Koetjes en Kalfjes

WE-300: Weer niets te vieren

Ik ben niet zo bekend met de werking van jaloezie maar een ding weet ik wel. Het lichaamsdeel wat over het algemeen met jaloezie in verband wordt gebracht is het hart. Nou, niet bij mij. Mijn hart heeft nergens last van. Mijn rechtervoet, en dan met name de twee kleinste tenen, daarentegen ziet bijna groen van jaloezie richting de op een na kleinste teen van mijn linkervoet. Ja, die met het afwijkende formaat en kleurenpallet.De eerste steek van jaloezie in mijn rechtervoet voelde ik vrijdagochtend maar die negeerde ik. Ik had het veel te druk met het insmeren van nummer twee om er voor te zorgen dat zij zo snel mogelijk haar normale kleur en formaat terugkrijgt.

Zaterdag was het anders. Zaterdag kon ik er niet meer omheen. Ik voelde steken tussen de twee meest rechtste rakkers die probeerde te wedijveren met de pijn in Nummer Twee. Op sommige momenten lukte dat zelfs.Ik stond versteld. Ik, die zelden last heeft van jaloezie en al helemaal niet de soort die in het hart nestelt, bleek zo maar ineens de eigenaresse van een paar jaloerse tenen. Ik voel mij bijzonder. Ik voorzie iets groots. Ik begin te dromen. Voor een boek heb ik waarschijnlijk te weinig materiaal, maar een novelle zit er vast wel in.

Misschien moet ik me bij een universiteit melden, kan iemand afstuderen op mijn tenen. Mijn tenen en ik, wij worden beroemd. Ik voel het aan mijn water…Water? Oh sjipzz ja, dat is waar ook. Ik ben nogal gevoelig voor voetschimmel en nu mijn linkervoet liever niet te stevig afgedroogd wordt en ik wat wiebelig op dat been sta, komt ook mijn rechtervoet er bekaaid van af. Nou ja. Sinds die zaterdag krijgen beide voeten weer evenveel aandacht. Alleen het smeersel ruikt en voelt anders.

© Rianne, april 2013

Dit blog is geschreven in het kader van Platoonline’s WE-300. Een schrijfopdracht om in precies 300 woorden een verhaal te schrijven over een bepaald woord, zonder dit woord in de tekst te gebruiken.

Advertenties

10 thoughts on “WE-300: Weer niets te vieren”

  1. Mevrouw Rianne, Deze WE is uit wetenschappelijk oogpunt bijzonder interessant. Ik zou zeggen laat zoveel mogelijk mensen promoveren op uw tenen en schrijf er een stukje over op Wikipedia (wikivoetia). Met aandacht en interesse gelezen.Cornelis Critieck.Hoi Rianne,Wat een grappige WE. Daar zou ik nooit opgekomen zijn. Kun je die jaloerse tenen geen trap tegen de ehhhh tja…. geven? Jullie moeten wel een eenheid blijven natuurlijk. Dus sluiten die rijen.GroetjesTuinierHallo RianneWat een leuke WE. Origineel. Tenen die op hun teentjes getrapt zijn. Hoe bedenk je het. Ik lig dubbel.GroetjesPlatoHallo tante Rianne,Netuulijk mag ik weer als laaste regeren hier. Nou, ik heb wel gelachte hoor. Dus jij wast die ene teen nooit. Haha, ik sla ook wel es stiekum over. Ik vond het een leuk verhaal maar ik hoop netuulijk wel dad u snel van die jaloesie af bend. Want dat jeukt vast verschrikelik.GroetjesJordy

    Like

  2. Ja haha een ongeluk komt nooit alleen zeggen ze wel eens. Dus een teen allemaal maar wel vervelend. Levert wel een leuk verhaal op, schrale troost natuurlijk.

    Like

Reacties zijn gesloten.