Koetjes en Kalfjes

Fiets

Ooit vond ik fietsen leuk. Zelfs nu nog, wanneer ik mijn hobby’s op schrijf zet ik er fietsen bij. Maar dat klopt niet. De tijd dat ik een fietsende kilometervreter was ligt in een grijs verleden. De tijd dat ik zonder blikken of blozen 60 tot 100 km per dag onder de wielen door liet gaan is niet meer. De herinnering aan de tijd dat ik fluitend de 15 km naar mijn werk in 45 minuten aflegde lijkt een vage droom. Het was de Ziekte van Pfeiffer die maakte dat ik naar mijn werk fietsen aan de wilgen mocht hangen. Tegen de tijd dat ik helemaal genezen was was de conditie weg. Daarna volgde er een verhuizing en zat fietsen er niet meer in. Ja, van huis naar station, en van station naar werk. Maar meer niet.

Ondertussen heb ik door gebrek aan conditie een hekel aan fietsen gekregen. Bij de fitness vond ik het een ramp, maar in het echt is het nog veel erger. Maar soms kan je er niet om heen. Zoals gisteren. Op woensdag ga ik wandelen met Q. Normaal loopt of fietst zij naar mij toe en dan gaan we aan de wandel. Dit keer zouden we bij haar vandaan vertrekken. Van mijn huis naar haar huis loop ik in 18 minuten. Ik vertrok te laat dus ik nam de fiets. Ik deed er 15 minuten over. Meer dood dan levend  kwam ik bij haar aan.  Volgens mij had ik zware tegenwind, vooral op de brug. Volgens Q, die er verstand van heeft, had ik wind mee. Zucht.

Na een dik uur wandelen, napraten onder het genot van een glas water kwam daar het moment dat ik mijn stalen ros weer moest bestijgen. Wat er precies gebeurde weet ik niet maar in een vliegende vaart legde ik het eerste deel van de rit af. Ik kon zelfs een stuk in de derde versnelling peddelen. Tot ver over de brug draaide mijn benen gelijk de wielen van de bus rond en rond. Het laatste stukje was even zwaar maar… ik ben zonder kleerscheuren thuis gekomen. Ik denk dat ik Q voorstel volgende week weer bij haar vandaan aan de wandel te gaan. Misschien komt mijn fietsconditie dan wel weer een beetje terug. Of het ooit nog een hobby gaat worden waag ik te betwijfelen.

© Rianne, juli 2014

Advertenties

16 thoughts on “Fiets”

  1. Amai, zoveel fietskilometers/dag in het verleden, chapeau!
    Na een longontsteking die ik doormaakte mocht ik ook ondervinden hoe verbazend snel mijn fietsconditie achteruit was gegaan, maar de opbouw nadien ging weer even snel. Niet te snel opgeven dus!

    1. Ik ben al 25 jaar aan het pogen de conditie terug te krijgen. Loopconditie lukt aardig, maar fietsconditie..Nope..

  2. Zou mijn verhaal kunnen zijn, ik haat fietsen. Daardoor altijd discussies met manliefs familie want die kunnen zich dat niet voorstellen. Maar zij wandelen niet en ik dan weer wel (maar daarin wordt ik niet voor vol aangezien …)

    1. Grappig is dat. Of fietsen of wandelen. Ik ben van het een naar het ander overgestapt en dat bevalt mij prima.

  3. Ja zoals je op mijn blog misschien wel eens gelezen heb ben ik juist fietsminded als heb ik wel een Ebike dat scheelt een slok op een borrel. Maar heb ook jaren op een heel zwaar trappende fiets gereden. Had gewoon niet anders. En heel eerlijk gezegd, fiets ik veel liever dan dat ik autorijd. Heb nu geen auto meer, dat vind ik dan wel weer jammer voor het gemak soms zoals nu als iemand in het ziekenhuis ligt en je altijd aangewezen ben op iemand anders. Maar het is niet anders. Heb dit jaar al meer km gemaakt op mijn fiets dan mijn zus met haar auto haha…….. Maar wie weet ga je het wel weer eens leuk vinden.

  4. Fietsen is ook niet mijn hobby. Maar misschien wel goed om dat vaker te doen. Heel af en toe dan! 😉

  5. Je krijgt dus gewoon energie van wandelen en gezelligheid. Ik besteeg mijn stalen ros gemiddeld 1x per jaar, maar daar zit ik dit jaar al overheen. Wie weet wordt het nog wat.

    1. Zelfs alleen wandelen is 1000 keer leuker dan fietsen…

      Maar euh.. We gaan niet te sportief worden toch…

      1. Uhm, ik sta inmiddels 3x per week op de crosstrainer. Ik ben nog aan het opbouwen maar ik zit al op 20 minuten. 🙂

Reacties zijn gesloten.