Koetjes en Kalfjes

Konijnencrisis

Gisterenavond begon Gremlin ineens met zijn kopje te schudden. Eerst moesten Yep en ik er een beetje om lachen maar toen het aanhield en hij ook wat moeizaam leek te gaan bewegen en het duidelijk was dat hij die dag nauwelijks had gegeten was ik er niet echt gerust op. Yep vertrok naar zijn werk (nachtdienst) en ik speurde het net af. Er was zo een kwaal bij zijn symptomen gevonden. E cuniculi. Niet echt iets om blij van te worden en daar waar ik voor Yep of mijzelf zelden tot nooit gebruik maak van de spoedpost/avonddienst, deed ik dat voor Gremlin wel. Ik belde de dierenarts, sprak een boodschap in waarin ik de symptomen beschreef en vroeg of ik ‘s-avonds nog even langs kon komen.

Dat kon. Met een hevig shakend konijn kwam ik bij de dierenarts aan. Gremlin kreeg eerst een injectie met cortisol en daarna mocht hij nog een spuitje met kleverig medicijn leeglebberen. Ik kreeg een spuitje en een zakje bijvoeding mee en er werd een afspraak voor vandaag gemaakt. Deels omdat niet alle medicijnen op voorraad waren, deels om even te kijken hoe Grem er aan toe was ‘hoewel ik hem vrijdag nogmaals moet zien om te beoordelen of…’. Slik. Ja. Niet alle konijnen overleven E cuniculi en ik ben niet zo van onnodige lijdenswegen.

Vanmorgen wist ik met hangen en wurgen hem nog wat bijvoeding te geven. Verder knaagde hij een beetje aan zijn boterham en hij werkte ook een paar sprietjes koriander en peterselie weg. Maar het was nog steeds een zielig hoopje konijn. Ik ging niet echt met een optimistisch gevoel naar het werk.

IMG_1842

Bij thuiskomst trof ik een ander konijn aan. Er zat wat meer leven in, zijn kopje schudde niet meer zo heftig van links naar rechts, zijn nek stond niet meer scheef. Alsof er niets aan de hand was. Ook de dierenarts was blij verrast. De cortisol deed haar werk goed. Gremlin kreeg een kuur mee (de dierenarts demonstreerde nogmaals hoe wij dat moeten doen) die hij op moet maken en alleen wanneer hij maandag terug val krijgt (dan is de cortisol uitgewerkt) moet ik even terugkomen met Gremlin.

Ondertussen wijst niets er meer op dat hij ziek is. Hij rent over zijn handdoeken heen, heeft zijn lekkere hapjes (4 korianderstengels) al verorberd (‘Hij is net als wij’, zei Yep, ‘Hij eet zich beter), wast zich (wat een plakspul is dat medicijn) en is weer een blij konijn.

Nog even duimen dat hij maandag nog steeds een blij konijn is maar zoals het er nu naar uit ziet is de konijnencrisis bezworen.

w_me-myself-i

© Rianne

Advertenties

13 thoughts on “Konijnencrisis”

  1. Wat ben ik blij dat Gremlin weer is opgeknapt! Zo zielig om een ziek huisdier te hebben, dan ben je nog liever zelf ziek. Zijn toekomst ziet er weer veelbelovend uit (-:
    Lieve groet

    Like

    1. Ik hoop dat het hier bij blijft… Maar weet ook dat het een tweede keer kan opsteken (en ook dat het naar de maandag toe ook weer foute boel kan worden…) Het blijft nog een tijdje spannend dus..

      Like

  2. Dat was wel een spannend moment dan! Wat ik erover lees is het niet echt een leuke ziekte. Gelukkig dat hij lijkt te zijn opgeknapt. Nog veel beterschap.

    Like

    1. Ik hoop dat ik er op tijd bij was… En dan nog kan hij wanneer het nu goed blijft gaan over een maand of wat terugval krijgen … Het worden spannende tijden..

      Like

  3. Deze had ik al gelezen. Op Facebook. En gereageerd. Dat doe ik anders nooit. Maar in dit geval moest het even.

    Like

Reacties zijn gesloten.