Lifestyle op z'n Wiebels

Daar zijn de lichtjes van de landingsbaan!

Ten tijde van mijn scheiding leerde ik Mo kennen. Aan haar keukentafel was altijd een plaatsje voor mij vrij wanneer ik behoefte had aan een kop koffie, gezelschap en/of een goed gesprek. Lief en leed hebben we met elkaar gedeeld en naarmate we elkaar beter leerde kennen kwamen er ook onderwerpen aan bod die je niet zo een twee drie bij iedereen op tafel legt. Tenminste, ik niet hoewel ik een serie als Sex and the City steeds meer ging waarderen. Door die serie dacht ik trouwens dat ik behoorlijk bleu was, maar Mo bleek nog 100 keer erger te zijn dan ik. Vergeleken bij haar was ik een vrouw van de wereld.

De tijd verstreek zoals tijd dat doet. Vijf jaar in vogelvlucht: Ik meer werken, Yep ging bij Mo in de oppas, ik ging verhuizen en Mo ging scheiden. Ik werd steeds meer mijzelf en Mo bleef wie ze was.

Op een dag kom ik thuis en zie en paarse kaart op tafel liggen. Normaal bleef de post in de gang liggen totdat ik er overheen struikelde dus dat was best iets bijzonders. Ik pak de kaart, lees Uitnodiging Ladies Night  en hoor Yep zeggen: Mo was hier. Zij gaat daar naar toe.  Ik krap eens achter mijn oor en vraag mij af of Mo zich realiseert waar zij voor is uitgenodigd.  Met de kaart in de hand loop ik bij Mo binnen. Die heeft haar ex op bezoek. Heeft Yep al gezegd dat ik ga?, vraagt ze aan mij, terwijl ze een kop koffie voor mij inschenkt. Ik ga naast haar ex zitten, die een brede grijns op zijn gezicht heeft. Ik antwoord dat ik inderdaad van plan was om te gaan, noem de naam van twee vriendinnen die ik mee wil nemen en vraag voorzichtig Weet jij wat voor soort avond het is waarvoor je uitgenodigd bent? Helemaal precies weet ze het niet maar ze is al een paar maal naar een speciale Ladies Night in de bioscoop geweest (de premiere van een vrouwenfilm inclusief hapje en drankje) en ze had op de foto’s op de website gezien dat er allemaal dames bij elkaar zaten, met hapjes en drankjes. Kijk, zegt zij, terwijl zij op een van de foto’s op de uitnodiging wijst, Volgens mij is het een soort  Tupperware partij met chocoladeproeverij.

Wanneer ik voorzichtig uitleg dat het inderdaad een soort Tupperware Party is maar dan eentje met sex-speeltjes trekt ze wit weg. Maar de chocolade dan?, zegt ze. Haar ex houdt het niet langer en zegt: Allemaal in een speciale vorm gegoten, perfect om op te zuigen. Hij schiet bijna onder de tafel van het lachen om zijn eigen grap. Mo houdt zich op dat moment goed. Ik heb gezegd dat ik ga, dus ik ga. 

Het kan verkeren. Tegen de tijd dat de datum van de Ladies Night is aangebroken heeft Mo andere verplichtingen.  Ik ben wel gegaan, met twee vriendinnen en heb een heerlijke avond gehad. Ik heb zelfs wat aangeschaft. Doorzichtig latex, zilverkleurige eikel, 7 snelheden en 4 bewegingen en een bescheiden zoemend geluid.. Waar vind je zoiets nog in het echt, dames?

Ik heb er niet veel gebruik van gemaakt. De eerste keer waren de (oplaadbare) batterijen niet volledig opgeladen en werd het een beetje een zielige vertoning. De tweede keer viel het zelfs dit kippig wezen op dat er wel heel veel lampjes opzaten waarvan er bij elk standje hoger er eentje extra ging branden. Dat was tijdens de party ook al zo, maar toen was het licht en vielen de lampjes niet zo op. In het donker wel. Het leek op het laatst wel een vliegtuigbaken. In gedachten zag de piloot van een overvliegend vliegtuig tegen zijn co-piloot zeggen: Daar zijn de lichtjes van de landingsbaan!

Om de een of andere reden heb ik na die gedachten niet veel plezier meer gehad van mijn surrogaat en na een paar jaar ongebruikt in de kast te hebben gelegen is hij roemloos ten onder gegaan in de kliko. Ik vond het niet echt een item om in te leveren bij de kringloopwinkel.
© Rianne, februari 2013

Advertenties

7 thoughts on “Daar zijn de lichtjes van de landingsbaan!”

Reacties zijn gesloten.