Koetjes en Kalfjes

Een kleine herinnering

Zaterdagochtend. Ik sta op en acuut wordt mij het zicht ontnomen door een grote pluk haar die duidelijk niet wil wat ik wil. Ik wil dat het braaf naar achteren valt maar die ene pluk wil wat anders. Die probeert vanaf haar vaste plekje net boven mijn linkeroor een bevallige lok te vormen. Niet alleen over mijn voorhoofd maar ook voor mijn ogen langs waardoor het geheel er een beetje wild uitziet… En voor een kleine herinnering zorgt.

Vroeger, vroeger toen ik jonger van lijf en geest was dan nu, was het leven voor mannen die kaal werden geen feestje. Daar waar nu de tondeuse uitkomst biedt en de laatste hapjes haar dagelijks dan wel wekelijks worden verwijderd was vroeger de ‘coupe kort met een lange lok van oor naar oor die het kale gebied dient te bedekken’ in de mode. De lok die, afhankelijk van grote van het hoofd en de mate van kaalheid van de betreffende man, tot wel vijftien centimeter lang kon worden, werd met wat brylcreem op haar plaats gehouden. Haar ja.

Hoewel de meeste van mijn ouder wordende en zeer respectabele mannelijke collega’s gezegend waren met een weelderige bos haar was een van de consultants niet zo gelukkig en had, ergens in een ver verleden, zijn toevlucht genomen tot DE LOK. Op zekere dag mocht de beste man HET gesprek van zijn werkzame leven voeren in een poging een grote klant binnen te halen. Ergens aan het eind van het gesprek loop ik voorbij het kantoor en kijk via de ruit in de deur naar binnen en zie de beste man hevig orerend naar een tekening op de zogenaamde flip-over wijzen. Niemand kijkt naar de tekening. Alle ogen zijn gericht op DE LOK die als een soort geknakte vlaggenmast van boven zijn oor niet over zijn kalende schedel valt maar schuin de andere kant op wijst.

Of hij de klant binnen heeft gehaald weet ik niet meer. Dat de beste man op wel heel pijnlijke wijze de les ‘Het verschil tussen de werking van brylcreem en gel’ heeft geleerd weet ik nog wel.  😉

© Rianne, 26 december 2015

Advertenties

5 thoughts on “Een kleine herinnering”

  1. owwwww wij hadden zo’n leerkracht op de middelbare, en ook bij hem zat dat ding regelmatig ondersteboven of verkeerd om op zijn hoofd. Geen gezicht. En dat met al die pubers voor zijn neus.Dan streek hij zijn haar weer van links naar rechts, zonder enige gène. Hij droeg zijn kapsel met trots!……wie dat toch ooit verzonnen heeft 😉

    gr Bibje

    Like

Reacties zijn gesloten.