Me Myself & I

Met de leesbril

Toen ik mij dinsdag rond half twaalf realiseerde dat ik al 75mg diclofenac achter de kiezen had en dat de pijn nog niet te hanteren was wist ik dat het tijd werd om een afspraak met de huisarts te maken. Enerzijds in de hoop even wat zwaardere diclo-pillen voorgeschreven te krijgen (inclusief maagbeschermers want het is rotzooi), anderzijds met de vage verwachting dat deze huisarts misschien nog andere oplossingen wist te bedenken. Tenslotte was ik met dit soort klachten nog nooit bij hem geweest.

Zowel mijn ener- als mijn anderzijds zijn uitgekomen. Ik heb voor drie weken 150mg diclo (incl. maagbeschermers) per dag gekregen. Dat was nadat ik het aanbod van morfinepleisters met de melding ‘Ik en opiaten gaan niet zo goed samen. Twee jaar geleden zag ik na een rondje Tramadol het monster van Loch Ness in de Maas zwemmen’ had afgeslagen. Maar heet bleef niet bij pillen voorschrijven. Hij nam ook de tijd voor een anamnese gesprek en gooide er ook nog wat diagnose-methodieken tegen aan waar ik in mijn opleiding over geleerd heb. Aandachtig luisterde hij naar mijn sapkuur-effecten relaas. Bestudeerde en fotografeerde mijn tong, voerde een polsdiagnostiek uit en kwam met een voorlopige conclusie. Eentje die inhoud dat ik nu en in de nabije toekomst met de leesbril op naar de supermarkt mag om etiket na etiket goed uit te pluizen alvorens de betrokken etenswaar al dan niet in mijn mandje te deponeren. Ik mag namelijk glutenvrij gaan eten. Daarnaast krijg ik, waaneer hij mijn tongfoto’s uitgebreid bekeken heeft, ook nog een kruidenmengsel voorgeschreven.

Om te controleren of de grote hoeveelheid diclo die ik slik geen problemen met mijn nieren op gaat leveren kreeg ik een briefje mee voor het priklab. Op mijn vraag of ik dan ook op cholesterol geprikt kon worden (had eind 2014 al moeten gebeuren) zei hij ja, en streepte toen meteen nog maar -tig dingen extra aan (van B12 via witte bloedlichaampjes, jicht, magnesium tot zink en alles wat er tussen zit).

Ik ben benieuwd of glutenvrij eten mij, net als lactose vrij eten wat ik al doe, profijt gaat opleveren. Wat ik ondertussen al wel weet is dat sommige mensen er meteen baat bij hebben maar dat het bij anderen wel een paar maanden kan duren voor glutenvrij eten zoden aan de dijk zet. Het wordt met een beetje pech dus een gevalletje lange adem.

Daarnaast ben ik ook wel heel nieuwsgierig naar wat er uit het bloedonderzoek gaat komen. De planning is om vrijdagochtend nuchter naar het werk te karren en, na het bezoekje aan het priklab, gezeten achter mijn PC lekker te gaan genieten van mijn lactose vrije yoghurt mijn granaatappelpitjes. Dat zou betekenen dat  over een week of twee toch wel alle uitslagen binnen moeten zijn, wellicht al eerder.

Jullie horen nog van mij.

En mocht iemand nog lekkere glutenvrije recepten willen delen… Be my guest.

© Rianne, 28 mei 2015

Advertenties

11 thoughts on “Met de leesbril”

  1. Dit klinkt wel als een héle goeie huisarts, die echt op zoek gaat naar oplossingen. Ik hoop voor jou dat ze effectief resultaat opleveren 🙂

    Like

  2. Zo, wat heb jij een geweldige huisarts! Eentje die beide kanten combineert: de reguliere en de “alternatieve.”
    Maar glutenvrij eten…dat is een zwaar dieet 😦 Brood is eigenlijk alleen lekker als je het invriest en vlak voordat je het gaat eten in de magnetron laat ontdooien. Dan plakt het nog een beetje. Zo niet, dan heb je voor elke boterham een glaasje water nodig. En glutenvrij eten is ook niet goedkoop. Ik heb met je te doen. Ik heb een tijd glutenvrij gegeten maar merkte geen verbetering.
    Het lukt je vast, je bent een doorzetter.
    Liefs Kakel

    Like

    1. Ik ga mijn best doen. Gelukkig zijn wij vooral rijst eters en geen pasta eters dus dan heb ik minder vervangers nodig. Brood ga ik morgen proberen (met eieren en spek of zo)…
      De havermout is inderdaad duurder en ik zal nog wel tegen een aantal zaken aan gaan lopen. Voor nu is vooral het etiket lezen irritant.

      En ja, ik heb een fantastische huisarts…

      Like

  3. Aah.. Nu snap ik waarom je bloed moest prikken. Ik lees je blogjes in verkeerde volgorde…
    Ik eet niet glutenvrij, maar probeer wel sinds kort op mijn eten te letten. Inmiddels zit ik op Pinterest en vind daar de meest heerlijke gerechten die ik vastpin op mijn eigen bordje. Ik heb al een aantal overheerlijke ontbijtjes, lunches en tussendoortjes (low carb) klaargemaakt met recepten gevonden op het internet.
    Succes met het zoeken naar lekkere recepten. Ze zijn er echt. Je moet er alleen wat meer moeite voor doen.

    Like

  4. Je hebt er weer een heerlijk logje van gemaakt, maar leuk is het niet.
    Glutenvrij eten is ook een ‘way of life’ hè.
    Nog meer beperkingen waar je niet op zit te wachten lijkt mij.
    Zelf kun je er veel aan doen.
    De dochter van een vriendin heeft coeliakie, heeft een man en 3 kinderen en roeit met de riemen die ze heeft. Kinderen weten dat ze niks op haar bord mogen leggen, niet van haar boter etc. mogen gebruiken. Gelukkig zijn jullie maar met zijn tweetjes in huis. Restaurantbezoek wordt ook moeilijk… Tenminste als je echt geen gewone dingen meer mag hebben. Hoop dat je toch een beetje flexibel kunt/mag zijn! Sterkte!

    Like

    1. Ik weet niet hoe strikt ik moet zijn dus ben ik de eerste tijd strikt. Anders weet ik niet of het verschil gaat maken.
      Ik ga er achter komen… en jullie dus ook ..

      Like

  5. Niet verkeerd om eens binnenste-buiten gekeerd te worden. Ik hoop van harte dat je er profijt van gaat hebben!

    Like

Reacties zijn gesloten.