Toet & Co

Open brief aan Meneer Plato

Toet verdriet

‘Wat is er jongens? Vanwaar dit verdriet?

Zwijgend wenkt Toet mij dichterbij te komen om te lezen wat de twee vrolijke vriendjes zo geraakt heeft.

De reactie van Plato op je blog van van de week. ‘Zie je dit woord hier’, wijst Toet, ‘Dat woord wat hij niet helemaal uit heeft geschreven. Uitvreters. Hij zegt dat wij uitvreters zijn’.

‘Eerst dachten wij nog dat het iets liefs was. Vooral ook vanwege dat honneponnen maar toen keekte wij eens goed naar de uitleg op internet en daar staat dat wij pro-fi-teurs zijn. Maar dat benne wij toch niet?’ Twee paar smekende knuffelogen kijken mij aan. ‘Nee’, zeg ik, ‘Jullie zijn geen uitvreters,. Verre van zelfs. Jullie zijn mijn muzen’.

‘Fout’, piept Rozifantje, ‘Ik ben een olifant’ maar de muizenhandjes van Toet vliegen al over het toetsenbord en even later kijken twee paar ogen mij stralend aan. ‘Echt waar?’, vraagt Toet ongelovig, ‘Zijn wij dat echt. Wow!’. Ik knik van ja en wil de laptop pakken. ‘Mogen wij die nog even gebruiken?. Wij willen reageren op Plato’. Ik voorzie oorlog in blogland als ik de jongens hun gang laat gaan en stel voor dat zij mij vertellen wat zij kwijt willen en dat ik het op zal schrijven.

‘Hé stomme knurft, begint Toet.

‘Wij heeften een appeltsie met jou te schillen’, vervolgt Rozifantje.

‘Wij zijn kei-boos vanwege jouw woorden’, vult Toet aan.

‘Jij heeft hartstikke ongelijk’, piept Rozifantje.

‘Wij zijn geen zure opvreters, wij zijn muzen’, bromt Toet.

‘En olifanten’, vult Rozifantje aan.

‘Wij dachten dat jij, van al onze lezers, onze kretenlievetijd het meest op prijs stelt’, snuft Toet.

‘Maar wij heeften ons vast vergist’, snikt Rozifantje.

‘Je klinkt al net zo zuur als die Knelis Krijstiek die wel eens op je blog schrijft’, snottert Toet.

Dan vallen de jongens stil en ik zet hun woorden op papier.

Beste Meneer Plato,

Wij willen u laten weten dat uw bijna opmerking over uitvreters ons erg veel pijn heeft gedaan. Vanwege alle lovende woorden op onze WE-300’s van de laatste tijd dachten wij uw als vriend en mentor te mogen zien. Het lijkt er op dat wij ons vergist hebben. Dat doet ons veel verdriet. Maar wellicht was het niet uw bedoeling om ons te kwetsen en berust een en ander op een misverstand. Wij horen graag van u.

Met vriendelijke groet,

Toet en Rozifantje 

‘Hum, dat heeften wij niet helemaal gezegd’, mompelt Rozifantje, ‘Maar ’t is wel een mooie brief’.

‘Druk maar op verzenden’, zegt Toet, ‘Voordat ik mij bedenk’.

Dus bij deze…

© Rianne, 28 november 2015

Wil je een eigen Toet? Hij is hier te bestellen. Rozifantje is een creatie van Appelig en ‘One-of-a-kind’. Gelukkig maar, denk ik wel eens. 😉

Advertenties

9 thoughts on “Open brief aan Meneer Plato”

  1. Hahaha Ik zie Plato al zitten Hu heb ik dat geschreven?? Kan niet. Vlug terugscrollen en intikken ennnn….warempel uitvre….Zijn inmiddels rozefantgekleurde oorschelpen en wangen trekken langzaam bij en eens grijns van oor tot oor verschijnt.
    Prachtig
    Groetjes, Ria

    Liked by 1 persoon

  2. Waar vind ik Plato zijn ‘uitvre’ verhaal. Mijn nieuwsgierigheid is nu grensoverschrijdend geworden en met al die stomme hekken….

    Like

    1. Ha lieve Willy. Kus Kus Knuffel.

      Plato schreef dat in een reactie op YNAB #3. Rianne heeft een linkje geplaatst onder de eerste keer dat zijn naam genoemd wordt.. Drie-de alinea of zo…

      Like

  3. Ik heb mijn kind altijd geleerd dat je het mag zeggen als je het ergens niet mee eens bent maar dat dat wel netjes moet. Dat is, met een bertje hulp, toch gelukt!

    Liked by 1 persoon

  4. Lieve Toet en lieve Rozifantje Olifantje.
    Bij deze beken ik plechtig dat ik de grootste stommeling van de wereld ben. Ik moet niet goed bij mijn hoofd geweest zijn dat ik jullie zo beledigde. Ik weet ook niet eens meer waarom en wanneer. Aj aj aj…ik durf mijn eigen reactie niet eens meer terug te lezen.
    Kan ik het nog goed maken? Want ik wil graag weer jullie vriendje zijn. Daarom hierbij mijn welgemeende excuses. Jullie zijn géén uitvreters maar waardige leden van Wiebelonië.
    Ook excuses aan Mama Rianne, die natuurlijk ook lief is en nu door mij een traantje wegpinkt vanwege jullie verdriet.
    Ik begrijp best als het niet in één keer goed komt. Maar als ik jullie nu een rondleiding aanbied op mijn weblog Platoonline (dat jullie in alle hoeken en gaten mogen snuffelen en dat ik jullie dan tracteer op een heerlijke virtuele blogmaaltijd)… willen jullie dan weer goed op mij zijn.

    Hartelijke groeten

    Plato

    Like

Reacties zijn gesloten.