Zij die mij na staan

Brings back memories

Toet en AppeligSoms zie je dingen op het internet die je een stukje terug in de tijd gooien. Zoals bovenstaand kopje, van de hand van Appelig, een bloggende kunstenares.

In mei 1993 gaf de beruchte clear blue test het gewenste resultaat. De test bij de dokter liet hetzelfde zien. Ik was in blijde verwachting. Jippie en joehchei! Toen wij het mijn ouders gingen vertellen werd pap meteen enthousiast, eindelijk werd hij pake. Het wiegje wat hij ooit voor mijn broer had gemaakt, en waar na mijn broer met mij meegerekend nog een kind of vier in had gelegen, stond nog op zolder. Wilde we dat misschien hebben voor ons kindje. Hij zou het in elke tint verven die we graag wilden. Het idee dat mijn kind in hetzelfde wiegje als mijn broer en ik zou slapen sprak mij wel aan, dus ja, dat wilde we wel. Een paar dagen later belde mijn moeder. Bij mijn tante bleek de commode van mijn neefje nog aanwezig te zijn. Wilde we die..? Ja, die wilde we ook wel.

Tijdens de zoektocht naar een kinderwagen zag ik bij Prenatal een schitterende babykamer staan. Eentje met een konijn op de kast en veel lieveheersbeestje op het bedje. Pap hoorde mij aan en op de eerste de beste koopzondag zijn we samen naar Prenatal gegaan en heeft hij op zijn gemak het konijn en landschap nagetekend en gekeken hoe die lieveheersbeestjes gemaakt waren. Vanwege de drukte tijdens de koopzondag kon hij redelijk rustig zijn gang gaan. Daarna ook, maar dan thuis in de schuur en op zolder tot op een dag het wiegje en de commode klaar waren voor gebruik. Mijn moeder had ergens een dekbedovertrek en een hemeltje gevonden met lieveheersbeestje wat de kinderkamer helemaal af maakte.

Gisterenavond, toen ik de foto van het kopje zag, moest ik weer denken aan dat moment met mijn vader bij Prenatal. Hij gezeten op de grond met overtrekpapier en meetlint bij de hand. Ik druk doende de verkoopsters op afstand te houden. Maar ook aan de liefde waarmee hij de commode en het bedje opgeknapt en versierd heeft, aan de liefde voor zijn kleinzoon. Ik wil Appelig daarvoor hartelijk bedanken. Mocht zij ooit besluiten het kopje te verkopen dan houd ik mij aanbevolen. Soms is het fijn om een extra (en tastbare) reminder aan een mooie herinnering te hebben.

NB. Vergeet niet even bij Appelig langs te gaan op Facebook of Worldpress. De links staan in de eerste alinea. Haar werk en haar blog zijn beide meer dan de moeite waard.

Β© Rianne, maart 2013

Advertenties

9 thoughts on “Brings back memories”

  1. Ik was natuurlijk wel erg benieuwd waar je dat kopje nou voor nodig had. Wat leuk dat mijn kopje zo'n fijne herinnering bovenbrengt!Over het van de hand doen van het kopje ga ik eens even nadenken. πŸ™‚

    Like

  2. Oh wat een mooi verhaaltje, ik ben er een beetje stil van eigenlijk. Lieve pake en wat is de kamer mooi geworden. Leuke herinnering.

    Like

Reacties zijn gesloten.