Achter de schermen

Anoniem

Soms zou ik willen dat ik anoniem blog. Dat niemand weet wie er achter de zwarte woorden op het witte schermpje zit zodat ik aan het eind van een kwalitatief uitermate teleurstellende dag even lekker uit mijn dak kan gaan en al mijn frustraties het web op kan gooien zodat ik het kwijt ben. Los kan laten. Verder kan negeren. Kan dromen dat het object van mijn frustratie mijn blog volgt, mijn artikel (als ik anoniem zou bloggen schreef ik natuurlijk artikelen) zou lezen en zou reageren dat het object van mijn frustratie echt een bitch eerste klas is.

Maar ja..

Ik blog niet anoniem. Ik schrijf geen artikelen. Ik schrijf logjes. Kleine verhaaltjes, over de dagelijkse dingen die een fifthy-something bezig houden. Dus sommige dingen kan ik het net niet opslingeren. Dus heb ik het over issues uit mijn verleden zonder het hoe, wat, waar en bovenal de wie te benoemen. Laat ik de Boyszz eventuele frustratie met humor ‘herbeleven’ zodat ik het dagelijkse gedoe los kan laten, achter mij kan laten. Droom ik soms van stoppen met Wiebeltjes om anoniem opnieuw te beginnen.

Maar ja….

Ik kan jullie niet missen. Bovendien zou ik dan nooit meer over de Boyszz kunnen schrijven, of over mijn vader, Lamme Urgh. Zou ik allemaal nieuwe aliassen voor collega’s en vriend(inn)en moeten verzinnen. Dat is anoniem bloggen mij helemaal niet waard.

Maar soms…. Soms.. ‘Ja Rozi, wat is er?’ ‘Wist jij dat dit geen sonnebril is maar een 3-ABCD-brilletje? Soms he, soms denkst ik dat jij Toet lievers vindt dan mijn’. 

toet_zonnebril

Hoe ga ik mij hier weet uit redden? Euhmm…

Zie je wel dat de Boyszz prima bliksemafleiders zijn 🙃. Mijn frustratie is als sneeuw voor de zon verdwenen.

© Rianne

 

Achter de schermen

Recalcitrant

Eens in de zoveel tijd denk ik er goed aan te doen een Twitteraccount aan te maken. Waarom? Nou, hoewel ik het best aardig kan verbergen ben ik best wel een beetje nieuwsgierig en via Twitter kan je gemakkelijk van heel veel zaken op de hoogte blijven. Toch?

Vandaag was het zo ver en maakte ik een nieuw account aan. Ik heb dat vaker gedaan dus appeltje/eitje. Binnen een halve minuut was het nieuwe account een feit. Ik koos een profielfoto, skipte het toevoegen van mijn telefoonnummer (want recalictrant als ik ben doe ik dat liever niet) en ging op zoek naar bekenden om te gaan volgen.

Aangezien ik nogal hortig ben, besloot ik het nieuwe account aan Wiebeltjes te koppelen. Dat kostte mij iets meer tijd maar na 5 minuten was het gepiept. Nog steeds appeltje/eitje.

Toen werd mijn account door Twitter geblokkeerd vanwege illegale praktijken, het vermoeden dat mijn account was gehackt en weet ik veel. Of ik maar even mijn telefoonnummer in wilde voeren zodat ik telefonisch een verificatiecode door zou krijgen. Uit Amerika. Gesprekskosten voor mijn rekening.

Toen had ik het eigenlijk al helemaal gehad maar ik las op het net dat via de app de blokkade makkelijker op te lossen was. Dus ik downloade de app, logde in en kreeg dezelfde melding. En een mail van Twitter. Dat iemand had geprobeerd via een iPhone op mijn account in te loggen. Dat als ik dat zelf was ik niets hoefde te doen en anders even mijn wachtwoord moet wijzigen.

