Koetjes en Kalfjes

Verslapen

Toen ik gisteren rond de klok van elf uur mijn bed ging opzoeken wist ik nog wel dat ik Yep beloofd had om hem vandaag naar Arcen te brengen. Ergens rond half tien of zo. Wanneer ik deze ochtend voor de eerste keer mijn ogen open doe is het half zeven en verkeert het huis nog in volledige rust. Zelfs Meneer de Bruin is nog niet met zijn etensbak aan het gooien. Ik draai mij om, doe mijn ogen dicht en zak weg in een heerlijke droom. Een Prince Charming droom.

Ik loop met een vol winkelwagentje over het zebrapad bij de Tref. Ik voel mij goed, mijn haar zit goed, ik ben gewoon goed. En charmant. En niet aan het opletten en rijd met mijn karretje tegen het been van een woest aantrekkelijk man aan. We wisselen wat spitsvondigheden uit en ik bied hem een kop koffie tegen de schrik aan. Hij tilt mijn boodschappen uit de kar in mijn auto en we lopen samen naar binnen. Ondanks het feit dat de koffieshop van de Trefcentrum geen enkele warmte uitstraalt zitten we al snel geanimeerd te praten, en te praten en te praten. Net wanneer hij vraagt of we misschien samen kunnen gaan eten SMSt Yep dat hij opgehaald kan worden. Gehaast neem ik afscheid van PC, roep hem nog toe, ‘Bel me vanavond!’ en snel naar mijn auto. Wanneer ik instap realiseer ik mij dat we geen telefoonnummers hebben uitgewisseld.

Ik schrik wakker en zie op de wekker dat het half tien is. Ik heb mij verslapen. Yep is al klaar. Doe maar rustig aan, zegt hij, dan ga ik even wat boodschappen doen. Terwijl hij richting AH gaat, stap ik onder de douche. Al snel ben ik klaar om mij aan te kleden. Ik schiet in een Rianne-broek en trek een vestje aan. Ik pak mijn bergschoenen want die lopen momenteel het makkelijkst. Ik heb geen tijd om mijn haar te föhnen en geen zin om mijn lenzen in te doen. Al snel rijden we de Tref voorbij, op weg naar Arcen. Na een meer dan gezellige autorit zet ik Yep af op een bospad vlak bij het hoofdkwartier van C.L.A.N. en rijd terug naar huis.

Even overweeg ik om bij de Tref mijn boodschappen te doen maar bedenk mij. Je zal zien dat ik Prince Charming echt tegenkom. Ik ben vandaag niet mooi en charmant om over spitsvondig maar te zwijgen. Waarschijnlijk ram ik de arme man, die ik vanwege mijn beslagen brillenglazen over het hoofd zie, dusdanig hard met mijn kar dat hij een week niet kan lopen, laat staan mijn boodschappen in mijn auto tillen. Waarschijnlijk is hij ook niet woest aantrekkelijk maar slechts woest. Hard wegrennen kan ik op mijn bergschoenen wel, dus dat deel van de droom kan uitkomen. Nee, ik doe dadelijk de boodschappen gewoon om de hoek, en ik ga mij vermaken met poetsen en studeren. Dat lijkt mij een veel beter idee!

© Rianne, september 2012

Advertenties

4 thoughts on “Verslapen”

Reacties zijn gesloten.