Koetjes en Kalfjes

Met mijn neus in de boter

Vandaag ben ik vrij. Na een heerlijke lummeldag en een twijfel halfuurtje over wel of niet sporten loop ik iets voor vier uur het kantoor van Harriëtte binnen om te vragen hoe laat zij gaat. Voorlopig nog niet, is het antwoord. Terwijl ik even sta te bedenken wat ik zal doen loopt er een collega voorbij die vraagt of wij mee gaan naar de presentatie over de Dialyse. Ik heb er wel oren naar. Het voelt als met mijn neus in de boter vallen. Even twijfel ik nog wanneer ik hoor dat de bijeenkomst een uur duurt. Ik kijk Harriëtte aan. Volgens haar is zij nog wel een uur bezig dus ik ga samen met mijn collega naar het auditorium en zoek een leuk plekje ergens vooraan uit om maar niets te hoeven missen.

Toet studeert

Daar wordt uitgelegd wat het doel van deze bijeenkomst is. In het kader van onze slogan ‘Gewoon beter’  mogen de afdelingen zich aan de overige medewerkers presenteren. De Dialyse afdeling neemt de aftrap. Een uur later weet ik heel veel over de verschillende manieren van dialyseren, over het plaatsen van een shunt zodat de aders beter bereikbaar zijn en nog veel meer. Bovendien realiseer ik mij dat ik toch aardig wat medische termen in een keer kan plaatsen. Ik begin al profijt van mij opleiding te krijgen. Bovendien is het schuldgevoel over het feit dat ik vandaag de boeken niet open heb gehad helemaal weg geëbd tijdens de bijeenkomst

Wanneer ik terugloop naar het kantoor van Harriëtte wacht mij daar een verrassing. Ik bleek een verstekelingenToet in mijn sporttas te hebben gehad. Hij en Harriëtte zijn al maatjes geworden. Met z’n drieën lopen we richting sportzaal; helemaal klaar voor een lekkere work-out.

© Rianne, oktober 2012

Advertenties

2 thoughts on “Met mijn neus in de boter”

Reacties zijn gesloten.