Lifestyle op z'n Wiebels

Overwinning op mijzelf!

Hoewel ik tegenwoordig een stuk beter slaap dan pak-em-beet een jaar geleden heb ik soms nog last van een zogenaamde ‘ik heb elk uur op de wekker voorbij zien komen’-nacht. Tussen die wakkere momenten door zak ik weg in hazenslaapjes. Na elk hazenslaapje word ik wakker met een brainwave. Om de belangrijkste twee van die nacht te noemen: ‘Je moet na 8 uur echt geen koffie meer drinken’ en ‘De volgende keer dat je rustig gaat rennen ga dan in ieder geval snel genoeg zodat je een loopbeweging kunt maken in plaats van die onnatuurlijke schuifelpas die je gisteren maakte’. Dat was iets voor 5 uur. Toen ik mijn ogen weer open maakte was het 8 uur geweest en stond ik op.

Tegen half 10 had ik drie glazen water en een kop koffie gedronken, een licht ontbijt tot mij genomen, hing de eerste was buiten, zat de tweede in het wasmachine en trok ik de voordeur achter mij dicht om een stukje te gaan rennen. Tenslotte had ik zaterdag meer gewandeld dan gerend dus het kon wel.

Hoewel de temperatuur slechts een graad lager lag dan zaterdag voelde het dankzij een straf briesje beduidend koeler. Ik ging voor poging één van de ’30-minuten-aan-een-stuk-rennen’-les en hoopte het minimaal 20 minuten te kunnen volhouden en rond de 3,75 km af te kunnen leggen. Zo niet, jammer dan. Als ik maar wel netjes bleef lopen en niet ging schuifelen, dat was het belangrijkste.

Ik vertrok met een gemiddelde snelheid van 8,2 km per uur. Na 15 minuten liep ik nog net zo soepel als bij vetrek. En net zo hard. De minimaal 20 minuten waren voorbij. Mijn benen gingen door, mijn oren hoorde Evy niet meer. Langzaam liep het parcour omhoog, begon ik mijn benen te voelen. Ik nam mij voor om te gaan wandelen zodra ik bij het steile stuk wat naar de brug leidt aan was gekomen. 28 minuten, hoorde ik Evy zeggen. ‘Fok’, dacht ik, ‘Ik laat de brug links liggen en ren die laatste 2 minuten gewoon vlak en rechtdoor’.

Zo gezegd, zo gedaan. 2,5 minuten later zat ik op een muurtje met uitzicht over de Maas uit te puffen. Ik had 30 minuten aan een stuk gerend en met een gemiddelde snelheid van 8,0 km/u in die tijd 4,05 km afgelegd.  Djiez, wat een overwinning op mijzelf!

13179402_1150957334965254_8616878034778969736_n

Maandag ben ik even bij den instructeur binnengelopen. Naast adviezen over hoe te wennen aan het rennen bij hogere temperaturen hebben we het ook even over mijn ren-schema voor de komende periode gehad. Dinsdagavond staat de laatste les van Evy’s 5 km voor beginners op het programma. Een tocht van 32 minuten. In mijn tempo niet voldoende om 5 km te rennen. Mijn idee om mij eerst te concenterern op het opbouwen van mijn uithoudingsvermogen door het langzaam uitbreiden van het aantal renminuten zodat ik wel 5 km kan rennen en pas wanneer dat lekker en van een leie dakje gaat iets aan mijn snelheid te gaan doen is in het kader van ‘heel blijven’ goedgekeurd.  Ik heb er (eindelijk) alle vertrouwen in!

© Rianne

Advertenties

3 thoughts on “Overwinning op mijzelf!”

Reacties zijn gesloten.