Koetjes en Kalfjes

We moesten even wennen

GremlinHij woont al weer even bij ons: Gremlin. We hebben lang aan elkaar moeten wennen. Daar waar Bruinemans op de bank sprong, regelmatig geaaid wilde worden en dol was op snoepjes (konijnensnoepjes natuurlijk) had Gremlin wat meer tijd nodig. Geaaid worden was eng. Op de bank zitten ook. Op springen heb ik hem nog nooit betrapt. Gapen kan hij wel als de beste. Buitenspelen is leuk, als je hem maar met rust laat.

De laatste maanden werd hij wat aanhankelijker. Ging, wanneer ik ‘s-morgens zijn voerbakje vulde, er even voor liggen om geaaid te worden. Even maar, dan kroop hij weer in zijn slaaprol. Vorige week zette ik hem met slaaprol en al op de bank. Dit keer leidde dat niet tot paniek. Hij ging spelen, kwam dicht bij me zitten, ging in zijn ‘Ik wil geaaid worden’ houding liggen. Ondertussen zijn we zo ver dat hij op zijn deken blijft zitten om geaaid en opgepakt te worden en niet meer in het hok vlucht wanneer ik er aan kom. En eenmaal op de bank zit hij graag op schoot. Alleen het springen wil niet zo lukken. Maar optillen is zo gedaan.

Dit gaat een konijnenknuffelige winter worden. Zeker weten.

© Rianne, 29 oktober 2014

Advertenties

8 thoughts on “We moesten even wennen”

  1. Wat een geweldig konijnenverhaal. Ik heb konijnen nooit zo gezien. Honden en katten jaaaah, maar konijnen? Die kunnen er blijkbaar ook wat van 😛

    Like

  2. Alle begin is moeilijk, ook voor een konijn. Saartje woont nu vijf weken bij ons, maar ze is vanaf het begin heel relaxed. Dat zit ‘m ook in het ras. Hoe groter een konijn, des te makkelijker hij is. In dit geval komt dat uit. En misschien waardeer je de winterwarmte met Gremlin zelfs wel meer, omdat je er even op moest wachten 🙂 Hij is bij jullie in elk geval helemaal op zijn plek, en een groter plezier kun je een dier niet doen.
    Liefs Kakel

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.