Twitter heeft een antwoord van mij gehad. Of zij zo vriendelijk willen zijn het zojuist aangemaakte account te verwijderen omdat mijn Twitterzin na het gezeik over telefoonnummers toevoegen en verificatiecodes telefonisch doorgeven als sneeuw voor de zon verdwenen is (waarbij ik mij ook afvraag hoe zij kunnen checken dat het mijn telefoonnummer is wat ik daar ingeef omdat ik geen telefoonnummer heb doorgegeven).

Dan is het nu afwachten op wat er komen gaat. Een verwijderd twitteraccount? Een hersteld twitteraccount? Een gehackt twitteraccount? Een mailwisseling waar ik niet vrolijk van wordt? Wie weet horen jullie het nog eens. Voor nu is de ergste frustratie wel weer voorbij.

© Rianne

ps. @Appelig en @Zosimpeletc: Volg nog maar even niet terug 😉

Achter de schermen

SPAM

Vanaf het moment dat ik een blogje per week minder de ether in slingerde zag ik twee dingen gebeuren. Het aantal bezoekers/bezichtigingen daalde harder dan ik op basis van de statistieken had verwacht en ik kon stoppen met het checken van het reactie-spam filter. Wiebeltjes was ineens niet interessant genoeg meer om middels het inzetten van een ‘bot’ fake-reacties achter te laten in de hoop dat ik (of een van mijn lezers) op een van de geplaatste links zou klikken. Dat was vorig jaar juni. Vanwege het uitblijven van spam vergat ik het spamfilter compleet. Tot begin deze maand.

Toet met schaarSchijnbaar is het ook tot de wereld der ‘bots’ doorgedrongen dat ik sinds januari dagelijks blog, de bezoekersaantallen aan het oplopen zijn en zich nieuwe volgers aandienen (waarvoor mijn dank) want het reactie-spamfilter begint weer vol te lopen. Een favoriet van de ‘bots’ om op te reageren is een foto van Toet met een schaar. Die kleine grijze muis roept wel heel bijzondere reacties op.

  • Schijnbaar heb ik een ‘great informative blog’ maar zou ik veel baat hebben bij erectiepillen. Of Toet zou er veel baat bij hebben, dat kan natuurlijk ook.
  • I would be making big money wanneer ik niet zomaar wat ‘random letters’ achter elkaar zou zetten maar een leesbare tekst zou produceren.
  • Did I realise that spicy pictures instead of pictures of stuffed animals would spicy up my blog enormously and increase interest of readers of a more mature nature.
  • Ik schrijf zo leuk, grappig, bla bla bla, dat ik mijn professional career aan de wilgen moet hangen, een online schrijfcursus moet volgen en aan mijn boek moet gaan werken.
  • Iets met steroïde waarbij ik vermoed dat men denkt dat krachtpatser Toet aan die rotzooi is.
  • Het is slechts gesteld in het land der zorgverzekeringen. Misschien denkt die ‘bot’ dat Toet mij gaat opereren?
  • De Spaanstalige spam gaat over abortus! Arme Toet.

De gebruikelijke spam dus. Iets waar ik eigenlijk helemaal niet dagelijks naar wil kijken. Alleen werkt het programmaatje wat de reacties controleert niet helemaal perfect waardoor er soms ook echte reacties in het spamfilter blijven hangen. Dus mocht je reactie niet meteen op Wiebeltjes verschijnen: Do not worry. Ik haal je zo snel mogelijk uit het spamfilter.

Vraag aan mijn mede-bloggers: Hebben jullie momenteel ook last van een verhoogde ‘bot’-activiteit? Or is it just me?

