Lamme Urgh

Boek van Urgh_097: Het ijs is gebroken

cropped-urgh2Een uur later zijn de wonden van Kelp verbonden, de manden met wild gevuld, ligt het everzwijn op een kleine slee en is het kleine gezelschap klaar om naar huis te gaan. ‘Onze eerste jacht was een goede jacht Mus’, zegt Storm trots. ‘Jullie eerste jacht zit er pas op als we weer thuis zijn’, bromt Tork. ‘En als we niet snel gaan lopen, dan zijn we pas ver na jullie bedtijd thuis’. In een heel wat langzamer tempo dan op de heenreis begint het gezelschap aan de tocht naar huis.

Het lot is Storm, Mus en de volwassen jagers goed gezind. De terugtocht duurt lang maar verloopt zonder verdere avonturen. Eenmaal terug in het dorp laten beide kinderen zich vermoeid naast het vuur vallen. Pew reikt hen en de volwassen kommen met eten aan maar de kinderen zijn eigenlijk te moe om te eten. Vechtend tegen hun slaap luisteren de beide kinderen naar het jachtverslag van Tork. Het is Storm die als eerste, met nog bijna een volle kom eten in zijn hand, in slaap sukkelt. Mus weet iets langer wakker te blijven maar is blij wanneer Urgh tegen haar zegt dat zij niet hoeft te helpen met het uitbenen van het everzwijn maar naar bed mag. Eenmaal in bed probeer zij nog naar het verhaal van Tork te luisteren maar het geluid lijkt van steeds verder weg te komen en dan slaapt ook Mus.

Een kleine dagmars van het dorp vandaan nadert Durk het tijdelijke kamp aan de voet van de rotswand. De heerlijke geur van kruidenthee en stoofpot komt hem tegemoet. Hij ziet een aantal gedaanten bij het vuur zitten en hoort hen gedempt praten. Druk staat in tweestrijd. De heerlijke geur maakt dat hij zich zo snel mogelijk bij de zes mannen wil voegen. Zijn geknakte trots maakt dat hij stiekem wil luisteren waar de mannen over praten om er zeker van te zijn dat zij hem niet belachelijk maken. Zij trots wint het van zijn honger. Zo geruisloos mogelijk laat hij de mand van zijn rug glijden en sluipt hij achter de struiken langs naar een plekje op de overhangende rots in de hoop het gesprek te kunnen horen. Eenmaal boven op de rots laat hij zich op zijn buik zakken en schuift centimeter voor centimeter dichterbij. Voor hij iets hoort ziet hij hoe Elm met zijn mand in zijn handen naar het vuur loopt. Voorzichtig schuift hij bij de rand vandaan maar voor hij op kan staan voelt hij een voet op zijn achterwerk en roept Azel ‘Schep de kommen maar vol Krom, niet alleen de mand van Durk is gearriveerd, Durk zelf ook’. Durk voelt hoe Azel zijn voet oplicht en hoort hoe de vakman bij hem vandaan loopt. Beschaamd omdat hij door een niet jager betrapt is op afluisteren staat Durk op en loopt achter de vakman aan naar het vuur. Daar aangekomen pakt hij zijn mand, slingert die op zijn rug en zegt ‘Het lijkt mij beter dat ik verder trek en ik hoop dat jullie Kelp het gedrag van zijn vader niet aanrekenen’.

‘Doe niet zo moeilijk man’, reageert Tak, ‘Waarom zou je weg gaan? Omdat je niet over de geul gesprongen kwam? Omdat je nieuwsgierig was of wij over je zaten te kletsen? Zet die mand neer en ga bij het vuur zitten. Het eten is klaar en ik heb honger’. De oude jager pakt een kom, schept deze vol en begint te eten. Hoewel het water hem in de mond loopt aarzelt Durk nog even. ‘Nee’, zegt hij dan beschaamd. ‘Niet omdat ik in het water ben gevallen, niet omdat ik jullie wilde afluisteren, maar omdat een niet jager mij verrast heeft. Onder de regels van Klif staat daar verbanning op’. ‘Wij leven niet volgens de regels van Klif’, antwoord Zan. ‘Wij leven volgens de regels van Urgh. En Urgh zegt dat een vakman ook moet kunnen jagen, en een jager met zijn handen moet kunnen werken. Pak een kom eten en ga zitten zodat we met z’n allen kunnen lachen over jouw mislukte sprong over de geul’. Nog aarzelt Durk even. Dan breekt er een lach door op zijn gezicht. Hij zet zijn mand op de grond, pakt er een kom uit en schept deze vol met eten. Hij gaat op de vrije plek naast Azel zitten. ‘Je sluipt meesterlijk voor een vakman’, zegt Durk. ‘Jij let slecht op voor een jager’, antwoord Azel met een brede grijns. ‘Gelukkig ben ik geen holenbeer, dan had je het nu heel erg warm gehad’. Durk grijnst eens naar zijn buurman en begint te eten. Het ijs is eindelijk gebroken…

© Rianne, 20 december 2015

Advertenties

3 thoughts on “Boek van Urgh_097: Het ijs is gebroken”

  1. He gelukkig. Het is tenslotte ook bijna kerst, dus pais en vree en zo. Alhoewel, Jezus was nog laaaaaaaang niet geboren toen. Welke feesten viert Urgh allemaal?

    Like

    1. Urgh en zijn dorpsgenoten vieren de vier zonnewende feesten: lente, zomer, herfst en winter… En de winterzonnewende zal later omgedoopt worden naar kerstmis…

      Like

Reacties zijn gesloten.