Me Myself & I

Het eerste stapje is (weer) gezet

Eigenlijk, als ik heel eerijk ben, zit dat rennen van mij een beetje in het slop sinds ik vorig jaar oktober dat misstapje maakte. Niet tijdens het rennen hoor. Gewoon tijdens een wandelingetje over de markt. Het rennen was even van de baan maar gelukkig kon ik wel wandelen. Totdat dat eind april ook het slop in schoot. Is het al weer zo lang geleden? Ja, het is al weer zo lang geleden. Wat dat betreft spreekt de ‘historiek van Evy’ boekdelen.

Eind mei maakte ik weer een wandelingetje en hoewel het mij niet tegenviel, viel het ook niet mee. Niet meevallen is, net als veel pillen slikken, weinig motiverend dus…

Zaterdag ging ik er weer eens op uit. Wandelen. Een rondje nam ik mij voor. Buiten verwachting liep ik lekker. Halverwege het rondje, ter hoogte van mijn eigen huis met de Maas er tussen, bedacht ik een plan. Een plan om het rennen weer op te pakken. Net als voorheen. Alleen anders. Wel met Evy maar niet meer met het programma van Evy. De opbouwende schema’s van Evy zijn leuk, zitten goed in elkaar maar… Zij hebben een maar. Mijn rondje is groter dan haar schema en het ‘keren-op-de-weg’ was mij tegen gaan staan. Als ik mijn eigen conditie-opbouw-schema eens bedacht!

Minions - rennen

Met frisse tegenzin vertrok ik vanmorgen met als doel het rondje minimaal een minuutje sneller af te ronden dan dat van zaterdag zonder daarna drie uur uitgeput op de bank te moeten hangen. Ik had het vrije loopprogramma van Evy en de muziek aanstaan. De planning was: Aan het begin van elk nieuw nummer 50 tellen hardlopen. Er waren drie uitzonderingen: Het eerste nummer was bedoeld als warming-up, de trap en de eerste brug en de helling en de tweede brug moest ik ook in wandeltempo doen. Jaja, ik heb wel wat geleerd van mijn acties vorig jaar.

Zo gezegd, zo gedaan. Een aantal dingen werd mij al snel duidelijk. Ten eerste: De ademhalingsoefeningen die ik de laatste tijd met enige regelmaat doe werpen hun vruchten af. Ten tweede: Als ik tussendoor ren dan gaat mijn wandeltempo hard achteruit. Ten derde heb ik nu het gevoel dat dit schema opbouw idee  er wel eens een kan zijn die voor mij werkt. Waarom? Drie minuten rennen is drie minuten rennen terwijl 50 teleln zeer variabel kan zijn (en in rustig tempo ongeveer gelijk staat aan twee minuten weet ik uit ervaring). En last but not least: Het is zo bevredigend om een rondje te kunnen lopen en niet te hoeven keren op de weg. Dat geeft gewoon een extra stimulans.

Voor deze week is het schema mij duidelijk. Zaterdag of zondag ga ik pas nadenken over de opbouw voor volgende week. Een ding weet ik wel: Voorlopig blijven de trap en de helling verboden ren-terrein. Hoe dit afloopt? Ben maar niet bang. Dat lezen jullie t.z.t. wel weer.

© Rianne, 15 juni 2015

Advertenties

6 thoughts on “Het eerste stapje is (weer) gezet”

  1. Gewoon je eigen plan en je lichaam volgen. Dat werkt altijd! Evy is meer voor mensen die geen doorzettingsvermogen hebben 😉

Reacties zijn gesloten.