© Rianne

Achter de schermen, Toet & Co

Emotitiovele binding

 

Na een middagje prutsen ben ik tevreden over mijn nieuwe blog lay-out. Hoewel nieuw? Buiten de header, het formaat van de avatars bij de reacties en de keuze om het standaard bij dit thema horende lettertype in ere te herstellen is er weinig veranderd. Vind ik. De Boyszz denken er heel anders over.

cropped-willow.jpg

‘Dat is wel een heul mooie foto die je nu gebruikt. Heeft jij die zelf gemaakt?’, piept een klein roze olifantje in mijn oor. ‘Ik heb die foto niet zelf gemaakt maar hij is mooi hé Rozi’, antwoord ik, met mijn ogen op het beeldscherm voor mij gericht. ‘Sja’, zucht Toet ‘Maar heeft jij hier ook een emotitiovele binding mee?’

‘Wat voor een binding?, vraag ik verbaasd. ‘Een emotitiovele, snif, snotter, snuit, binding’, bromt Toet. ‘Heeft jij er een gevoels bij?’, voegt Rozi er aan toe. Ik kijk opzij. Naast mij zitten twee knuffels die gebroederlijk een natte zakdoek delen. De tranen lopen over hun wangen. ‘Werds jij niet meer blij van ozze foto?’, snikt Rozi.

cropped-img_1148.jpg

Ik krab mijzelf even achter mijn oor. Word ik niet meer blij van de foto van de Boyszz? Naar waarheid antwoord ik: ‘Euh nee. Het is een mooie foto hoor, en jullie staan er beide prachtig op maar, euh, hij past niet altijd bij de onderwerpen waarover ik schrijf’. Luid toeterend snuit Toet zijn neus. ‘En die treurstige trutwilg past daar wel bij?, bromt hij.  Ik meen een kleine twinkeling in zijn ogen te zien maar doe toch mijn best niet in de lach te schieten en zeg ‘Ja, op dit moment past die treurwilg daar voor mijn gevoel wel bij’.

‘Vooruitst dan maar’, snuft Rozi en snuit zijn neus dusdanig hard dat Gremlin van schrik zijn komkommer op de grond laat vallen. ‘Alst je maar niet stopt met die kleinigste fotootjes die je naast je verhaaltsjes plaatst’, voegt hij er aan toe. ‘Wants dan gaatst ik boos worden hoor!’. Hij toetert nog eens extra hard, veegt dan zijn oogjes af en glijdt van de bank af om Gremlin te helpen met het opeten van de komkommer. Toet duwt mij een kleddernatte zakdoek in de hand en volgt zijn  voorbeeld.

Verbaasd over de hoeveelheid vocht die er uit twee knuffels kan komen en tevreden over het feit dat er weer een knuffelcrisis is bezworen gooi ik de zakdoek in de was. Wel met het voornemen naar een voor mij meer emotitiovele foto op zoek te gaan. Dus al er binnenkort een andere foto boven mijn blog staat… Weten jullie wat er aan de hand is.

© Rianne

Voor meer verhalen over de boyszz, klik hier. Wil je een eigen Toet in huis nemen? Hij is hier te bestellen. Rozifantje is een creatie van Appelig en ‘One-of-a-kind’. Gelukkig maar, denk ik wel eens.

Achter de schermen

Jubileum vergeten

‘Wat een gezellig blog heb je’, schreef een virtuele kennis zondagochtend. Ik bedankte hem en schreef: ‘Gewoon wat geneuzel in de ruimte maar het schijnt voor een klein groepje trouwe lezers herkenbaar te zijn’.  Ik had meer kunnen schrijven maar dat gepiel op een telefoon is nog steeds niet mijn ding.   ‘Trouwe lezers?’, reageerde hij. ‘Ik dacht dat je nog maar net begonnen was’. Ik wilde reageren dat ik naar het 5-jarig Wiebeltjes jubileum toe aan het werken was en toen…

Toen drong het tot mij door… Ik was iets vergeten…

Het 5-jarig Wiebeltjes jubileum..

