand niet uit hoeft te leggen dat je iets niet mag. Het werd nog mooier. Bij terugkomst had Marij naast de koffie en gebak een cupcake-vorm van pure chocolade gevuld met fruit bij zich. ‘Gluten en lactose vrij’, vertelde zij. Hebben jullie wel eens gehoord van de woorden ‘Wraak is zoet’? Marij haar (onbedoelde) wraak was precies dat. Ik, chocolade en een buitentemperatuur van +25 is geen goede combinatie. Al snel zat ik er helemaal onder. Gelukkig lag de telefoon van Marij in de keuken en zaten wij daar niet. Gelukzalig likte ik vinger na vinger af. Voorzichtig wreef ik langs mijn gezicht om alle chocolade te verwijderen.

In de auto op weg naar huis genoot ik nog na van de heerlijke chocoladegeur aan mijn vingers. Dan kijk ik in de achteruitkijkspiegel en zie iets meer dan ik had willen zien. Op mijn kin zit een donkere vlek. Chocolade dus. Dat was nog even nagenieten.

Dank je wel Marij voor je lieve en zoete gebaar.

© Rianne, 29 juni 2015

Ik zie een spiertje


4 reacties

Balkon update #5: De aardbeien zijn zo goed als op

Het is al weer even geleden dat ik jullie de ‘toestand’ van mijn balkon heb laten zien. Hoog tijd dus weer voor een update. Een ding is mij ondertussen wel duidelijk geworden: volgend jaar volg ik wat meer het voorbeeld van Therezi en houd de jonge plantjes wat langer binnen. Dat scheelt op de lange duur enorm aan oogst.

De paprika is niet erg hoog gegroeid maar er zitten nu wel een paar bloemetjes in. Ik hoop dat het gaat lukken om een paar (Zweedse) paprika’s te kweken.

De aubergine groeit als kool om maar even in landbouwtermen te blijven. Ik heb ook al een knop ontdekt al moet ik, omdat de knop nog dicht zit wel heel goed kijken. De ene blauwe bes heeft ondanks het herhaaldelijke snoeiwerk van Gremlin kans gezien weer een klein beetje uit te lopen. Daarom heb ik de plant even in veiligheid gezet. De tweede is niet meer te redden en daar mag Gremlin zich op blijven uitleven.

De gekochte kruiden doen het in beide bakken uitstekend. Ik heb nog nooit zo’n bos basilicum gehad (hangende bak) en in de andere bak doen de majoraan, de tijm en de hysop het meer dan prima. Het gat links geeft aan waar voorheen de koriander stond. Die was doorgeschoten en dan smaakt het dusdanig niet meer dat zelfs Gremlin er geen brood meer in zag. Weg er mee dus.

De sla was compleet doorgeschoten en is grotendeels door mijn GFT-bak op pootjes vermalen tot mest. De plaats van de sla is nu ingenomen door twee rode peperplantjes die bij de paprika in de verdrukking stonden. Ik weet niet of dit Zweedse laatbloeiers zijn (na het zaaien had ik de pot met paprika en peper laten vallen waardoor met name de peperzaadjes erg ver naar beneden zijn gezakt) of dat een van de gedroogde pepers die Yep een tijd geleden heeft gekocht als ouder kan worden aangemerkt. Aangezien peperplanten niet kunnen praten zal ik het wel nooit weten. Ze zijn nog klein maar als het een beetje wil gaan zomeren dan moet het lukken.

Peperplantjes

De aardbeien en de framboos zijn grotendeels leeggeplunderd door moi. Telkens wanneer ik iets roods (aardbeienplant) of iets oranjes (frambozenplant) zag verdween de vrucht in een razend tempo in mijn mond. De framboos doet nog steeds goed haar best (al heeft de herfstframboos volgens mij de geest gegeven) om meer fruit te leveren, de aardbeien hebben hun beste tijd al gehad. Volgens mij waren het nog nazaten vanuit mijn Kesselse tuin dus die hebben hun geld wel opgebracht.  Naast de aardbeien staan de Zweedse kruiden. Het moge duidelijk zijn waarom ik voor de andere twee bakken gekozen heb voor kant en klaar gekweekte kruiden ;-)

Als laatste wil ik jullie mijn tomatenplant laten zien. Zij zit barstensvol bloemetjes. Veel te veel bloemetjes als je het mij vraagt. Maar aangezien het dieven en uitdunnen twee weken geleden compleet verkeerd is gegaan waardoor er geen bloemen meer in de plant zaten blijven mijn semi-groene vingers en ik er verder van af. Anders wordt het echt niets met de tomaten dit jaar.

Tomatenplant

Zo, dat was het voor nu. Over een paar weken meer. Dan kan ik hopelijk wat meer tonen dan alleen bloemen en knoppen.

© Rianne, 28 juni 2015

loesje - vakantie


10 reacties

Voor 80% geslaagd

Elk jaar, elke vakantie weer maak ik vooraf een berg plannen waar over het algemeen geen fluit van terecht komt. Iets met het verkeerd inschatten van mijn eigen energie. Vandaar dat ik voor deze vakantie slechts 2 plannen heb. Het eerste is goed uitrusten en te tweede is om alleen korte termijn plannen te maken. Hooguit een dag vooruit kijken.

Het plan voor de zaterdag was: Niets doen. Helemaal niets doen. Een beetje vegeteren. Een beetje op de bank lummelen. Misschien een filmpje pakken. Maar niets noemenswaardig, niets inspannends. Tot mijn grote tevredenheid kan ik jullie mededelen dat ik voor 80% in mijn opzet geslaagd ben.

De 20% waarin ik niet geslaagd ben bestaan uit: Om 8 uur opstaan (2,5%), de vaatwasser uit en inruimen (2,5%)een rondje ren/lopen (10%) en drie wassen draaien (5%). Yep heeft de boodschappen gedaan en gekookt terwijl ik buiten in de zon zat te lezen. Zou ik het dan eindelijk gaan leren?

© Rianne, 27 juni 2015

Volg

Ontvang elk nieuw bericht direct in je inbox.

Doe mee met 216 andere volgers