Toet & Co

WE-300: Nadenken

soktoet‘Kijk hier nou eens, dit is toch niet te geloven?’, moppert Toet en komt naast mij zitten. ‘Wat is niet te geloven?’, vraag ik. Met een dramatisch gebaar wijst hij naar zijn voorhoofd. Ik kijk hem strak aan en krijg het gevoel alsof ik naar het zevende verschil aan het zoeken ben. Je weet wel, dat ene verschil wat je met geen mogelijkheid kunt vinden, zelfs niet wanneer je de oplossing weet. ‘Nou! nou!’, zegt hij. ‘Waarom zeg je niets?’.

‘Euhm Toetje, ik zie niet wat er aan de hand is’, zeg ik voorzichtig. ‘Kun je iets preciezer zijn’. Met twee pluizige pootjes pakt hij zijn sokmuts vast en begint er aan te trekken. ‘Oeps’, zeg ik, ‘Ik ben vergeten je oortje vast te zetten’ en denk ‘Dat komt hij mij nu inpeperen’. Toet schudt zijn hoofd en wijst weer naar zijn nu mutsloze voorhoofd. ‘Kijk nou eens hier’, zegt hij, ‘Ik heb een rimpel. Ikke! De leukste, liefste, grappigste, charmantste CliniClown-muis ter wereld heb een voorhoofd als die van een oude pluche Chinese rimpelhond.

Ik knijp mijn ogen tot spleetjes en probeer de gewraakte rimpel te ontdekken. Ik zie een vage afscheiding waar zijn muts heeft gezeten, maar dat is alles. Dat zeg ik hem maar ik praat tegen dovemansoren.

Ik besluit het over een andere boeg te gooien, pak zijn kinnetje in mijn hand en draai zijn voorhoofd wat meer naar het licht. ‘Ja’, zeg ik, ‘Ik zie hem nu ook’. Ik bekijk hem keurend en zeg ‘Het heeft wel wat. Die rimpel geeft je het uiterlijk van een muis met hersens. Een muis met verstand. Een wijze muis.

Zijn gezichtje klaart op. ‘Dat ben ik’, zegt hij dan verheugd. ‘Toet, de Denkende Muis. Wat mij er aan doet denken: Jij moet mijn oortje nog vastzetten’.

Zucht.

© Rianne, 1 oktober 2015

NB. Dit blog is geschreven in het kader van Platoonline’s schrijfuitdaging WE-300. Omdat zijn voorkeur uitgaat naar fictie en Toet niet de beroerdste is heb ik Platoonline’s ‘verzoek’ gehonoreerd. Voor meer WE-300’s klik hier.

Advertenties

18 thoughts on “WE-300: Nadenken”

  1. Uit de aankondiging op Platoonline heb ik begrepen dat dit verhaal uitsluitend door Toet en Rozifantje geschreven is. Ik geef beiden vanuit de grond van mijn hart een dikverdiend compliment. Dit is fictie, dit is met liefde en een rimpel geschreven. Dat zie je bijna nergens. Zo leuk.
    Tja Rianne, mocht je dit ook lezen… aan die twee kun jij nog een mooi voorbeeld nemen. Weet jij wel met welk een talentvol stel jij samenwoont?

    Misschien een leuk pseudoniem: Toetifantje.

    Liked by 1 persoon

  2. Dit zijn verhalen die Cliniclowns waardig zijn. Van begin tot het eind heb ik dit met een grote glimlach gelezen. Daar wordt een mens blij van.

    Like

Reacties zijn gesloten.