Lifestyle op z'n Wiebels

Het leed wat Jas heet

Toen mijn winterjas aan het begin van deze maand tijdens het wasproces de pijp aan Maarten gaf vond ik dat niet zo erg. Die jas lag niet voor niets in de was. Het winterseizoen was afgelopen, een warm vest was warm zat. Volgend jaar ging ik wel op zoek naar een nieuw warm jack.

Moeder Natuur dacht er anders over en gooide er een paar nachtvorstjes tegenaan. Rillend en bibberend kwam ik tot de conclusie dat een vest niet warm genoeg was, mijn wintermantel alleen geschikt is voor zonnige maar vooral windstille winterdagen (of maar heel even buiten zijn). Ik greep naar een noodmaatregel en haalde mijn oude regenjas van stal. Een dik vest plus een niet winddoorlatend regenjack zou voldoende moeten zijn. Dacht ik.

Misschien is het dat ook wel alleen stamt de regenjas uit een tijdperk dat er wat meer Rianne dan nu is, en bleek ook hier het elastiek te zijn vergaan, waardoor de wind van alle kanten mijn jas binnenwaaide. Toen tijdens een lunchwandeling de rits ook nog spontaan dienst weigerde wist ik het: Er moest een nieuwe jas komen. Maar waar haal je in april nog een winterjas? Ik zag mijn voornemen om alleen nog in echte winkels mijn kleding te kopen meteen in rook opgaan. Maar nood breekt wet.

Ik ging naar mijn favoriete internetwinkel, koos voor outdoor jassen en daarna voor de versie 3 in 1. Daar heb je het hele jaar plezier van. Toch? Ik had de opties teruggebracht tot twee en liep even het balkon op om iets weg te gooien. Het voelde gewoon warm op het balkon en de lust om nu, op de valreep, een warme winterjas te kopen stond mij ineens tegen. Omdat ik ook geen tussenjas meer heb veranderde ik de zoekopdracht. Mede doordat de echt winterse jassen er allemaal was plastic en glimmend uitzagen en daar houd ik niet zo van.

Ik ging uiteindelijk voor een zogenaamde softshelljas in een nachtblauwe kleur.  Volgens de beschrijving ist-ie wind- en waterdicht, waterafstotend en ademend. Ik zeg het eerlijke: Eerst zien, dan geloven. Zaterdag wordt-ie bezorgd. Nu maar hopen dat-ie past. Jullie horen nog van mij.

© Rianne

Advertenties

3 thoughts on “Het leed wat Jas heet”

  1. Wat doe je dat weer verstandig! Ik ren in zo’n geval een winkel in en ruk de laatste winterjas uit het rek. En tja, da’s meestal niet voor niets de laatste.

    Like

Reacties zijn gesloten.