Koetjes en Kalfjes

ZoZ: Lelijk eendje

Ergens rond de klok van half tien gaat de telefoon. Zo’n ouderwetse, met hoorn en snoer. Ik pak de hoorn met mijn linkerhand op, breng dat ding naar mijn oor en voel de hoorn uit mijn hand wegglijden. Kedeng, op mijn lip. Wetende dat ik een klant aan de lijn heb slik ik de krachtterm die op mijn lippen ligt in.

Voor mijn gevoel zwelt mijn lip enorm op zodat ik een ‘lelijk-eendje-met-grote-knobbel-op-de-snavel’ gevoel krijg. Een uurtje later ga ik toch maar eens de schade op nemen. Enigszins verbaasd moet ik concluderen dat de pijn niet aan mijn lip af te zien is. Er zit een vaag rood vlekje. Meer is er niet te zien. Maar ja… dat gevoel he…

Eenmaal thuis ga ik op zoek naar de versie van ‘The ugly duckling’ met het eendje met de knobbel op de snavel. Die ik niet vind.  Wel deze van Disney. Het blijft een lief maar eigenlijk ook diep triest sprookje.

Maar dat is een film en hoewel leuk en voorzien van mooie muziek is het niet echt een muziekstuk. Maar van lelijk eendje naar mooie zwaan naar Zwanemeer is maar een klein stapje. Ik speur nog even verder en kom een prachtige uitvoering van Het Zwanenmeer tegen en zodoende plak ik nu mijn eerste stukje klassieke muziek in Zwijmelen op Zaterdag (en zit ik nu al een dik uur vrijwillig naar klassieke muziek te luisteren).

Voor meer zwijmelen op zaterdag verwijs ik graag naar Marja.

© Rianne, 6 november 2015

Advertenties

16 thoughts on “ZoZ: Lelijk eendje”

    1. Nog steeds een beetje gevoelig maar ik draag mijn leed in stilte.. Het is nog minder zichtbaar dan gisteren.. Dadelijk maar eens kijken of sushi er een positieve invloed op kan uitoefenen..

      Liked by 1 persoon

  1. Ik was weer helemaal ontroerd door het eendje. Zo zielig. Gelukkig een happy end. Het zwanenmeer is natuurlijk fantastisch. Dankjewel. Sterkte met je lip.

    Like

  2. Hoe jammer en niet-gegund de aanleiding dan ook moge zijn , je muziek is werkelijk schitterend!

    Hopelijk bezorgt je lip je geen ellende meer!

    Fijn weekend.

    Like

  3. Zoon was als klein kind enorm in de ban van het lelijke eendje, hij wou het steeds weer horen en huilde dan tranen met tuiten. Maar aan het einde kwam gelukkig altijd alles weer goed en dan kon hij weer lekker slapen. 🙂
    Deze muziek heb ik al een tijdje niet meer gedraaid. Ik heb het nog ergens in de kast, als erfenis van mijn dansverleden. De film heb ik trouwens gezien, ik vond het heel duister brrrr

    gr Bibje

    Like

  4. Dat je via een telefoonhoorn op je lip op het verhaal van het lelijk eendje kwam vind ik heel uniek en bijzonder Rianne. Wat kunnen gedachten soms de gekste kanten uitgaan.
    Ik hoop dat je lip niet meer zeer doet want dat kan heel gevoelig zijn.

    Like

Reacties zijn gesloten.