Me Myself & I

Bijna normaal

Sinds ik braaf mijn anti-histamine slik ben ik mijn stem nauwelijks nog kwijt geweest. De paar keer dat zij aan de wandel ging kwam doordat ik iets van een keelontsteking of zo had.

Sinds ik braaf 50 mg dicloflenac slik heb ik nauwelijks fibromyalgie-ontstekingen gehad en bleef de pijn op een hanteerbaar level steken. Soms was het wat minder hanteerbaar en dan nam ik een pilletje extra. Maar niet te vaak. Het is en blijft rotzooi en slecht voor maag en nieren.

Eigenlijk ging het heel erg goed met mij. Ik voelde mij bijna een ‘normaal’  mens. Minder pijn is beter slapen, meer bewegen is beter slapen, gezonder eten is minder pijn. Echt een mooie vicieuze cirkel. Een opwaartse spiraal. Er waren ook wat signalen dat het niet helemaal goed ging. Van die nachten dat je er elk half uur uit moet om te plassen. Urine wat een verkeerde kleur had. Maar ik voelde mij goed dus was het goed.

Tijdens de fitness liep ik links een liesblessure op. Na een paar dagen was de pijn verdwenen. Een week later liep ik rechts een liesblessure op. Na een paar dagen was de pijn rechts verdwenen, maar links was zij er ineens weer. Zaterdag voelde ik wat steken onder mijn schouderblad. Komt door de rugzak, maakte ik mijzelf wijs en nam een extra pijnstiller.

Na een heerlijk lui weekend sliep ik van zondag op maandag en van maandag op dinsdag als een tierelier. Zonder enige energie ging ik werken. De pijn in mijn schouderblad en in mijn liezen was nauwelijks te haggelen. Toen mijn stem het binnen een uur af liet weten meldde ik mij ziek, reed naar huis, kroop mijn bed in en sliep een uurtje of wat.

Donderdag ging ik, ondanks de pijn, weer werken. Thuiszitten is ook maar zozo en met een pilletje extra… Maar alvorens dat pilletje extra te nemen zou ik even via mijn bloed mijn nierfunctie laten controleren. Ik was alleen het labbriefje kwijt. Net als mijn stem die binnen een kwartier na aankomst weer begon te wiebelen.

Ineens had ik er genoeg van. Ik belde de huisarts om een nieuw labbriefje te vragen en om een afspraak te maken voor mijn stem. Ooit heeft de KNO arts vastgesteld dat alles er goed uit ziet en dat het waarschijnlijk door een allergie komt dat mijn stem bij tijd en wijle op vakantie gaat. Om welke allergie het gaat wist hij niet en zijn opvolgster wilde geen groot allergie onderzoek uit laten voeren. ‘De anti-histamine werkt. Als je meer wilt weten regel je dat maar met je huisarts’. Dat ga ik dus maandag doen. Met een beetje geluk is dan de uitslag van het bloedonderzoek ook al binnen en weet ik of ik nog een tijdje aan de dicloflenac kan blijven en de dosis zelfs op kan voeren of dat ik andere pijnmedicatie moet hebben.

Voor de verandering onderneem ik eerder actie dan normaal. Nu ik aan een bijna normaal leven gewend ben geraakt wil ik dat liever niet meer  missen. Ik houd jullie op de hoogte!

© Rianne

NB. Deze tijdelijke dispositie betekent niet dat ik nu de hele dag vegeteer op het balkon, bed of bank. Ik doe gewoon mijn ding(en) zoals altijd. Ik kijk soms alleen wat lelijker 😉

Advertenties

11 thoughts on “Bijna normaal”

  1. Ik ga net zo lang voor je duimen tot ik berichtje lees dat het weer goed met je gaat en je weer kunt lachen.
    Groetje, Ria

    Like

Reacties zijn gesloten.