Me Myself & I

Geheugen

Ik mag vandaag naar Tegelen om te werken. Van de week heb ik de documentatiemappen en zo al aan een collega meegegeven zodat ik vandaag niet veel te sjouwen heb en gewoon mijn handtas in de fietsmand kan zetten en kan vertrekken. Het ziet er buiten grauw en regenachtig uit, dus ik check Buienradar even. Als ik nu meteen vertrek moet ik droog in Tegelen aankomen. Snel pak ik mijn schrijfblok, stemkaart en een sleutelbos en vertrek richting schuur. Ik heb het vage idee dat ik wat vergeten ben, maar wat?

In Tegelen loop ik eerst naar mijn eigen werkplek en weet wat ik vergeten ben in een (mislukte) poging niet nat te regenen. Mijn hippische muis. Die speciale, die zo goed is voor mijn muishand en -arm. En omdat hij zo goed is, en ik zo vaak op andere plaatsen werk, zit deze standaard in mijn werktas. Die ik nu niet bij mij heb, want mijn collega had het zware spul al meegenomen. Trouwens, had ik mijn werktas wel meegenomen had ik de muis nog niet bij mij gehad. De muis zat nog aan de laptop gekoppeld omdat ik gisterenavond pas tegen half tien klaar was met werken.

Soms denk ik wel eens dat het maar goed is dat mijn hoofd aan een kant vast zit. Omdat ik in Tegelen werk, maar niet op mijn eigen werkplek, schakel ik mijn telefoon door naar mijn mobiel. Dat scheelt een stukje rennen. Wanneer ik om vier uur stembureau en huiswaarts ga, loop ik naar mijn kantoor toe om de doorschakeling te veranderen. Morgen ben ik vrij en wil dan geen telefoon hebben. Een collega wenkt, Kom snel, voordat je weer blijft plakken. Samen met haar loop ik het gebouw uit. Ik heb het vage idee dat ik wat vergeten ben, maar wat.

Halverwege tussen Tegelen en het stembureau in word ik gebeld. Meteen weet ik wat ik vergeten ben, mijn werktelefoon anders doorschakelen. Ik denk dat het een collega is die dit ontdekt heeft en mij wil plagen, maar het is Yep om te vragen waar het stembureau is. Aangezien ik dat zelf ook niet precies weet geef ik wat vage aanwijzingen en hang op om meteen mijn collega te bellen die misschien nog in Tegelen is en mijn telefoon kan doorschakelen. Ik krijg haar voicemail en spreek een prachtige boodschap in.

Al snel sta ik bij het stembureau. Mijn vage aanwijzingen bleken te kloppen. Yep is nog niet in beeld. Ik ga naar binnen om te stemmen, en net wanneer ik naar buiten loop gaat én mijn telefoon over én zie ik Yep aankomen. Ik heb mijn collega aan de lijn die wil weten wat de piepende, fluitende boodschap op haar voicemail betekent. Ik herhaal mijn strakke actie en zij belooft mijn telefoon door te schakelen. Ik berg mijn telefoon op en Yep loopt al weer het stembureau uit. We hebben onze burgerplicht gedaan. Samen lopen we richting de winkels om de boodschappen te doen.  Morgen zijn we beide vrij. Hoef ik even nergens aan te denken; kan ik ook niets vergeten.

© Rianne, september 2012

Advertenties

3 thoughts on “Geheugen”

Reacties zijn gesloten.