Me Myself & I

Kijk eens wat vaker…

Nee, niet in de spiegel van de kapper! Nee, ik refereer aan de slogan van de Maag-Darm en Leverstichting. ‘Kijk eens wat vaker achterom’. Het begon met wat vage darmklachten. Normaal roep ik ‘Gluten’ en laat de boel de boel. Dat deed ik nu ook. De klachten werden erger, waren dan weer even weg en toen aten we mosselen. De volgende dag was het goed fout. Zoals het een echte struisvogel betaamd gaf ik de mosselen de schuld. Gekookt en genuttigd konden zij niet tegensputteren.

Na twee zware nachten ging ik met kramp en een opgeblazen gevoel in mijn darmen werken. Ik hield het tot halverwege de dag vol. Toen kreeg ik braakneigingen. Ik ging naar huis, kroop mijn bed in en sliep ongeveer tot de volgende ochtend. Niks gluten of mosselen. Ik had duidelijk wat onder de leden. Een toiletbezoek later wist ik niet meer zo zeker dat ik iets onder de leden had. Alles wees op een verstopping die nu opgelost was.

Helaas, pindakaas. De klachten werden niet minder maar juist erger. Elke hap leek in mijn keel te blijven steken en mijn maag ging ook opspelen. Tijd voor een rondje bijsluiters. Ik stopte met de dicloflenac want dat kon wel eens de veroorzaker zijn. Nog werden de klachten niet echt minder. Het werd tijd om de huisarts met een bezoekje te vereren. Ik mocht nog een paar dagen wachten alvorens ik bij de praktijkondersteuner terecht kon maar vorige week donderdag was het zo ver. Ik beschreef mijn klachten, kreeg een lichamelijk onderzoek en … ik bleek een verstopping te hebben. Ik kreeg maagbeschermers voorgeschreven om de (waarschijnlik door de dicloflenac) beschadigde maagwand wat te ontzien. Bovendien kreeg ik een formulier voor bloedonderzoek. ‘En je moet ontlasting inleveren’, sprak zij.

Terwijl ik nadacht hoe ik dat laatste ging aanpakken en of een lege pot van de bruine bonen wel goed schoon te krijgen was liet de praktijkondersteuner mij even alleen om even later terug te komen met een ienieminie klein buisje. ‘Voor de ontlasting’, zei zij. Ik keek bedenkelijk. Zij draaide het buisje open en zij ‘Dit zal helpen’. Ik zag een lepeltje van kabouterformaat en dacht er het mijne van. Na nog de waarschuwing te hebben gekregen dat de ontlasting niet nat mocht worden verliet ik de praktijk.

Had ik al eens verteld dat ik een zogenaamde ‘plons-wc’ heb? Nee, bij deze dan. Uitendelijk bleek de tijdmachine*) van de boysz uitkomst te bieden en zo kon ik de volgende ochtend een buisje gevuld met smurrie inleveren. Daarna was de vampier aan de beurt.

Vandaag mocht ik mij wederom bij de praktijkondersteuner melden. ‘Ik heb geweldig goed nieuws’, zei zij. Er zat geen bloed bij de ontlasting. Mijn nieren en lever functioneren goed. Ik heb geen ontsteking(en). Er zitten voldoende mineralen in mijn bloed . Echt, ik ben zo gezond als een vis.  Het is daarom zo jammer dat ik nog steeds veel last van darmen, maag en slokdarm heb. Nog steeds slechts mondjesmaat kan eten (da’s wel weer goed voor de lijn).

Naast het ophogen van de maagbeschermers ben ik ook aangemeld voor een darmonderzoek (colonoscopie). Gewoon, om uit te sluiten dat er niets ergs aan de hand is.

In de wetenschap dat er voor dit onderzoek bij ons in het gesticht een wachttijd van 27 dagen is heb ik wat om naar uit te kijken. En weet je wat nog fijner is: Als hier ook niets uitkomt, dan hangt mij nog een maagonderzoek boven het hoofd. Voorlopig ben ik nog even onder de pannen.

© Rianne

05_ingestonken

Toet hier. Vrees niet! Die knijpers zijn alleen maar voor de foto hoor! Zij hebt de hele tijdmchine hierogenisch schoongemaakt met Detol. Dus Rozi en ik kunnen hem gewoon nog voor onze avonturen blijven gebruiken! 

Advertenties

21 thoughts on “Kijk eens wat vaker…”

  1. Oja, herkenbaar. Ik ben in de gelukkige leeftijd dat ik elke twee jaar mee mag doen aan het nieuwe bevolkings poeponderzoek èn een plonstoilet heb. De eerste keer was het een enorm getob, ik heb er toen nog een (toch wel een beetje onsmakelijk) blogje over geschreven, maar dit jaar ging het mij moeiteloos af. Al doende leert men nietwaar?

    Like

    1. Ik bedacht dat zo’n ouderwetse po die ik net na de bevalling van het groene kruis in bruikleen had wel makkelijk was… De tijdmachine van de boysz is precies even groot. Of zo. In ieder geval past het… Da’s het belangrijkste…

      Like

    1. Yup. Daar ben ik eigenlijk ook blij om. Al sta ik niet te springen om zo’n onderzoek. 24 november heb ik het intakegesprek al. Dat gaat gelukkig lekker vlot.

      Liked by 1 persoon

  2. Jeetje wat rot dat je je zo ellendig voelt. En al helemaal balen dat er niks uit de eerdere onderzoeken naar voren is gekomen.
    Mijn schoonvader had eerder ook zo iets vreemds. Die kon opeens niet meer slikken. Eten, drinken, alles ging met moeite. Na verschillende onderzoeken kwamen ze er achter dat dit een bijwerking was vd de vele medicijnen die hij moest slikken voor zijn hart. Hij is overgegaan op een ander soort en direct waren de klachten over.
    Ik wens je sterkte!!

    Like

  3. Heb nu twee keer een coloscopie gehad. Niet iets om echt naar uit te kijken.
    Zou proberen de afspraak in de ochtend te plannen, dat vond ik het fijnst met het oog op de liters die je van te voren moet drinken. Moet zeggen dat het gevoel van mijn lege darmen daarna wel fijn was. Toch nog iets positiefs;)

    Like

  4. Poehhh als je eenmaal in die molen zit.. maar beter maar dat alles goed wordt nagekeken.
    Wat ik vreemd en erg balen voor jou vind is dat ze bij die Diclofenac niet meteen maagbeschermers hebben gegeven.. Had dat leed in ieder geval kunnen voorkomen. Maar beter laat dan nooit! Sterkte ermee!

    Liked by 1 persoon

  5. Wel fijn dat de huisarts je klacht serieus neemt maar op zo’n darmonderzoek zit natuurlijk niemand te wachten. Vervelend om zo te tobben. Sterke, hoor!

    Liked by 1 persoon

  6. Oehhhh. Voltaren is echt zó slecht! (Weet ik van een bevriende verpleger). Balen dat je zo loopt te tobben. Sterkte en een dikke knuffel!

    Like

Reacties zijn gesloten.