Me Myself & I

De Schone Schrijfster

Het concept van dagelijks douchen/badderen is, zeker in vergelijk met het ontstaan van het universum, een relatief nieuw fenomeen. Yep is er groot mee geworden, ik zelf doe het sinds de puberteit, mijn ouders zijn het na hun huwelijk gaan oppakken en voor mijn grootouders is dagelijks douchen of badderen altijd iets bijzonders gebleven al waren ze zeer bedreven in de volledig behandeling aan de wastafel. Ik weet dat mijn beide opa’s er op latere leeftijd een hekel aan hadden om te douchen, en ook mijn ouders zijn tegenwoordig beide van mening dat douchen een overbodige luxe is. Met het geestelijk teruggaan naar de tijd van zijn jongensjaren wordt voor mijn vader het principe persoonlijke hygiëne steeds vreemder en mijn moeder heeft eigenlijk altijd de voorkeur gegeven aan de volledige behandeling aan de wastafel.

Zoals gezegd: Ikzelf ben sinds mijn puberteit (a long long time ago) een verstokt doucher. Het gebeurt maar zelden dat ik niet douche en de meeste keren dat ik niet kon douchen weet ik mij nu nog te herinneren. Zo was daar de trektocht in Nepal, waar wij tien dagen lang intensief aan de wandel waren richting de top (ahum, we hebben zelfs basiskamp 1 niet gehaald) van de Mount Everest. Slapen deden we in tenten en het wassen gebeurde met behulp van een bakje met ongeveer een liter lauw water. Wij, de 8 Nederlandse toeristen, voelde ons daar zeer ongemakkelijk bij. De tweede dag begonnen we al grapjes te maken en ons te verontschuldigen en waren we blij dat we alle acht steeds minder fris gingen ruiken. De derde dag kampeerde we vlak bij een ijskoude rivier vol bloedzuigers maar toch zijn we allemaal die rivier ingelopen om ons te wassen, ook al betekende het dat we drie uur nodig hadden om weer warm te worden en moesten we elkaar na het bad goed inspecteren op bloedzuigers.

Een andere keer dat ik niet in de gelegenheid was om te douchen was tijdens diezelfde reis en wel op de weg terug naar huis. Dankzij de Koning van Nepal misten wij ons vliegtuig, of beter gezegd, mochten wij ons vliegtuig niet in want hij wilde een rondje vliegen. Daardoor kwamen we te laat aan in Delhi waardoor de aansluiting met het vliegtuig naar Bombay niet meer bestond. Tegen de tijd dat we eindelijk in Bombay waren hadden we het vliegtuig naar Amsterdam gemist maar werd er geregeld dat we naar London konden vliegen. Helaas pas na 12 uur of zo en dus zaten we in onze winterkleren vast op het vliegveld van Bombay, waar toevallig net de airco kapot was gegaan. We roken niet fris toen we het vliegtuig instapte, maar he, dat deed niemand meer. Het schaamgevoel kwam pas in London waar iemand regelde dat wij first class terug zouden vliegen naar Amsterdam. We hebben nog ons best gedaan met deodorant en natte handdoekjes maar het mocht niet baten. Tot op de dag van vandaag heb ik medelijden met hen die daadwerkelijk hun first class tickets hadden gekocht dat er 8 van die stinkerd her en der tussen hen in werden geplaatst.

Een paar jaar geleden, tijdens het werken op het Keltfest, waren de douche opties ook wat beperkt maar gelukkig bestaan er tegenwoordig vochtige doekjes voor elk onderdeel van de mens zodat je niet als stinkerd de geschiedenis in gaat.

Van de week was douchen ook geen optie. Staan en lopen waren een crime, en mijn voet hoog genoeg optillen om in de badkuip te staan was geen optie. Buiten dat ik door de grond ging van de pijn voelde ik mij ook steeds viezer worden. Ik was dus heel blij dat het mij woensdag gelukt is om mij half half een beetje te wassen. Nog blijer was ik vrijdag met tien minuutjes in bad zitten. Maar het allerallerblijst was ik zaterdagmiddag toen het mij lukte om in de badkuip te klimmen en lang genoeg te kunnen blijven staan voor een grondige wasbeurt. Wat knapt een mens daar van op zeg.

© Rianne, juli 2013

Advertenties

10 thoughts on “De Schone Schrijfster”

  1. He, lekker fris weer. Partner maakt het nog bonter, hij gaat minstens 2x per dag onder de douche (en niet omdat het hard nodig is :-)).

  2. Lijkt me niet fijn als je een paar dagen niet kan douchen.
    De reizigers eerst klas kregen geen waar voor hun geld haha.

  3. Ja, een paar dagen niet kunnen douchen is vreselijk, zeker als het ook nog eens warm weer is. Je kan je haast niet voorstellen dat mensen dat vroeger nooit deden! Ik ken inderdaad ook nog wat oudere mensen die zich behelpen aan de wastafel maar toch…. er gaat niets boven een douche/bad!

  4. De eerste keer dat wij een echte kregen was ik 6, tot die tijd was het ook behelpen. En het is maar zelden dat ik niet kan douchen. Ik vond het na één dag behelpen aan de wastafel in het ziekenhuis al smerig.

  5. Hier nog Miss Douche,….alleen in uitzonderlijke gevallen wordt er niet gedoucht :-),……..lees meer dan 38° koorts :-). Toen ik de laatste keer na 7 dagen niet douchen (ziekenhuis), was dat het eerste wat ik deed als ik thuiskwam,……..wat een zaligheid!!

Reacties zijn gesloten.