GedachtenGang

Ouderschap

Dik eenentwintig jaar geleden, toen de nog niet niet papa van Yep en ik tot de conclusie kwamen dat ‘We klaar waren voor een kind’ (whatever that means) was het ouderschap nog niet zo over-geromanisteerd als nu. Ik las nergens dat ‘Kinderen een verrijking van je leven zijn’, of kreten als ‘De betekenis van onvoorwaardelijke liefde is mij sinds de komst van mijn kind ineens duidelijk’, ‘Ik weet nu wat de zin van het leven is’. Of misschien las ik de verkeerde boeken en tijdschriften, dat kan natuurlijk ook.

Begrijp mij niet verkeerd. Het hebben van kinderen (Hoewel, kinderen zijn net katten, die heb je niet, die hebben jou ;-)) heeft zo z’n voordelen. De eerste jaren heb je geen wekker meer nodig, heb je altijd een excuus voor kleding met vlekken, je kunt zonder gene de nieuwste DIsney-films kopen, mag net zo veel met lego spelen als je wilt en je hebt, wanneer ze in het stuurfiets-stoeltje zitten, altijd een windscherm en vliegenhapper bij de hand. Deze vreugdevolle periode gaat met enige hapering over in de peuter- en kleuter puberteit, het voor- en naschoolse dwarsliggen en net wanneer je denkt dat het leven samen met je kind weer een feestje wordt is daar de puberteit en weet je wel beter. Alles wat je je kind(eren) in de afgelopen periode hebt geleerd zijn zij acuut vergeten. Als ouder leer je heel snel dat wanneer je het leven nog een beetje leuk wilt houden dat de zinsconstructie ‘Je moet het konijnenhok schoonmaken’ geen juiste is en beperkt moet blijven tot het allernoodzakelijkste en dat je de communicatie beter in vragende vorm kunt gieten. Het antwoord is meestal een gemompeld ‘Ja’ wat, vanwege de beperkingen van het korte termijngeheugen van een puber, stante pede vergeten wordt zodat je toch zelf aan de bak moet. Kleingheidje houd je nu eenmaal altijd.

En net wanneer je denkt dat je compleet gefaald hebt als ouder komt daar het moment dat je kind spontaan is begonnen met koken, vraagt hoe de wasmachine werkt en de stofzuiger ter hand pakt. Voorzichtig krijg je hoop op een goede toekomst maar de balans is wankel. De ene keer levert een vraag wel actie op, de andere keer niet. Het is maar net hoe de vlag er bij hangt.

Dan is het kerstavond 2014. Na een lange dag werken kom je in een leeg huis thuis. Hoewel je de dag ervoor aan je zoon hebt gevraagd of hij de was uit de droogtrommel wil halen en op wil vouwen en de rommel in de keuken wil opruimen was dat ’s-morgens bij het verlaten van het huis nog niet gebeurt en gezien het moment van zijn vertrek richting andere ouder verwacht je ook niet dat het nog gebeurt is. Je stelt je in om alles zelf te moeten doen. Bij binnenkomst zie je dat de keuken schoon is en je denkt ‘Wat een schatje is het toch’. ’s-Avonds, net voor het naar bed gaan maak je de droogtrommel open om er een schone zakdoek uit te halen en de trommel blijkt leeg te zijn en de was opgevouwen in de kast te liggen.  Dat is het moment waarop je weet ‘Ik heb iets goed gedaan’ en ‘Kinderen zijn een verrijking van je leven’. Als-ie nu nog zijn rijbewijs haalt ben ik helemaal tevreden.

© Rianne, 25 december 2014

NB. De beschrijving van de hel-jaren berusten puur op overdrijving en dienen slechts als inleiding op de laatste alinea. 😉

Advertenties

14 thoughts on “Ouderschap”

  1. Ja. Zoiets;-)
    Heel herkenbaar. Het kan hier ook nog steeds alle kanten op hoor.
    Dat ‘vouwen’ heb ik trouwens nog niet geprobeerd. Da’s een tip!
    Fijne dag Rianne.

    Like

  2. Wat geweldig dat hij dt doet! Hier is dat niet zo hoor! Mijn dochter heeft een dag voor kerstavond eindelijk haar rijbewijs gehaald, wat ik geweldig vind. Jouw zoon zal dat ook wel kunnen!

    Like

  3. Tel je zegeningen, Rianne. Er zijn van die dagen dat ik, na het vertrek van zoon, denk dat ik het niet altijd even goed heb gedaan. Want hij heeft dan nu wel een baan, maar hij zit evengoed tot 3 uur achter de pc en eet voornamelijk instant-voedsel. Als ik hem wat vraag weet ik nooit wanneer hij komt want hij heeft een BAAN en weet ik wel hoe vermoeiend dat is en zo. Enfin, voor de rest heeft ie een hart van goud. En hij heeft een rijbewijs en dat heb ik nooit gehaald 🙂

    Like

  4. Nou, ik krijg weer hoop dat het wel goed komt met dat kinderen krijgen, want van dat geromantiseer gaan mijn tenen krullen 😉

    Like

Reacties zijn gesloten.