Koetjes en Kalfjes

Het einde is in zicht…

Toet studeertIn oktober 2014 pakte ik voor de vijfde en laatste keer mijn studie Natuurgeneeskundig Specialist op. Dit keer zou ik hem of afmaken of voorgoed stoppen. Met enige trots, en licht vooruitlopend op de feiten, kan ik melden dat het het eerste is geworden. Maar nu ik nog slechts 1,1 module te gaan heb en al weet wanneer ik de resterende examens ga doen (week 47 met aansluitend nog twee weken vakantie) kan het eigenlijk niet meer mis gaan. Hoog tijd dus om na te denken over het hoe en waarom van deze studie.

Weinig verrassend kwam ik nu tot dezelfde conclusie als afgelopen december. Een eigen praktijk is niet wat ik ambieer. Als ik heel eerlijk ben wist ik dat in 2011 ook al. Als ik nog eerlijker ben dan was de rede waarom ik aan deze studie begon een stuk minder altruïstischer dan het willen helpen van mensen. Ik was vooral op zoek naar handvatten om mijzelf te helpen in mijn strijd tegen de fibromyalgie. Heel onrealistisch hoopte ik op genezing. Teleurgesteld in de afwezigheid van iets concreets gooide ik met enige regelmaat de handdoek in de ring en mijn boeken in de hoek.

Heel verrassend realiseerde ik mij tijdens deze overdenkingen ook wat de reden was om de boeken telkens weer ter hand te nemen. Niet omdat ik de studie zo leuk vond (uiteindelijk wel, maar toen nog niet) maar omdat ik. ondanks dat ik het niet meteen door had, wel degelijk in elke module iets op heb gepikt wat mij helpt in mijn strijd tegen de fibromyalgie. In alle therapieën die onderdeel uitmaken van deze studie wordt gebruik gemaakt van de geneeskracht van voeding en beweging. Eerlijke en gezonde voeding in combinatie met voldoende, niet excessieve beweging. Oftewel: Het Ei van Columbus in combinatie met een Open Deur.  De verwijzingen zijn klein, vaak cryptisch en wanneer ik niet in dit hoge tempo door de diverse modules was gevlogen waren ze mij waarschijnlijk niet zo opgevallen als nu het geval is.

Is deze studie weggegooid geld en tijd nu ik besloten heb geen eigen praktijk te beginnen en het Ei een Open Deur blijkt te zijn? Mijn antwoord is nee. Ik had elke module, elke les nodig om te komen tot waar ik nu sta. Bovendien is al die kennis en kunde die ik opgedaan heb nooit weg en is het echt niet noodzakelijk om een eigen praktijk te hebben om andere te helpen. Dat kan ook gewoon tussen neus en lippen door is mijn ervaring.

© Rianne, 3 mei 2015

Advertenties

12 thoughts on “Het einde is in zicht…”

  1. Wel heel herkenbaar hoor Wiebels, en inderdaad, je groeit er wel door. Daarom dus stoer dat je hebt volgehouden, dat je bent doorgegaan en nu hier staat! alvast gefeliciteerd voor als je je papiertje op mag halen! Goed gedaan!!!

    gr Bibje

    Like

  2. Een mooi inzicht heb je verkregen met deze cursus! En ook op het einde van de cursus. Succes nog met de laatste loodjes!

    Like

  3. Wat voor cursuselementen kun je goed gebruiken in de strijd tegen die kwaal? Heeft dat met dosering van arbeid en rust te maken, met voeding. Daar ben ik wel benieuwd naar. Je zou hier op de blog mensen met die info heel blij maken (ik ken bloggers die ook fybromyalgie hebben).

    Like

    1. Ik probeer het in te bakken. Het belangrijkste is voeding en hoe iemand daar op reageert. En volhouden, ook al lijkt de ontbering (want zo voelt het soms) in den beginnen niet het gewenste effect te hebben…

      Ik lees steeds meer mede patiënten die de weg aan het vinden zijn…

      Like

Reacties zijn gesloten.