Lamme Urgh

Boek van Urgh 126: Voorvader één spreekt …

Zeven manen zijn verstreken. Het dorp heeft zich voor het avondmaal rond het vuur verzameld. Iedereen is in afwachting van de eerste traditie die besproken gaat worden. Nog niet alle bewoners zijn ervan overtuigd dat het een goed idee is dat de redenen achter de tradities met iedereen gedeeld gaan worden. Met name Tak is sceptisch. Maar ook Tork heeft zijn bedenkingen.

Het is tijdens het eten stiller dan normaal. Langzaam  valt de duisternis in, is het eten op en wordt de thee uitgedeeld. Wanneer iedereen van thee is voorzien schraapt Urgh zijn keel. ‘Zoals eerder gezegd ga ik, gaan wij, jullie meer vertellen over de achtergrond van onze tradities. K’wan heeft aangegeven dat hij graag wil beginnen met de belangrijkste traditie die er bestaat: Samenwerken! Omdat het al donker begint te worden zal Elm zijn handen een stem geven. Zij die dichtbij zitten kunnen K’wan’s handen volgen, de rest de stem van Elm’. ‘Sinds wanneer is samenwerken een traditie?’, vraagt Tork. ‘Samenwerken is toch normaal. Als we niet zouden samenwerken ….. ‘. Het vuur voor hem laait ineens zo hoog op dat Tork verschrikt zijn zin niet afmaakt.

De eerste voorouder van K’wan verschijnt in het vuur. Zijn gezicht staat op onweer. ‘Zie je wel’, roept Tak, ‘De voorouders zijn het er ook niet mee eens dat wij de tradities uitgelegd krijgen’. De kleine man in het vuur legt hem met een handgebaar het zwijgen op en richt zich blik dan op K’wan. Zonder woorden communiceren geest en mens met elkaar. Na iets wat een eeuwigheid lijkt te duren slaat K’wan zijn ogen neer en laat zijn hoofd hangen. Voorouder één richt zijn blik op Elm wanneer zijn handen vragen ‘Voormalig dorpswijze, wil jij mijn stem zijn’. Elm werpt een snelle blik op K’wan maar de kleine man kijkt nog steeds naar de grond voor hem. In zijn ogen glinstert een traan. Met een krop in de keel en onzekere handgebaren antwoord Elm ‘Ja voorouder van mijn stamgenoot K’wan. Ik zal jouw stem zijn’.

De gedaante in het vuur knikt tevreden. Langzaam draait hij rond zijn as. Kijkt alle dorpsbewoners één voor één vorsend aan tot hij weer tegenover Elm staat. Met statige bewegingen beginnen zijn handen langzaam te praten zodat Elm de tijd heeft om zijn woorden te begrijpen en uit te spreken. ‘Ik, voorvader van K’wan die de laatste dorpswijze van de Vroegere Stam is.. K’wan die nu jullie dorpgenoot is waardoor ik ook een voorouder van jullie ben…. Ik ga jullie nu het verhaal van Krkt, dorpswijze van de Eerste Stam, vertellen. Luister goed! Krkt’s verhaal kan ooit je leven redden’.

Stomverbaasd, vol ongeloof over de woorden van de voorvader van K’wan, kijkt Tak naar Tork. ‘Heeft hij dit echt gezegd?’, vraagt hij. Tork, die vlak naast Elm zit en de handen van Voorvader één goed in het vizier heeft, knikt van ja. Tak wil nog wat vragen maar met een handgebaar legt Tork hem het zwijgen op. ‘Nee Tak, wij luisteren eerbiedig en zonder onderbreking naar het verhaal van de voorvader van K’wan. Wie zijn wij om de wijsheid van Urgh in twijfel te trekken wanneer zelfs de Oudste Voorouder van ons dorp achter zijn besluit staat’.

Na dat gezegd te hebben kijkt Tork naar K’wan. De kleine man heeft zijn hoofd opgericht en kijkt vol trots, terwijl tranen van geluk over zijn wangen biggelen, naar zijn voorouder, de Oudste Voorouder van het dorp. Zijn laatste twijfel over het toetreden tot het dorp van Urgh is uit zijn hart verdwenen. Hij is waardig bevonden!

© Rianne

Val je zomaar binnen en wil je weten wat er aan deze aflevering van Lamme Urgh vooraf is gegaan, kijk dan hier. Op de onderliggende pagina’s staan alle afeveringen chronologisch achter elkaar.

 

Advertenties

3 thoughts on “Boek van Urgh 126: Voorvader één spreekt …”

Reacties zijn gesloten.