Koetjes en Kalfjes

Zwijmelen op Zaterdag 11

Toet Zwijmelen op ZaterdagIk blijf mij verbazen over de manier waarop het geheugen werkt. Ik bedoel maar… sinds dik twee jaar rijd ik minimaal een maal per week over de weg waar ik afgelopen woensdag reed en nooit, maar dan ook nooit plopte onderstaande herinnering naar boven.. Tot afgelopen woensdag dus.

Ooit, voorjaar 2001, was ik werkzaam als uitzendkracht. Een van de collega’s ging trouwen en alle directe collega’s waren uitgenodigd voor het feest. Eigenlijk stond ik niet op de lijst van genodigde omdat ik toen nog niet in dienst was maar omdat ik tegen de tijd van het huwelijk voor de beste jongen werkte kreeg ik alsnog een uitnodiging. Het feest vond plaats op een locatie een goed uur rijden van waar wij. de collega’s woonde. Als natuurlijke BOB en in bezit van een grote auto bood ik aan een van de chauffeurs te zijn. Daar werden mijn collega’s blij van. Nog blijer werden ze toen een vriendin van mij haar auto, eentje met plaats voor 6 passagiers, beschikbaar stelde voor die avond.

Door al dat BOBben werd de weg richting feestlocatie voor mij wel wat langer, maar acht… een kniesoor die daar op let. De heenweg was enorm gezellig, het feest nog gezelliger en toen we ergens na twee uur huiswaarts keerde ging ik voor de zekerheid nog even naar het toilet. Ik ben nl. een zeikerd en zeker wanneer ik de hele avond cola heb gedronken.

Het mocht niet baten. Ter hoogte van de eerste stop-plaats begon ik een lichte aandrang te krijgen. Licht, dus toen de eerste collega zei dat zij de laatste 500 meter wel zou lopen, zodat ik aan de rand van het dorp op de rotonde al kon keren, vond ik dat prima. Bij de volgende collega zou ik wel even vragen of ik naar het toilet mocht. Helaas: Collega twee, drie en vier lieten zich ook eerder afzetten, collega vijf was zo ziek (iets verkeerds gegeten) dat ik haar met mijn kleine probleempje niet lastig wilde vallen en collega zes, woonachtig op een gruwelijk ingewikkeld woonerf, stapte ook eerder uit.

De lichte aandrang was veranderd in hoge nood. Hemelsbreed was ik drie kilometer van mijn wc verwijderd, maar aangezien het pontje midden in de nacht niet vaart moest ik via een van de bruggen. Ik had nog een kilometer of 30 te gaan.

Langs de weg barstte het van de cafe’s maar ja: gesloten. Op 500 meter van de brug wist ik het: Droog thuiskomen ging niet lukken. Ik moest een parkeerplaats vinden en dan maar even wildplassen. Het hoort wel niet maar toch. Daar waar woensdagmiddag de ene parkeerplaats na de andere leeg was, was dat die zondagochtend heel vroeg niet. Er zat niets anders op. Ik reed de brug voorbij, het parkeerterrein bij het ziekenhuis waar ik werk op, gooide de auto aan de kant, gleed er uit en deed wat ik moest doen. En toen zag ik de camera’s hangen!

Hoewel ik tot op de dag van vandaag niet weet of de camera zo hing dat mijn actie zichtbaar was heb ik wekenlang de hoofdingang vermeden uit angst een bewaker tegen te komen die a) de film had gezien en b) de dader zou herkennen.

Pffff…. Wat kan een strafbaar iets als wildplassen een opluchting zijn.;-)

Bij herinneringen op zaterdag hoort een liedje. Aangezien ik bij Wildplassen alleen maar een conferance van Najib Amhali kon bedenken ben ik voor een trouwlustig lied gegaan van The Dixi Cups – Chapel of Love!

© Rianne, januari 2014

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag even bij Marja kijken.

Advertenties

20 thoughts on “Zwijmelen op Zaterdag 11”

  1. Oef wat een hoge nood. Ik kan me voorstellen dat je schrok van die camera’s. Gezellig nummer heb je gekozen. Wat klinkt het braaf, hè? Fijn weekend.

    Like

  2. Voor een man is het wat makkelijker, alleen moet je tegenwoordig goed uitkijken, want een bekeuring voor wildplassen kost wel 80 Euro. Toch doe ik het gewoon als ik echt nodig moet. Er is altijd wel een boom te vinden!! Plezant nummer uit de Sixties. Deze uitvoering is wat later neem ik aan. Fijn weekend, salu2 Albert

    Like

  3. Ja de hoge nood kan je de nek om doen, wie weet was de bewaker ook niet op zijn post 😉 Maar wat een toer zeg voor een bruiloft waar je eerst niet voor gevraagd was, siert je wel dat je ook nog aanbood om te rijden !

    Het nummer is wel leuk om weer eens te horen .

    Fijn weekend groetjes laura

    Like

  4. oef….dat hoge nood-gedoe…..zo herkenbaar! Wist je trouwens dat er fysiotherapie voor is? Ik herinner me die oefeningen nog als de dag van gisteren en pas ze ook toe op het moment dat ik ‘denk’ het niet meer te kunnen houden…. het levert altijd een paar minuten winst op 😉 Maar ja soms is dat niet genoeg en duik ik ook de bosjes in hoor….. of ik zet de auto aan de kant, doe zowel de voordeur als achterdeur open en kruip er tussen in…. wat moet dat moet, of niet dan?!

    Muziek uit de tijd van voor of rond mijn geboorte heeft wel iets 😉

    Fijn weekend.

    Like

  5. Een heerlijke zwijmelaar dit nummer, leuk uitgezocht.
    En dan die hoge nood van jou… hahaha, ik kan er ook zo wel een aantal vertellen. Verschrikkelijk toch af en toe.
    Maar ja, het is niet anders en hier op GC mag ik echt niet klagen, in alle winkelcentra heb je keurige openbare toiletten en ook in grote supermarkts zijn altijd wc’s voor klanten. Daar kunnen ze in Holland nog wat van leren…
    Heb je mijn bezoek aan een openbaar toilet logje als eens gelezen? Denk dat het voor jouw tijd was, echt even lezen, hilarisch is het. Ga maar eerst even naar de WC 😉
    http://geldorpjes.wordpress.com/2008/11/07/een-openbaar-toilet-gebruiken/

    Like

  6. Plopte het omhoog omdat je weer hoge nood had, of omdat het zelfde weg was als eerst?
    Zo’n oplossing bij een ziekenhuis kozen wij vorige zomer ook. Alleen werkte ik daar niet. Het was onderweg naar Frankrijk, twee volwassenen, vier kinderen. Maastricht.
    Plasjes gedaan…..
    allemaal weer instappen….
    start de auto niet meer :-/
    En het was half drie ’s nachts.
    Eerst Anwb (‘waar staat u?’, ‘eh,…eh,…in the middle of nowhere, Op een enorme parkeerplaats’), toen toch een toevallige passant aangehouden die ons met startkabels weer op weg hielp en Anwb weer afgebeld.

    Dank ook voor het linkje naar Najib Amhali.

    Like

Reacties zijn gesloten.