Op 21 december 2011  verscheen de eerste Wiebeltjes ‘Wassend water’ genaamd. Niet bij wordpress maar op blogspot. Nee, jullie hoeven er niet naar te zoeken. Het bestaat niet meer. Ik heb het logje nog wel van blogspot naar wordpress verhuisd maar het heeft de opruimwoede van een aantal jaar geleden niet overleefd waardoor het nu lijkt dat Wiebeltjes pas sinds 1 januari 2012 bestaat. Maar zelfs als dat zo was… Was ik het jubileum toch vergeten.

Maar goed…

Op het moment van schrijven bestaat Wiebeltjes 5 jaar, één maand en één dag. Dat wilde ik toch even met jullie delen. Vooral ook omdat het met een hoofd vol snot niet te doen is om mij vier tot vijf uur te concentreren op het schrijven van een aflevering van Lamme Urgh.

De toekomst…

Aangezien ook mijn glazen bol mijn opruimwoede niet overleefd heeft weet ik niet hoe Wiebeltjes toekomst er uit ziet. Maar zo lang ik er nog steeds lol aan beleef, er nog steeds met enige regelmaat logjes uit mijn vingers vloeien en het idee om een eigen domein aan te schaffen nog steeds niet in de diepvriezer ligt, denk ik dat jullie nog wel een tijdje van mijn prietpraat kunnen blijven genieten.

Als laatste….

… wil ik mijn lezers bedanken. Jullie dus. Zonder jullie aanwezigheid, reacties en likes had ik Wiebeltjes waarschijnlijk al lang aan de wilgen gehangen en hadden heel wat bomen hun leven gegeven om papier te leveren voor notitieboekjes die na een paar dagen intensief gebruik werkeloos in de kast belanden.

Dank jullie wel! 😘

© Rianne

Achter de schermen

Wiebeltjes-Weetjes

Normaal ben ik niet zo van de lijstjes maar eenmaal per jaar moet kunnen toch. Vandaar vandaag, net 4 stappen over de drempel van 2017, een terugblik op Wiebeltjes 2016.

2016 is het jaar waarin ik niet een maar tweemaal blogvakantie nam en na een weekje ziek zijn in oktober het dagelijks bloggen aan de wilgen hing met als gevolg dat ik afgelopen jaar slechts 306 Wiebeltjes de ether in heb gegooid. In totaal hebben 10.544 mensen mijn blog weten te vinden en samen hebben die mensen 34.021 bezichtigingen op hun naam staan. 214 van die bezoekers zijn via een of ander medium (WordPress, BlogLovin’, Facebook of email) op Wiebeltjes geabonneerd.

De 5 landen waar Wiebeltjes het meest bezichtigd is in 2016:

  • Nederland (22.947 x)
  • België (4.974 x)
  • Verenigde Staten (1.290 x)
  • Denemarken (464 x)
  • Israel (317 x)

De meest gelezen Wiebeltjes in 2016 zijn:

De meest gelezen, in 2016 geschreven, Wiebeltjes zijn:

Ik weet niet precies welke waarde ik aan bovenstaande twee lijstjes moet geven maar het lijkt er op dat ik in 2013 beter schreef dan nu. Of er was toen een groter blog-lees publiek. Dat kan natuurlijk ook.

Het meeste verkeer richting mijn blog wordt gegenereerd door:

  • Zoekmachines (5.113 x)
  • Facebook (5.110 x)
  • WordPress reader (1.467 x)
  • Mormor’s web (864 x)
  • Bloglovin’ (767 x)

Het meest trots ben ik niet op een speciaal blog maar op een hele serie en wel Lamme Urgh. Wanneer ik de dag nadat ik een aflevering de ether in heb geslingerd dat terug lees sta ik regelmatig versteld van mijn eigen fantasie. Weetje: Als ik de statistieken correct interpreteer woont een van de trouwste Urgh-fans in Israel!

Rest mij nog iedereen die de moeite neemt om (al dan niet met enige regelmaat) naar Wiebeltjes af te reizen hartelijk te bedanken voor jullie aanwezigheid, het lezen en reageren. Ik ga mijn best doen er weer een lezenswaardig jaar van te maken.  😘

© Rianne