Me Myself & I

Wat gaat dat snel zeg

Een van de eerste dingen die mijn Mensendiecktherapeute mij begin 2003 leerde was dat ik moest blijven bewegen omdat wanneer je dat niet doet je spieren afgebroken worden en je conditie achteruit holt. In het verleden heb ik de waarheid achter deze woorden regelmatig proefondervindelijk vast mogen stellen. Zo ook nu.

Wanneer het wat minder gaat dan is de wandeling/het rennen het eerste wat buiten de boot valt. In plaats van langs de Maas te wandelen heb ik buitenlucht opgedaan op mijn balkon. In plaats van mij uit te sloven heb ik gerust. Het mocht niet  baten want zoals ik van de week al schreef zit ik al weer even aan de pijnstillers. Ondanks, of misschien wel dankzij, die pijnstillers was het mij de laatste week al duidelijk geworden dat wanneer ik de boodschappen deed ik steeds meer moeite kreeg met het naar huis dragen van mijn boodschappenmand. Da’s natuurlijk niet goed. Maar mijn armspieren zijn nooit mijn sterkste punt geweest.

Zondagochtend vond ik dat ik dankzij de pijnstillers wel weer genoeg was opgeknapt om te gaan wandelen. Ik stelde mij een doel (naar de brug en weer terug). Binnen vijf minuten liep ik te zwoegen. Na tien minuten nam ik mij voor om nog maximaal vijf minuten te lopen en dan om te keren, ongeacht of ik de brug had gehaald. Uiteindelijk namen Me en Myself het over van I, ging het tempo omlaag en de wilskracht omhoog en heb ik toch mijn doel behaald. Zevenendertig minuten heb ik over de iets meer dan 3 km gedaan. Een aanfluiting. Een lachertje. Daar waar ik half april 13 km wandelde en zo fris als een hoentje thuis kwam ben ik nu compleet uitgeput. Terwijl ik dit schrijf ben ik moed aan het verzamelen om dadelijk de boodschappen te doen.

Ondanks de aanfluiting, ondanks het lachtertje ben ik toch blij dat ik naar buiten ben gegaan. Weer een begin heb gemaakt met het opbouwen van conditie en spieren. Nu is het zaak de energie te vinden om dit door te zetten. Wordt vervolgd dus.

© Rianne, 31 mei 2015

Advertenties

7 thoughts on “Wat gaat dat snel zeg”

  1. Ik doe altijd eerst het belangrijkste, mijn huishouden, boodschappen e n koken en als ik dan nog energie over heb, dan kan ik alsnog iets leuks doen.

    Like

  2. Balen is dat! Je conditie holt achteruit als je even niks doet. Maar hij komt (denk ik) ook sneller terug als je weer begint. Maar ehhh, rustig aan, hè!

    Like

Reacties zijn gesloten.