Me Myself & I

Los gelaten

Telkens wanneer het rennen een keer uitzonderlijk goed gaat denk ik aan de Merseloop. Het gevolg is dat ik dan niet meer het door mij gekozen super langzaam opbouwende hardloopschema volg maar een eigen schema bedenk waarbij ik over mijn grenzen ga met als gevolg terugval, teleurstelling, demotivatie en blessures. In willekeurige volgorde by the way.

Na de super training van afgelopen maandag speelde de Merseloop weer door mijn hoofd. ‘Als ik nu om de dag ga trainen ben ik vast op tijd klaar’, dacht ik afgelopen maandag. Dat idee had tot resultaat dat ik vanmorgen voor mijn gevoel onchristelijk vroeg naast mijn bed stond  en iets voor zessen de voordeur achter mij dicht trok om te gaan rennen.

Mijn telefoon werkte niet mee. Ik kon de instructies van Mevrouw RunKeeper nauwelijks verstaan en onder het rennen haalde ik mijn telefoon te voorschijn om het geluid op te plussen. Pas toen ik de telefoon terugstopte realiseerde ik mij dat ik vergeten was mijn oordopjes in te doen. Snel herstelde ik het euvel maar ja.. Ik had het geluid flink harder gezet dus ik moest weer de telefoon te voorschijn halen.

Ergens tijdens dat gestuntel en er van uitgaande dat dit een voorbode voor een slechte training was liet ik het idee ‘meedoen aan de Merseloop 2017′ definitief los en stelde een nieuw doel voor 2017: Hardlopen tot een goede gewoonte maken. Gewoon driemaal in de week, weer of geen weer, tijd vrij maken om te gaan rennen volgens schema van mensen die meer verstand van hardloopschema’s hebben dan ik zei de gek.

Als een speer ging ik over de dijk. Mevrouw RunKeeper meldde dat ik 4,85 km had gelopen. ‘Nog een sprintje’, dacht ik onderwijl mijn telefoon te voorschijn toverend, ‘Dan zit mijn 5 km er op’. Al rennend keek ik op mijn telefoon. Ik zag op de kaart waar ik liep. ‘Dat scherm wil ik niet’, dacht ik en mijn tempo zakte weg terwijl ik kippig de scherminstellingen probeerde aan te passen. Iets voorbij de 5 km lukte mij dat (zo’n pijl op het scherm en die dan gewoon over het hoofd zien) en kon ik de training beëindigen.

Eenmaal thuis bleek dat ik ondanks het gestuntel aan het begin en aan het eind van de training ik mijn beste gemiddelde tijd weer met een seconde verbeterd had. Had ik al gezegd dat loslaten ruimte geeft? Niet? Bij deze dan. En die Merseloop? Die doe ik in 2018 wel. Als hardlopen een goede gewoonte is geworden ben ik er volgend jaar juni vast en zeker klaar voor.  En zo niet? Dan is er ook geen man over boord.

© Rianne

Advertenties

6 thoughts on “Los gelaten”

  1. Hear! Hear! Wat een verstandige woorden, Maar als je wel voor de Merseloop van dit jaar gekozen had, had ik je ook aangemoedigd. Je hebt wel een goede beslissing genomen. Op de lange termijn bereik je meer met minder belasting.
    Warme groet

    Liked by 1 persoon

  2. Evenzogoed fier op u. En waarschijnlijk zit ik net als vorig en dit jaar, ook volgende jaar weer op het secretariaat en kan je dus aanmoedigen 🙂 x

    Like

Reacties zijn welkom

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s