Koetjes en Kalfjes

In de olie

Een tijdje geleden, toen ik nog dapper op stap ging met de trolleybrigade, viel het mij op dat de wieltjes van mijn trolley piepte. Ik kocht een klein flesje olie om het euvel te verhelpen. Het flesje verhuisde van de tafel naar op de kast, van op de kast naar in de kast, van in de kast naar vergetelheid. Dat de wielen van de trolley nog steeds piepte, dat hoor je niet wanneer die stil in de gang staat.

De deur van de huiskamer naar het halletje bij de badkamer/slaapkamer piepte. Al een hele tijd. Het ging harder en harder en van de week kwam het mij de keel uit. Ik ging op zoek naar de olie. Het was even zoeken maar toen kon ik aan de slag. Ik kreeg alleen het dopje er niet af. ‘Kindersluiting’, dacht ik, maar hoe ik ook draaide, kneep, vloekte… Maar meer dan twee slagen kreeg ik het dopje niet gedraaid, laat staan er van af.

Gelukkig heb ik een handig en sterk kind in huis. ‘Kan jij?’, vroeg ik. Natuurlijk kon hij. Hij draaide het dopje twee slagen en oliede de scharnieren. ‘Maar maar…’, stammelde ik. ‘Hoe kan dat nou?’.

Zucht…

Het dopje hoeft er niet af. Na twee slagen is het flesje open en te gebruiken. Muts dat ik ben.

© Rianne

Advertenties

14 thoughts on “In de olie”

  1. Het is je vergeven (-: Heeft Yep de wielen van je trolley ook meteen onder handen genomen?
    Lieve groet.

    Like

Reacties zijn gesloten.