Me Myself & I

Het lag echt niet aan mij

Zoals gisteren verteld was ik woensdag bijna betrokken bij een auto-ongeluk bij op het ziekenhuisterrein. Hoewel ik heel goed weet dat ik niet fout zat (de auto kwam voor mij van links vanuit een oprit) maakte de meer dan boze reactie van de bestuurder van het vehikel dat ik mij toch schuldig voelde. Reed ik niet te hard? Had ik iemand die tegen een helling opkomt niet gewoon voor moeten laten gaan? Dat soort stomme gedachtes. Dus. Al. Reeds. Ik ben een muts.

Gelukkig kan ik dat soort gedachten heel goed van mij afzetten en donderdag was ik echt niet meer met mijn bijna ongeluk bezig. Totdat een de collega’s binnenliep en zei ‘Zo he Rianne, dat ging gisteren maar net goed he. Wat een achterlijke idioot was dat zeg. Zelf fout zijn en dan ook nog zo bozig agressief reageren’.

Ik kijk de collega verbaasd aan. ‘Jij hebt mij niet gezien he!’, zegt hij. ‘Ik zat in de eerste auto in de parkeerhaven. Ik zag jou aankomen en wachtte even met achteruit rijden. Toen kwam die scheurneus omhoog schieten. Wat reed die belachelijk hard zeg. Echt knap dat je er voor wist uit te wijken want anders had hij je geraakt’.  Hij snapte ook dat ik het acuut warm had gekregen.

Het klinkt misschien stom maar diep van binnen ben ik echt blij dat hij mij dit vertelde. De laatste twijfel is weg. Het lag echt niet aan mij.

© Rianne, 10 september 2015

Advertenties

5 thoughts on “Het lag echt niet aan mij”

Reacties zijn gesloten.