Koetjes en Kalfjes

Prelude tot mijn eerste ver weg vakantie

VliegveldDoor het blog van Mrs T Vakantielijstje werd ik even terug in de tijd geworpen en zat ik zo maar ineens te mijmeren over mijn eerste vliegreis, december 1985 en wat er allemaal aan vooraf ging.

Hoewel mijn vader al een jaartje met (vervroegd) pensioen was werd hij door zijn voormalige werkgever Philip Machinefabrieken N.V. gevraagd nogmaals naar Singapore te gaan om aldaar te helpen met het fabriceren van de mallen van een van de eerste Philips telefoons. Pa had er wel oren naar en, in tegenstelling tot zijn eerste reis die kant op, dit keer mocht ma mee. Vier maanden zouden ze gaan, van begin december tot begin april. Van die vier maanden zouden ze een maand in het huis van een van de directeuren aldaar wonen, en het leek mij een goed idee om in die periode bij hen op bezoek te gaan.

De vliegreis was zo geboekt, mijn inentingen kon ik bij de medische dienst van Philips (waar ik ondertussen werkzaam was) halen en gelukkig was ik nog in het bezit van wat kleding die ook in de tropen gedragen kon worden. Mijn moeder had wat minder geschikte kleding in de kast hangen. Omdat er toen nauwelijks mogelijkheden waren om in de winter aan zomerkleding te komen zat er niets anders op dan zelf achter de naaimachine te kruipen. Ik dus, want mam kon dat niet. Mijn tante had nog wel wat lapjes stof en het patroon van een simpel jurkje liggen en binnen twee weken had mijn moeder vier extra jurken om mee op vakantie te nemen. De rest zou zij daar moeten kopen. Met haar 1.63 zou dat daar geen probleem moeten zijn.

De laatste jurk die ik maakte gooide bijna roet in mijn vakantie eten. Bij het doorschuiven van het laatste stukje stof van het lijfje trok ik mijn vinger te laat terug en zat ineens vast aan naaimachine en jurk. Oeps. Na drie vergeefse pogingen de naald zelf uit mijn vinger te krijgen riep ik mijn vader er bij. Die is geen held als het verwondingen van zijn kinderen betreft maar enigszins bleek rondom de neus lukte het hem toch mijn vinger te bevrijden. Daarna belde hij naar mijn tante om te zeggen dat mam, die daar op bezoek was, zo snel mogelijk thuis moest komen. Volgens mij was dat niet nodig want er vloeide geen druppel bloed. Achteraf bezien heb ik enorm veel geluk gehad dat mijn nagelbed niet is gaan ontsteken en dat het bot niet is gaan versplinteren.

Een week na mijn meer dan strakke actie nam ik voor drie weken afscheid van mijn ouders en kon hun grote reis beginnen en had ik het huis voor mij alleen.

© Rianne, juni 2013

Advertenties

7 thoughts on “Prelude tot mijn eerste ver weg vakantie”

  1. O gets, dat is altijd iets waar je een grapje over maakt en zegt “Zou het niet lollig zijn als ik mijn vingers mee zou naaien in een jurk.” Je moet het natuurlijk niet echt doen.

    Like

  2. Ieuw…. een naald door je vinger. Ik kon het bijna niet lezen zonder te huiveren. Ik heb eens een nietje in mijn hand gehad. Ik weet nog goed hoe dat voelde.

    Like

Reacties zijn gesloten.