Toet & Co

Ben jij gefascineerd?

‘Ben jij gefascineerd?’, vraagt Toet al lezen in mijn agenda. ‘Hum?’, vraag ik. ‘Ben jij gefascineerd?’, herhaalt hij geduldig zijn vraag. ‘Gefascineerd? Waardoor?’, beantwoord ik zijn vraag met een wedervraag. ‘Niet waar-dohoor maar waar vohoor’, verbetert de kleine muis mij. ‘Je bent niet gefascineerd voor iets, maar door iets’, brom ik terug. Mijn bovenarm, waar die middag een griepspuit in is gezet begint stijf en pijnlijk te worden en ik merk dat dat mijn humeur ietsjes beïnvloed. ‘Niettus’, zegt de onverbeterlijke muis. Je wordt vohoor of tegen iets gefascineerd’, niet door. De door is altijd iemand met een prik-diploma’.

‘Prikdiploma’, prevel ik voor mij uit. ‘Gefascineerd?’.Dan gaat er langzaam een spaarlampje branden. ‘Jij hebt het over vaccineren’, jubel ik. ‘Zeg ik toch’, jubelt Toet terug. ‘Nou? Ben jij gefascineerd?’. Ik knik van ja. ‘Waar voo-euh-tegen’, wil het Cliniclown muisje weten. ‘Griep’, antwoord ik. ‘Dus nu krijg jij geen griep meer?’, vraagt hij verder. Ik knik van ja. ‘Tenminste’, voeg ik er aan toe, ‘Wanneer de geleerde dames en heren een juiste inschatting hebben gemaakt en de juiste varianten van de griep in de spuit hebben verwerkt’. Zijn snuitje betrekt een beetje. ‘Niet bang zijn Toet’, zeg ik. ‘Meestal gokken die dames en heren goed’. Hij lacht al weer.

Dan verschijnt er een ondeugende blik in zijn ogen. ‘Waar hebben ze je geprikt?’, wil hij weten. ‘In mijn arm’, antwoord ik een beetje terughoudend. Zijn blik lijkt mij iets te veel op die van oud klasgenootjes die het leuk vonden om je een stevige tik tegen je pas gevaccineerde arm te geven. Daarom liet ik de pleister altijd op mijn andere arm plakken’. Ik besluit eerlijk te zijn. ‘In mijn linker bovenarm’. ‘Laat ‘us zien’. Braaf doe ik mijn vest uit, rol mijn mouw omhoog en kijk toe hoe Toet over de kussens naar de plek des onheils klimt’. Met een groots gebaar zwaait hij zijn armen in het rond. Maar ik heb voor niets gevreesd. Ondanks de grootte zwaai pakt hij mijn arm voorzichtig vast, en legt voorzichtig zijn neusje tegen het prikgaatje aan en geeft een vlinderlicht kusje op mijn bovenarm. ‘Zo, nu doet het zo geen pijn meer’, zegt hij tevreden.

Onbewust had ik mijn adem ingehouden. Langzaam laat ik de lucht uit mijn longen ontsnappen. ‘Je wast bang’, beschuldigt Toet mij. ‘Ja dachts dat ik je pijn zou doen. Maar ik ben een Cliniclown-muisje. Ik zou je nooit pijn doen’. Opgelucht haal ik adem. Dan valt zijn oog op mijn arm die langs mijn lijf ligt. ‘Glijbaan’, jubelt hij, klimt op mijn schouder, laat zich met zijn volle gewicht op mijn arm vallen en glijdt naar beneden.

Gelukkig wegen Cliniclown-muisjes helemaal niets. Want anders…

© Rianne

Advertenties

3 thoughts on “Ben jij gefascineerd?”

Reacties zijn gesloten.