Koetjes en Kalfjes

Er zijn mensen

Er zijn mensen die, ongeacht de situatie of de gelegenheid, altijd een passend gedicht of citaat zo uit hun geheugen op weten te diepen en dit, al uit-de-mouw-schuddend, met de rest van de wereld delen. Ik behoor niet tot die mensen. Tot mijn schande is het aantal dichtregels en citaten wat zich in mijn geheugen opgeslagen heeft dusdanig beperkt dat er nauwelijks situaties te bedenken waar ik deze in de groep kan gooien. Ik bedoel maar. Wanneer kun je de volgende regels gebruiken zonder dat mensen je aankijken of je een tikkie maf bent?

Adriaan brak een been / Van Olivier / Hij reed er met de auto overheen *

Of wat te denken van:

Er leefde eens in Hillegom / Een heer die in de vijver zwom / Tezamen met de eenden / Hij verklaarde dat hij kroos / Ver boven erwtensoep verkoos / En dat hij dat ook meende

Zijn vrouw stond aan de waterkant / En riep: Kom binnen Ferndinand / Zij jammerde en weende / Maar onze heer uit Hillegom / Zei ‘Nee, ik denk niet dat ik kom / Ik blijf maar bij de eenden’.

Nu zwemt hij daar de hele dag / En alle mensen zeggen ‘Ach / Hij moet het zelf maar weten / Zijn vrouw is echter zeer ontstemd / Omdat hij in de vijver zwemt / En nooit meer thuis komt eten’ **

Leuk gedicht hoor, maar wanneer gooi je een van die zinnen in de groep? Nooit toch.

Qua citaten is het met mijn parate kennis zo mogelijk nog triester gesteld.  Eigenlijk ‘zweeft’ er slechts een origineel citaat door mijn hersenen. Slechts een zin uit de vele die ik ooit tot mij heb genomen heeft zich in de onderkrochten van mijn hersenen genesteld. ’t Is er ook weer eentje waar je over het algemeen geen fluit aan hebt. Kleine eendjes zonder mama zijn net lekke mandjes ***.  Zeg nu zelf. Wanneer gebruik je die zin. Nou, afgelopen vrijdag dus. Mijn lichaam was stevig in gevecht met een ontsteking en ik was aan het winnen. Gevolgd: Zo ongeveer elke 20 minuten moest ik naar het toilet om afvalstoffen te lozen. Eindelijk, eindelijk kon ik mijn geliefde zin gebruiken. Kleine eendjes zonder mama zijn net lekke mandjes EN IK LIJK OP EEN KLEIN EENDJE. Werd het toch nog een goede dag.

© Rianne, 15 augustus 2014

*) Uit een van de drie boeken van Leonard Huizinga over de broers Adriaan en Olivier

**) Een gedicht van de hand van Annie M.G. Schmidt

***) Een zin uit het boek ‘Eend voor eend’ van Guus Kuijer

Advertenties

9 thoughts on “Er zijn mensen”

  1. komt zo’n gekke quote toch nog van pas haha…
    maar een originele heeft ook zo zijn charmes. Wie weet quote Yep jou later en wordt het nog beroemd…je weet maar nooit 😉

    gr Bibje

  2. Nou kijk eens aan, is het toch nog vanzelf gegaan 🙂 Ik kan er ook zo direct niet uit mijn mouw schudden. En ad rem antwoorden zoals sommige mensen dat kunnen ook al niet. Achteraf ja. Maar dan is dat weer hopeloos te laat 🙂

Reacties zijn gesloten.