Koetjes en Kalfjes

Bitterballen

Vorig jaar, aan het eind van mijn sapkuur, schreef ik over bewust omgaan met eten. Ik zou geen afstand doen van mijn geliefde vette hap maar ik zou wel bewuster omgaan met zaken als friet en bitterballen. De eerste stap richting ‘gezondere’ vette hap was de aanschaf van een airfryer waardoor de friet ineens op die uit de Diamant reclame leek: knapperig en niet vet.

Het idee voor de tweede stap kwam, aan het begin van de vorige zomer, uit de koker van de huisarts. Hij luisterde goed naar mijn verhaal over de sapvastenkuur, de verhoging van de pijn en de verlaging van mijn energie level sinds ik weer ‘normaal’ at, stelde een paar simpele vragen en stelde glutenrvrij eten voor. Het bleek een schot in de roos en dat maakte het afscheid van mijn geliefde bitterbal, kroket en frikandel enigszins dragelijk.

Maar ja, je bent een vet-junkie of je bent een vet-junkie. Dus… Ging ik op zoek naar glutenvrije vervangers. Ik weet ondertussen dat de drie glutenvrije producten van de Grote Gele M best te haggelen zijn. Dat de frikandellen van de Jumbo goed smaken, dit in tegenstelling tot de kroketten die ronduit goor waren. Ik weet nu dat zelf kroketten maken een heidens karwei is en totaal niet in verhouding tot het ‘hap-slik-weg’ mechanisme staat. Dat een zelfgekruide hamburger, voorzien van gebakken uien, tomaat, sla, augurk, een likseltje saus op een glutenvrij broodje hemels kan smaken. Dat het zelf maken van een glutenvrije visburger een fluitje van een cent is. Maar de kroket bleef trekken.

En toen… Op een zaterdag aan het begin van de avond rende wij de AH XL bij ons in het stadje binnen. We werden bijna onmiddelijk weer naar buiten geveegd. Dus in plaats van door de winkel te dwalen stond ik naast Yep toen hij een glutenvolle pizza als avondeten bij de diepvrieskast stond uit te zoeken. Mijn ogen dwaalde over de inhoud van de andere kasten. Ik zag gebak van een ondertussen bekend glutenvrij merk staan. Ik zag glutenvrije cornetto’s, pizza’s, broodjes en brood en ineens viel mijn oog op het snack assortiment en dan met name op de bitterbal.

Misschien komt het omdat ik al bijna een jaar geen bitterbal had gehad. Maar dat ding, gebakken in een laagje olie in een steelpannetje, smaakte goddelijk met als gevolg dat er soms weer een onvervalste ‘patat-dag’ op het menu staat. Friet met snacks. Gewoon omdat het kan.

Rest mij nog te vragen: Welk niet zo gezond levensmiddel zou jij enorm gaan missen mocht je het om medische redenen niet meer mogen eten?

© Rianne

Advertenties

24 thoughts on “Bitterballen”

  1. Ik vrees alles wat ik dan niet meer zou mogen. In de trant van… denk niet aan een roze olifant. Vanuit je verhaal denk ik vooral het brood ondanks best redelijke vervangers. Laat ze smaken! 😊

  2. Ik eet ze niet zo vaak, maar als ik helemaal geen borrelnootjes meer zou mogen …
    En ik heb ook een tijdje geen gewone thee met suiker mogen drinken, dat vond ik erger dan de chocola die ik ook niet mocht.

  3. Ik was altijd dol op kroket(ten), het liefst geprakt met mayo en curry, op een tarwebol.
    Ik ben nu twee keer naar Venlo gereden voor een lekkere kroket: in de brasserie van Valuas. Echt de moeite waard 🙂

  4. Leuk logje, herkenbaar ook qua ‘lekker vinden’.
    Ik ben ook dol op kroketten en bitterballen. Ik denk ook dat ik dat heel erg zou vinden als ik die niet meer mag hebben. Maar ook gewoon lekker donkerbruin brood. O ja, en pindakaas… 😦

    1. Ik weet dat ze bestaan, net als de bakkerij in Blerick die op vrijdag en zaterdag glutenvrije producten verkoopt. Het gebak mis ik eigenlijk voor geen meter… (gelukkig maar) …

Reacties zijn gesloten.