Zooitje ongeregeld

Zwijmelen op Zaterdag 47: Kobus in Gedichten

10415730_10205107662879641_1537408389074854277_n

Soms krijgen mensen een boodschap die ze niet willen krijgen. Zo ook Kobus. Zoals hij zelf een paar maanden geleden schreef: ‘Het goede nieuws is dat er geen tumor in mijn nieren zit, het slechte nieuws is dat mijn nier in een tumor zit’. Je hoeft geen arts te zijn om te beseffen wat zo’n uitslag betekent en ik hoef denk ik ook niet uit te leggen wat zo’n bericht met iemand doet. Al was het maar, omdat iedereen uiteindelijk toch anders reageert.

Een van de reacties van Kobus, die in het dagelijks leven naar de naam Henri Pieper luistert, was om een uitgever te zoeken voor zijn gedichten. Hij zocht en vond. Van de week is zijn eerste bundel  Kobus in Gedichten verschenen: Een boekje vol leuke, lieve, lullige (zijn eigen woorden), grappige maar ook ontroerende gedichten. De meeste in het Nederlands, sommige in het Engels. Een echte aanrader wat mij betreft. En nee, dat zeg ik niet omdat op pagina 18 een tekening van mijn hand staat (sprak zij met gepaste trots).

Al bladerend en lezend door de bundel word ik getroffen door een gedicht met de titel The invasion of the bodysnatchers. Ik ken het boek met die titel, ken de films met die naam. De woorden van het gedicht, staan daar mijlenver vandaan. Maar toch ook niet.

The invasion of the bodysnatchers

This cruel creature creeping up on me,
I know it’s there, though I cannot see,
its’ blurry shape, its’ nasty growth,
the stealth it came wit, that I loathe.
I can feel that it’s still there, 
and in my mind it’s everywhere,
the only chance to show my wrath,
is to find death upon my path,
and then I hope no one cries,
for when I die, the creature dies.

Dan wil ik verder nog een paar wijze woorden uit zijn voorwoord met jullie delen:  Mocht u na het lezen dezes denken dat u er iets van heeft geleerd, dan hoop ik van harte dat dat het volgende is; doe de dingen die je leuk vindt om te doen, maar bovenal, doe ze met de mensen die je liefhebt!

Mocht je deze debuutbundel van een nieuw Nederlands talent in eigen bezit willen krijgen: Het is hier te bestellen maar gewoon de boekhandel inlopen en vragen om Kobus in Gedichten, ISBN 978-94-022-1121-4 is ook een optie.

Goh, zou ik het bijna vergeten: Het is natuurlijk wel een Zaterdag Zwijmeldag. Met vandaag niet mijn, maar Kobus’ keuze.

Chef Special – In your arms

Voor meer Zwijmelen op Zaterdag verwijs ik met liefde en plezier naar Marja, onze Opperzwijmelaar.

© Foto, gedicht en stukje voorwoord: Kobus himself. De overige teksten Rianne, oktober 2014

Advertenties

16 thoughts on “Zwijmelen op Zaterdag 47: Kobus in Gedichten”

  1. Hola Rianne, Jouw bijdrage is vandaag echt indrukwekkend. We snappen je invalshoek.
    Een zaterdag zonder ZOZ kunnen wij ons nauwelijks voorstellen.
    Wij feliciteren in eerste instantie Marja, de initiatiefneemster,
    van harte met dit jubileum, en ook alle andere deelnemers.
    Maak er een mooie zaterdag van.

    Like

  2. Mooi en waardevol. Verspil je leven nou niet; je weet niet wanneer jouw tijd is gekomen en misschien wilde je nog zo veel. Maar stelde dat uit tot ‘later’.

    In your arms is mij een beetje te pijnlijk. Geen andere armen dan mijn eigen. Maar zoals de Rijdende Rechter al zei: hier moet u het mee doen!

    Like

  3. …and in my mind it’s everywhere…
    Dat ene zinnetje vertelt hele verhalen.
    Een mooi en sprekend gedicht! Ik wens Kobus veel belangstelling voor zijn boek en veel sterkte toe. En laat hem vooral zijn humor houden 🙂
    Liefs Kakel

    Like

  4. Wat een indrukwekkende zwijmel. Het verhaal en de muziek… De muziek stond op mijn lijstje voor een volgende zwijmel. Je bent me voor. Ik ben even op je blog blijven plakken… ik vond het hier wel leuk :-). Grappig ook dat ik weer doorlinkte naar mijn eigen blog (bij Rammstein… ook weer een indrukwekkend verhaal bij jou.)
    Tot zwijmels 🙂

    Like

    1. Excuses voor het kapen van de song…
      Wat indrukwekkende verhalen betreft.. Die ben ik bij jou ook meerdere malen tegengekomen…

      Like

  5. Bijzonder indrukwekkend verhaal. Helaas gebeurt zoiets te vaak, en hoe ouder je wordt, hoe vaker je het ziet…
    Van deze band had ik nog nooit gehoord. Wel een grappig filmpje. Ik heb de tekst niet zo goed gehoord, was nog met het verhaal bezig…

    Like

Reacties zijn gesloten.