Koetjes en Kalfjes

Nieuwsgierig

Ik zeg altijd dat ik niet nieuwsgierig ben. Aangezien ik wel altijd alles wil weten is dat een soortement van leugentje. Hoewel, als iemand aangeeft iets niet te willen vertellen dan ga ik er ook niet naar vissen en ik ga ook niet proberen op slinkse wijze mensen die last hebben van loslippigheid uithoren. Dus misschien ben ik echt niet nieuwsgierig.

Woensdag had ik twee ‘ik ben eigenlijk best wel benieuwd’ momentjes. De eerste had ik ‘s-morgens vroeg al. Op weg naar mijn werk rijd ik altijd een stukje door een woonwijk. Links ligt een bos, rechts huizen. Omdat er in die straat een aantal verkeersdrempels liggen rijd ik daar stapvoets. Zodoende zag ik haar al van verre bezig. Zij, een vrouw van halverwege de zestig schat ik, was met stoffer en blik in de weer… op het fietspad. Alles wat in de goot lag werd op het blik geveegd en daarna in de struiken in de eigen voortuin gedeponeerd. Kijk… En dan vraag ik mij af hoe wat waar en waarom… Want ik snap dat je soms je stoepje veegt, en dat je dan ook een stuk van het trottoir voor de deur veegt snap ik ook nog wel… En dat je, wanneer je alle zooi de goot in hebt geveegd, dan nog iets met een stoffer en een blik doet, daar kan ik mij ook nog iets bij voorstellen. Maar… Er was geen bezem in zicht, geen klikko om iets in te deponeren en met een bos voor de deur wist ik het wel.

Eigenlijk had ik gewoon moeten stoppen om het te vragen maar ja, zo nieuwsgierig ben ik nu ook weer niet.

Mijn tweede nieuwsgier-momentje is van een andere orde. Ik stond op het punt om naar huis te gaan, had mijn telefoon al doorgeschakeld naar een collega toen een medewerker van de helpdesk mij belde (95% van mijn telefoontjes komen via de helpdesk binnen daar ik hun nummer in mijn e-mailhandtekening heb staan) met de melding dat zij iemand onder de knop had voor mij. Collega zei dat ik al vertrokken was en ik zag niet meer in de display dan helpdesk. Tja… De hele weg naar huis proberen te bedenken wie mij op woensdagmiddag om vier uur zou kunnen bellen. Eenmaal thuis liet ik het los want… zo nieuwsgierig ben ik nu ook weer niet.

He gelukkig, ben ik dit blog toch niet met een leugen begonnen. 😉

Ben jij nieuwsgiering?

© Rianne

Advertenties

10 thoughts on “Nieuwsgierig”

  1. Ik noem dat niet nieuwsgierig hoor maar leergierig. Ik wil ook altijd dingen weten die ik dan thuis weer op ga zoeken of zo. Of vraag aan iemand. Is een goede eigenschap toch……

    Liked by 1 persoon

Reacties zijn gesloten.