Koetjes en Kalfjes

’n Beetje een dief

Er zijn dingen die kun je een beetje zijn. Zo kun je een beetje verlegen, brutaal, hongerig, angstig, blij, moe, slaperig of ziek zijn. Er zijn trouwens nog heel veel meer dingen die je een beetje kunt zijn maar er zijn ook dingen, die kun je echt niet een beetje zijn. Een beetje zwanger bijvoorbeeld. Je bent zwanger of je bent het niet, maar een beetje zwanger, dat is onmogelijk. Hetzelfde geldt voor een beetje dief. Je bent een dief of je bent geen dief, maar een beetje dief zijn lukt niet. Toch gaat dit blog over het feit dat ik een beetje een dief ben.

In mijn allerjongste jaren heb ik wel eens appels bij de boer van de boom geplukt. Dat noemde we toen een kwajongensstreek maar eigenlijk is het stelen. Niets meer en niets minder.

Toen ik begin twintig was, en op vakantie in Engeland, heb ik wel eens een ansichtkaart op het postkantoor gestolen. Gevalletje verstrooidheid. Ik pakte een kaart uit het rek, schreef er een tekst en een adres op, liep naar het loket en kocht een postzegel voor die kaart. Een paar dagen later drong pas tot mij door dat ik die kaart gestolen had. Dom dom dom. Ik durfde niet meer terug naar het postkantoor.

Maar goed, die zaken kan ik nog onder de term jeugdzonde laten vallen. Maar wat ik vorige week heb gedaan….

Ik was bij een vriendin op bezoek en haar buurman heeft een fruittuin met het lekkerste fruit. Hoe ik dat weet? Ooit heb ik die bomen namelijk geplant en er jaren legaal van gesnoept. Maar nu is het de tuin van haar buurman, zijn de bomen van haar buurman en moet ik er van afblijven. Aan haar kant van de schutting hingen een massa goudreinetten. ‘Pluk maar zo veel je wilt’, zei zij, ‘Lekker om een appeltaart of appelmoes van te maken’. Ik besloot het niet te doen. Ik ben dol op appeltaart, zeker wanneer die zelfgebakken is.

fruit stelenIk had wel zin in een peertje. Maar ja, die groeien niet bij haar over de schutting. Na het even aangekeken te hebben ging ik dicht bij de schutting op mijn tenen staan en reikte over de schutting heen. Ik plukte een peertje en begon te smullen. Toen viel mijn blik op de andere perenboom. Die peren waren nog veel lekkerder. Ik liep naar de andere boom toe, en met in mijn ene hand nog een peertje sloot mijn andere hand zich om peertje nummer twee. Om en om happend werkte ik beide exemplaren weg.

Hoewel ik de bomen ooit zelf betaald heb voelde ik mij daarna toch wel ’n beetje een dief. Ook al kan je technisch gezien geen beetje dief zijn. Jammer dan.

Š Rianne, september 2013

Advertenties

18 thoughts on “’n Beetje een dief”

  1. Haha, ik zie het je doen. Ik weet niet of je een beetje dief bent of gewoon slim, als ze voor het plukken hangen zou ik het ook doen.

  2. Ik vind: als ze voor het plukken hangen, en je op goede voet staat met de buurman, peren plukken dat je dan geen beetje een dief bent. Mijn goeiste Nederlands 😉 Waarschijnlijk, als je je buurman vriendelijk vraagt, geeft hij je met alle plezier een hele emmer peren.

  3. Het zijn jouw bomen, toch? Waarbij ik me ineens afvraag of buurman zich wel eens een beetje dief voelt. Vast niet! Dus waarom zou jij dat wel doen. 😉

Reacties zijn gesloten.