Toet & Co

Krassen en musjes

‘Gremlin moet naar de dierendokter’. Ik zet de mand met boodschappen op de aanrecht en zie de kaart die Toet in zijn pootjes heeft. ‘Hij moet ge-va-va-vakantieseerd worden’. ‘Ge-va-va-vakantiseerd? Is dat leuk?’, vraagt Rozifantje. Toet haalt zijn schouders op. ‘Kweetutniet Rozi, kweetniet of de dierendokter leuk is. Gremlin was vorig jaar niet helemaal duidelijk over wat er bij de dierendokter gebeurt was’.

Ik pak de kaart uit Toet’s pootjes. ‘Gremlin moet een prikje halen’, zeg ik dan. ‘Zodat hij veilig op het balkon kan spelen zonder bang te hoeven zijn dat hij een enge konijnen-ziekte krijgt. Vorig jaar heeft de dierenarts ook zijn nageltjes geknipt’. Toet knikt en zegt grijnzend: ‘Dat was lachen. Toen gleed hij telkens uit als hij over het laminaat naar de deur liep’.

Ik kijk op mijn telefoon en zie dat de praktijk al gesloten is. Dus pak ik mijn bujo en schrijf bij de taken ‘Dierenarts Gremlin’ en leg het boekje weer weg. Ik loop naar de keuken om de boodschappenmand uit te pakken en te gaan koken.

 

Wanneer de risotto staat te pruttelen loop ik de kamer in en zie hoe Toet onder toeziend oog van Rozifantje, tong uit zijn mond, de pen met twee pootjes vasthoudend, in mijn bujo aan het krassen is.  ‘Toet’, zeg ik boos, ‘Wat doe je nou. Dat boekje is niet van jou. Stop met krassen en leg die pen aan de kant’.  Verbaasd kijkt Toet op. ‘Ben niet aan het krassen’, bromt hij. ‘Nee’, zegt Rozifantje, ‘Hij is letters aan het skrijven’.

‘Letters aan het skrij.. schrijven?’, vraag ik verbaasd. ‘Ik wist niet dat jij kan schrijven Toet’.  Ik pak mijn bujo uit zijn hand en lees T O E. ‘Toe?’, vraag ik. Hij knikt. ‘Toetje en Rozifantje knuffelen moet daar komen te staan’. Voorzichtig pak ik de pen uit zijn hand, leg deze samen met mijn bujo aan de kant en geeft de jongens een stevige knuffel. ‘Ahhhh, dat was lekker’, zegt Toet. Ik kan niet anders dan dat beamen. Dan gaat het slurfje van Rozifantje naar de andere pen die op het tafeltje voor hun hangplek ligt. ‘Mag ik nu een musje zetten?’, vraagt hij, ‘Als bewijs dat je weet een taakje hebt gedaan?’

‘Vinkje lieverd’, antwoord ik en maak mijn bujo open. ‘Vinkje, musje het vliegt alletwee’, piept Rozifantje en onder toeziend oog van Toet en mij zet hij een ‘musje’ voor de door Toet geskreven letters. Weer een taakje gedaan. Waren alle taakjes maar zo makkelijk.

© Rianne

NB 1: Voor meer verhalen over de boyszz, klik hier. Wil je een eigen Toet in huis nemen? Hij is hier te bestellen. Rozifantje is een creatie van Appelig en ‘One-of-a-kind’. Gelukkig maar, denk ik wel eens.

NB 2: Ik weet dat het maandag is en daarmee Urgh-dag maar de verhaallijnen hebben zich nog niet helemaal uitgekristalliseerd in mijn hoofd. Vandaar even een Urgh-stop.

Advertenties

5 thoughts on “Krassen en musjes”

  1. Ik werd zo vrolijk van dit verhaal dat ik wel een piepklein rondedansje wilde maken. Maar dat komt later, eerst deze reactie afmaken. Toet en Rozifantje hebben hier een pracht verhaal neergezet en de Bujohouder heeft het vakkundig opgeskr… genoteerd.
    Erg leuk hoe jullie daar met elkaar omgaan. Eigenlijk wilde ik meteen een rozifantje gaan bestellen maar ja, dan moet er ook een toet bij en zelfs dan is het nog niet compleet natuurlijk.
    Nou eerst maar eens een bakje rooibos… en dat rondedansje…

    Ennnnn….. van je hup…….en draai…..hup…. en draai. Joehoeoeoeoeoeoe.

    1. Dat is zijn (lekker puh) Tijdreissjaaltje. Hij is er tegenwoordig net zo aan gehecht als Toet aan zijn soksjaal en muts..

Reacties zijn gesloten.