Lifestyle op z'n Wiebels

Back to my roots

Tijdens mijn voorlaatste verhuizing naar een doorzonwoning met redelijke achtertuin besloot ik dat die tuin een eetbaar exemplaar moest worden. Ik liet hem door een hoveniersbedrijf vol zetten met fruitbomen en -struiken en ging zelf in een kleine kas aan de slag met het kweken van kruiden en kleine groentes zoals peper, paprika, tomaat, sla en spinazie. Hoewel het mij op zich prima beviel (niets leuker dan zittend op een trap die onder een pruimenboom staat jezelf helemaal klem te eten) was het dusdanig arbeidsintensief dat ik elk jaar minder zelf deed en meer uitbestede. Oftewel: Meteen na de IJsheilige ging ik naar een tuincentrum en kocht alles wat ik wilde opgekweekt en wel. De kas ging naar een collegaatje met meer tijd en energie.

Uiteindelijk heeft de bewerkelijkheid van de tuin meegespeeld in mijn besluit om naar een appartement te gaan verhuizen. Wel eentje met een balkon want als je Yep en mij snel wil laten wegkwijnen moet je ons altijd binnen laten zitten. Natuurlijk kwam er weer een fruitboom en wat struiken en kocht ik kruiden bij het leven die net zo snel weer dood gingen of door het een of andere konijn vakkundig gesnoeid werden waarna er ook geen leven meer in zat.

Tot dit jaar. Na eerst weken alle kweekpotjes bij Meneer Heijn geweigerd te hebben werd ik aangestoken door het kweek-enthousiasme van Therezi met als gevolg dat ik de laatste week de potjes toch aan ging nemen en zelfs alles gepoot heb om daarna de bak met de 7 kleine bakjes te vergeten zodat er al snel slechts een paar verdorde sprietjes zichtbaar waren. Teleurgesteld mikte ik de hele meuk in de vuilnisbak.

Rond dezelfde tijd dat ik mijn balkon-opruim-plannen maakte stuitte ik op het net opgestarte blog Therezi’s Makkelijke Moestuin. Aangestoken door haar enthousiasme besloot ik dit keer niet voor opgekweekte planten te gaan maar zelf weer eens aan de slag te gaan met het kweken van kleine planten en kruiden. Zoals jullie van de week al hebben kunnen zien heb ik goed mijn best gedaan en ik weet nu weer aan welk onderdeel ik vroeger zo’n hekel had. Het dagelijks teleurgesteld worden omdat het groeien van zaadjes naar groene puntjes niet altijd van een leien dakje gaat.

Toch voelt het goed om weer terug naar mijn roots te gaan. Het zelf kweken van. Dat geeft toch wel heel veel voldoening. Neem dat maar van mij aan.

© Rianne, 12 april 2015

Advertenties

5 thoughts on “Back to my roots”

  1. Heerlijk om dingen zo te zien groeien. Jammer genoeg is het bij mij al meer mislukt dan wel gelukt. Ik moet maar eens kijken wat daar de oorzaak van is 😛

    Like

  2. Ik ben dol op de tuin, maar het onderhoud ervan , dat is wat anders. En een moestuin, dat idee heb ik al helemaal opgegeven, ook al zijn groenten uit de tuin véél lekkerder dan die uit de winkel

    Like

  3. Een moestuin, dat zouden wij ook gaan doen, had ik me voorgenomen toen we in dit huis kwamen wonen. Een lap grond waar je “U” tegen zei, maar het is er nooit van gekomen… Jij bent in elk geval goed bezig!
    Liefs Kakel

    Like

Reacties zijn gesloten.