Zij die mij na staan

Bij leven en welzijn

Toen mijn ouders aan het begin van de tweede helft van de vorige eeuw trouwde maakte een rood-emaille pannen, schalen, emmers en keukengereedschapset deel uit van de uitzet. In die tijd produceerde men nog deugdelijke materialen waardoor een deel van de oorspronkelijke uitzet nog steeds in Mam’s bezit is. Een deel ja. Want ondanks de kwaliteit heeft niet alles de opruimwoede van Pap of de slijtageslag die huishouden heet overleefd.

Een aantal jaar geleden heb ik zowel de soep als de jus lepel gekregen. Beide worden veelvuldig gebruikt. Om de een of smaakt soep die opgeschept wordt met Mam’s rode soeplepel net iets lekkerder dan wanneer de lepel die bij mijn casette hoort wordt gebruikt. Ik weet dat dat tussen mijn oren zit, maar daar zit het prima.

maatbekerTijdens ons Sinterklaasbezoek vroeg ik, brutaal als ik soms ben, naar de maatbeker die onderdeel uitmaakt van de set. Of die er nog was en of Mam hem nog in gebruik had. Antwoord een was ja, antwoord twee nee. Mam zou gaan zoeken waar hij was. Zaterdag dook Mam de kast in en de maatbeker kwam boven water. Als extraatje kreeg ik ook het bijbehorende broodmes mee. Sentimentele muts als ik ben ben ik er heel blij mee. Maar het allerblijst ben ik met het feit dat Mam mij deze dingen zelf, bij leven en welzijn heeft kunnen geven. Dat maakt de herinnering 100.000 maal levendiger ;-).

En jij? heb jij ook van dit soort erfstukjes van je ouders vol met herinneringen?

© Rianne, 27 december 2015

Advertenties

17 thoughts on “Bij leven en welzijn”

  1. Ik hou van zo’n erfstukken. Ik kreeg zo een katana (japans zwaard) van mijn vader. Het ligt nog bij hen thuis (om organisatorische redenen), maar hij heeft het mij wel al gegeven. Geniet van je maatbeker! Hopelijk brengt hij jou hetzelfde genot als de soeplepel!

    Liked by 1 persoon

  2. Ik heb van mijn oma in 1975 een BK bubbeltjes koekenpan gekregen toen zij naar bejaardentehuis ging.
    Mijn moeder van 90 leeft nog en van haar heb ik ook regelmatig wat meegekregen o.a. een pannenkoekenmes. Maar verder heeft ze geen echt oude spullen die zijn versleten in de loop der jaren.

    Like

  3. Omdat ik nog ene redelijk jong ding ben (een aantal ledematen schieten nu in de lach) leeft iig mijn vader nog. Een jaar of 23 geleden zijn hij en mijn moeder uit elkaar gegaan en hetgeen wat niet met haar mee is gegaan is het trouwservies wat mijn opa en oma hebben gegeven. Toen ik vorig jaar redelijk onverwacht alleen ging wonen kwam dit servies in mijn kast te staan. Het is niet mijn smaak maar ik weet dat mn oma het leuk vindt dat ik het nu in gebruik heb. Overigens is dat emaille helemaal mijn smaak!

    Like

  4. Oh mooi logje, met die nostalgische gevoelens die helemaal door de tekst heen sijpelen!
    Ik heb mijn eigen bestek meegekregen, dus een soort middenmaatje, dat ik nog steeds gebruik en het suikerpotje dat mijn moeder echt jaren heeft gebruik heb ik in gebruik als waxinelichtje…
    Heerlijk die herinneringen! Geniet ervan, want je gebruikt het natuurlijk wel allemaal…
    https://geldorpjes.wordpress.com/2012/06/07/thursday-challenge-container/

    Liked by 1 persoon

  5. Zo mooi! Ik heb veel van dat soort waardevolle spulletjes. De pet van mijn vader, zijn emaile drinkbeker (Brabants Bont) en zijn spoorfluitje. Van mijn tante Rietje heb ik een mooi Mariabeeldje. Mijn moeder is ook altijd druk aan het verdelen. Laatst wilde ze me de Kerststal al meegeven (ja, die met dat vastgeplakte kindje Jesus) maar ik hoop dat ze hem volgend jaar weer gewoon onder de boom zet!

    Like

Reacties zijn gesloten.