Koetjes en Kalfjes

WE-300: Verwennen

Meneer De Bruin etcIk heb een tijdje geleden al bericht dat Meneer De Bruin een beetje een kieskeurig konijn is. Totdat er niets meer te eten is, dan zijn de brokjes waar hij normaal zijn konijnenneus voor ophaalt ineens lekker.

Buiten zijn droogvoer krijgt Bruin met enige regelmaat een uitgedroogde bruine boterham, restjes groente/fruit/kruiden of een konijnensnoepje. Hoewel hij van mij altijd veel meer snoepjes krijgt dan van Yep wil hij het liefst snoepjes van Yep hebben.  (Ik houd hem het snoeptrommeltje voor en dan mag hij er zelf een uitzoeken. Meestal stopt hij zijn kop in de bak en begint te schransen.)

Samen hebben ze een ritueel. Yep rammelt een paar maal met het snoeptrommeltje en Bruin gaat dan in de houding zitten. Zodra het trommeltje open gaat staat Bruin op zijn achterpootjes, oren in de lucht in afwachting van wat er komen gaat. Komt het snoepje zijn kant op rekt hij zich nog verder uit en zodra het snoepje binnen bereik komt pakt hij het snel, zakt terug op vier pootjes en begint te kauwen. Onder het kauwen blijft hij met een schuin oog Yep in de gaten houden want met een beetje geluk wordt het ritueel herhaald.

Maandagmiddag kreeg Bruin eerst een korstje brood, daarna het restje van de peterselie gevolgd door het restje witlof. Binnen een vloek en een zucht was de peterselie weg en begon hij aan de witlofblaadjes (wiflofblaadjes zijn lekkerder dan de stronkjes). Daarna ging hij afwisselend verder met de stronkjes en de boterham.

Ineens schieten zijn oren de lucht in en kijkt hij vol spanning richting de voordeur. En inderdaad, Yep komt thuis. Hij loopt naar Bruin, aait hem even en pakt het snoeptrommeltje. Yep rammelt er mee en Bruin… die gaat verder met de witlof. Da’s toch nog net iets lekkerder dan een snoepje.

© Rianne, oktober 2013

Dit blog is geschreven in het kader van Platoonline’s schrijfopdracht WE-300.

Advertenties

20 thoughts on “WE-300: Verwennen”

  1. Zo weten we weer heel wat meer over het konijn. Slimme beestjes zeg. Ze weten precies waarvoor ze op de achterpootjes moeten gaan. Heel leuk verhaal,Rianne. De link staat er.

    Like

    1. Mei 2005… Dus al een dikke 8 jaar… Da’s bovengemiddeld voor een konijn (zeker bij ons.. ;-( ) maar we hopen nog lang van hem te mogen genieten…

      De eerste 5 jaar was hij samen met zijn vriendje een buitenkonijn. Toen zijn vriendje overleed werd hij een overwinterkonijn en sinds de verhuizing (2 jaar geleden) is hij een binnenkonijn.

      Like

  2. Dat ook konijnen (soms ietwat) gecompliceerd gedrag kunnen vertonen wist ik al wel, en jouw verhaal bewijst dat ik daarin geen ongelijk heb 😉
    Mooie we!!

    Like

  3. Ongelofelijk…Bella doet werkelijk ALLES voor konijnensnoepjes! Zelfs kunstjes op de klep van haar hok 😀 Wat een gezelschap je al niet aan een konijn hebt, he? Leuke WE. Het “verwennen” had je er niet boven hoeven schrijven, want dat woord blijkt duidelijk uit de tekst 😀

    Like

  4. Na het lezen van je WE,die overigens heel leuk is en ik de commets van jouw las, wie weet is het de Witlof die Meneer de Bruin al zover heeft gebracht, zijn eigen ”ik word oud snack” !

    Like

Reacties zijn gesloten.