Koetjes en Kalfjes

Zucht en driewerf zucht

Suvvertje en ik zijn momenteel al 8 jaar en 11 maanden zo goed als onafscheidelijk. Hij en ik hebben in die jaren een dikke 150.000 kilometer onder zijn all weatherbandjes door laten gaan. Hoewel hij door zijn automatische versnellingsbak en zijn hoge opbouw niet de meest zuinige auto in zijn klasse is ben ik nog steeds heel erg blij met mijn kleine zwarte, stoffige monstertje. In al die jaren heeft hij mij nooit in de steek gelaten en, ook heel belangrijk, hij bleek goedkoop in onderhoud te zijn. Hij heeft alleen zo af en toe nieuwe banden nodig. Het kon niet anders dan dat daar een keer een einde aan ging komen. Maar wanneer.

De derde dag van Yep’s stage haal ik een brief van de dealer uit de brievenbus. Suvvertje bleek weer toe te zijn aan een APK. ‘Doen jullie dat ook?’, vroeg ik tijdens het eten aan Yep. Het antwoord was een nee/ja. Nee, zij doen geen APK. Ja, zij doen wel de voorkeuring en hebben een adres voor de echte APK. Er werd een afspraak gemaakt en op zaterdag 5 maart reed ik samen met Yep naar ‘zijn’ garage voor een voorconsult.

Suvvertje werd op de brug gereden en de inspectie begon. Ik heb weinig verstand van auto’s en al helemaal niet van de onderkant maar zelfs mijn lekenoog zag dat het er niet goed uitzag. Wat mijn lekenoog en Yep’s stagiaire oog niet zagen zag de leermeester wel. Een klein benzinespoor wat duidt op een lekkende benzinetank. Zucht.

Na het afronden van de inspectie eindigde we met koffie en ranja op kantoor om de vervolgstappen door te nemen. De eerste stap was om te kijken of er ergens een benzinetank voor Suvvertjes aangeboden werd. Nee dus. ‘Dat wordt een nieuw exemplaar’, zei de leermeester en ging uitzoeken wat dat zou kosten. ‘Loont het nog?’, vroeg ik. ‘Of kan ik beter naar wat anders uitkijken?’. In gedachten zag ik mijn spaarrekening al leeg lopen. Want  wie koopt er een auto met een lekke benzinetank die niet door de APK komt.

De heren gingen surfen en kwamen beide tot de conclusie dat gezien de verkoopprijzen van de diverse Suvvertjes uit hetzelfde bouwjaar en ouder, loonde het zeker de moeite om Suvvertje te laten repareren. Ik haalde opgelucht adem en niet eens zozeer vanwege mijn spaarrekening. ‘Wie weet valt het maandag mee’. zei de leermeester bij het afscheid, en is de tank nog te repareren’.

Maandag was Yep’s eerste klus de benzinetank uit Suvvertje te slopen en te kijken of er iets te redden viel. Nee dus. Er moest een nieuwe tank besteld worden. Zaterdag binnen, maandag geleverd. Ieks. Ik heb de auto zaterdag nodig! Dus is Suvvertje door Yep in zijn oude,  lekkende staat, hersteld. Ik kan er zonder gevaar mee rijden, mag alleen de tank niet helemaal vol gooien. Ja duhuh! Zodra de onderdelen binnen zijn krijg ik een berichtje en kan Suvvertje langs brengen.

Zucht en driewerf zucht. Gelukkig kan Yep de ellende rondom Suvvertje voor een van zijn schoolopdrachten gebruiken. Dat verzacht de ellende een beetje.

© Rianne

Advertenties

18 thoughts on “Zucht en driewerf zucht”

  1. Een geluk bij een ongeluk voor Zoonlief. En altijd fijn dat moeders kan helpen bij een opdracht.
    Maar wel ongelofelijk balen dit.

    Like

  2. Toch een geluk bij een ongeluk dat Yep er iets van leert. En zolang je auto gemaakt kan worden, wil je niets anders.
    As. dinsdag mag “ik” naar de APK.
    Lieve groet

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.