Koetjes en Kalfjes

Vlaag van verstandsverbijstering

Dat Yep mijn oogappeltjes is, dat moge bekend zijn. Dat hij best aardig kan koken en niet te beroerd is de vaatwasser in en uit te ruimen volgens mij ook. Wanneer ik lang genoeg zeur dan wil hij ook nog vuilniszakken vervangen en de volle exemplaren naar de container brengen. En zijn wasmand staat meestal voor het eind van een was-weekend in de badkamer. Alleen zijn kamer opruimen. Dat lukt hem niet helemaal. Of beter gezegd: Dat lukt helemaal niet.

Ondanks de weersvoorspellingen was het dinsdag droog. Ik loop het balkon op om te gaan studeren en zie dat Yep ergens tussen maandagochtend en dinsdagochtend de vuilniszak op het balkon verwisseld heeft. Er staan nu 3 volle vuilniszakken op mijn verder zo keurige balkon. ‘Straks maar even wegbrengen’, denk ik bij mijzelf, en breng de 3 volle vuilniszakken vast naar de galerij. Ik trek de vuilniszak uit de plastic verzamelbak en zie dat daar nog wel meer in kan. Ik loop naar Yep’s kamer en begin kleine flesjes te verzamelen. Dop eraf, indrukken, dop er weer op. Al snel zit mijn vuilniszak vol en zie ik niet dat ik iets gedaan heb. Hoewel, zie ik daar een stukje vloer?

Om zeker te zijn van mijn zaak trek ik het rolgordijn omhoog. Het daglicht aarzelt even voordat ze door het raam naar binnen komt zo lang is zij geweerd geweest. Ik zet het raam open, haal twee vuilniszakken en begin puin te ruimen. Ik vind pizza dozen met net nog geen schimmelpatroon van binnen. Hop, in de papierbak. Ik vind lege koek verpakkingen, frisdrank-pakken, kapotte sokken, schoolboeken en statiegeld flessen. Al snel heb ik een vuilniszak vol plastic, een vuilniszak vol overig vuilnis, een boodschappentas vol voor de Liddl flessen, en iets kleinere tas voor de Aldi en ik vind ook nog wat A-merk flessen.

Ik voel mij net een witte tornado. Ik leg de vloer bloot, de kledingkast is weer bereikbaar. Ik pak de stofzuiger die acuut een stofallergie krijgt en hoestend en proestend aan het werk gaat. Een half uur na aanvang van mijn vlag van verstandsverbijstering ziet zijn kamer er weer enigszins toonbaar uit. De vloer is bijna leeg, de schone kleren liggen en hangen weer in de kast en het grootste deel van het stof heeft zich in de stofzuigerzak verzameld.

Ik pak het pasje voor de vuilniscontainer en mij  huissleutels. Drie wandelingen later bekijk ik moe maar voldaan mijn werk en bedenk ‘Hij kan maar beter niet gaan klagen vanavond want dan gebruik ik hem als dweil om de laatste hoekjes schoon te maken’. Wanneer ik zeg dat het dweilen nog moet gebeuren weten jullie dat hij geen negatief commentaar heeft geleverd.

Zaterdag doen we samen de rest, al moet ik hem het mes op de keel zetten. Maar opruimen zal hij. En dan maar hopen dat hij het daarna bijhoudt.

© Rianne, mei 2013

Advertenties

13 thoughts on “Vlaag van verstandsverbijstering”

  1. Zo, die heeft er echt een bende van gemaakt ;-). Maar met een moeder als jij komt hij gelukkig niet om in het vuil!
    Een toppertje ben je!

    Like

    1. Ik heb hem wel een jaar in het vuil laten zitten ;-(. Hij was zo vol goede bedoelingen toen we hier naartoe gingen verhuizen maar ergens ging er wat fout. Wanneer de puinhoop niet meer te overzien is, is hulp van een ander om opgestart te komen altijd welkom.

      Voor mij was het een goede work-out. Ik heb nog spierpijn in mijn billen van het vele bukken.

      Like

    1. Ooit komt er een omslagpunt, toch? Of is dat pas wanneer ze het huis uit gaan en de dames van ‘Hoe schoon is jouw huis’ op bezoek komen?

      Like

  2. Die heeft er wel echt een zootje van gemaakt, herken de vieze kleding en alles wel, gelukkig geen etensresten…… maar zo nu en dan kan je het inderdaad niet laten, tenminste ik niet. Heb ook wel eens alles in vuilniszakken in de container gegooid, kleding en alles haha…… dat hielp even

    Like

  3. Jahaaa, zo herkenbaar dit! Mijn dochter mocht haar slaapkamerdeur niet meer openlaten op een gegeven moment – ik wou niet meer geconfronteerd worden met de permanente totale chaos die daar heerste en ik bemoeide me er niet meer mee. Dat de GGD uiteindelijk niet langs hoefde te komen is achteraf nog een wonder 😉

    Like

Reacties zijn gesloten.