Toet & Co

Meer, mindert .. Het is allemaal reladief

‘Ja maar, kijk dan’, hoor ik Toet roepen. ‘Kijk dan zelf. Ik houd zoveel van Gremlin’, en terwijl hij dit zegt strekt hij zijn armen zo ver mogelijk uit, ‘En jij veel minder. Want jij bent kleinert’. Rozi is het er niet mee eens en stampt eens stevig op de grond. ‘Ik houd ook twee armen en een lijfje van Gremlin. Da’s dus net zo veel als jij. Omdat ik kleinert ben lijkt het missjiems wel dat ik minder van hem houd maar Zij zou zeggen dat dat reladief is’. Hij slaat zijn korte voorpootjes boos over elkaar en kijkt mij aan. ‘Toch?’

Ik geef Rozi gelijk. ‘Jij trekt hem voor’, stelt Toet. ‘Omdat-ie zo klein is natuurlijk. Maar ik houd duidelijk meer van Gremlin dan hij’ en probeert zijn armen langer dan lang te maken. Net als Toet strek ik mijn armen uit. ‘Wedden dat ik win’, zeg ik dan.

Zachtjes foeterend onder zijn adem slaat ook Toet zijn armen boos over elkaar heen. ‘Jij speelt vals’, bromt hij dan. ‘Jij is een groot mens. Wij zijn maar kleine knuffels’. ‘Het is reladief’, piept Rozi nogmaals. ‘Wij houden allemaal evenveel van Gremlin’. Toet legt zich er bij neer.

Dus niet blijkt even later. ‘Jullie mogen dan twee armen en een lijf van Gremlin houden. Ik houd veel meer van hem. Wel van hier tot aan de maan en weer terug’. Triomfantelijk kijkt hij mij aan. ‘Jij is groter, dus de afstand tussen jou en de maan is kleinert dan de afstand tussen de maan en mij’. ‘In dat geval houd jij meer van Gremlin dan ik’, moet ik beamen.

w_me-myself-iToet slaat zijn armen om Gremlin’s nek heen. ‘Ik houd van ons allemaal het meest van jou’, fluisterd hij Gremlin in zijn oor. ‘Niettus’, toeter Rozi ineens. ‘Ik is de kleinertste van ons allemaal. Dus ik houd het aller-aller-allermeesters van Gremlin’. Toet kijkt beteuterd toe hoe Rozifantje met zijn slurfje Gremlin achter zijn oren krabbelt.

‘Missjiems heb jij toch wel gelijk Rozi, en is het allemaal reladief’. ‘Zei ik toch’, zegt Rozi grootmoedig. En Gremlin? Het zal hem een worst zijn wie het meeste van hem houdt. Als hij maar geaaid wordt.

© Rianne

Voor meer verhalen over de boyszz, klik hier. Wil je een eigen Toet in huis nemen? Hij is hier te bestellen. Rozifantje is een creatie van Appelig en ‘One-of-a-kind’. Gelukkig maar, denk ik wel eens. 

Toet & Co

Oh Jeeee…

Mijn bed is afgehaald, de wasmachine staat al te draaien. Ik spuit wat eco-vriendelijke wc-reiniger in de toiletpot, was mijn handen, vul Gremlin’s waterfles, werk een glas lauw citroenwater op de nuchtere mag weg, schep wat gedroogde pruimen in een kommetje en plof op de bank neer. Tijd voor ontbijt en wat surfen. Ik open de laptop en…

…En voel een klein pootje op mijn hand. Het pootje van Rozifantje. Ik kijk hem aan en met een dramatische blik in zijn ogen wijst hij met zijn slurfje naar Toet die nog op de grond staat. Voorpootjes over elkaar geslagen, oren strak omhoog, bozige blik op zijn toetje en een pootje tikt op de grond. Oh Jeee… De Boyszz zijn boos. En niet zo zuing ook.

Ik slik en vraag dan benepen: ‘Wat heb ik fout gedaan jongens?’. Mijn hand negerend ten teken dat ik echt goed fout zit, klauterd Toet de bank op en neemt de muis over en opent Facebook.’Dit’, zegt hij dan met een grafstem, ‘Heeft jij fout gedaan’. Met de cursor wijst hij mijn nieuwe logo aan.

Me Myself and I

‘Vinden jullie dit geen mooi plaatje? Mooie tekst?’, vraag ik benepen. ‘Ik vind hem goed passen bij het blog wat nog in de pijplijn zit’. ‘Isse helemaal niksnie mis met het plaatsje en de woordsjes’, grauwelt Rozifantje. ‘Maar zijns wij niet iets vergeten?’.

Ik stop een pruim in mijn mond en langzaam kauwend denk ik na. Wat ben ik vergeten? Na 100 keer kauwen slik ik de pruim door. ‘Ik weet het niet jongens, maar aan jullie te zien ben ik iets vergeten.’ Ik trek mijn meest zielige gezicht. ‘Willen jullie mij alsjeblieft helpen en vertellen wat ik vergeten ben?’.

Toet zegt niets maar hij begint wel door de fotobestanden te scrollen. In afwachting van wat komen gaat bijt ik een stukje van een pruim af en begin te kauwen. De vork met daaraan de andere helft van de pruim zakt een beetje richting de Boysz. Het slurfje van Rozifantje pikt de geur het eerst op. Na drie kleine snufjes likt hij zijn lipjes. Toet ruikt nog niets. ‘Nee, nee, nee, nee ook niet, die ook niet, waar is-ie toch’, hoor ik hem mompelen gevolgd door een ‘Ja, dit issie’.

_precies goed

‘Waaroms’, begint hij en dan ruikt ook hij de pruim. ‘Wasdah?’, vraagt hij en ik zie een beetje kwijl in zijn  mondhoek verschijnen. ‘Dat is een gedroogde pruim’, antwoord ik naar waarheid. ‘Mijn darmen zijn wat verstopt en die dingen zijn goed voor de stoelgang’. ‘Het ruikst goed’, piept Rozifantje. ‘Ozze fluf en stuf kan ook wel wat stoelgang gebruiken’, bromt Toet. ‘Wij zitsen de laatste tijd alleen nog maar op de bank’.

‘Willen jullie ook een hapje?’, vraag ik onschuldig. Twee hoofdjes knikken van ja. ‘Zijn jullie dan niet meer boos op mij?, voeg ik er aan toe. Hier moeten ze even over nadenken. ‘Ass we een heelse krijgen, zijn wij niet meer booss’, antwoord Rozifantje. ‘En azze we elkebeidjes zo’n pruimseding krijgen’, reageert Toet, ‘Dan vindsen wij dat plaatsje van internets veel mooierder dan ons plaatsje’.  Tsja, een beetje corrupt zijn die twee knuffels wel.

Ik loop naar de keuken en haal twee vorken. Even later zitten beide Boyszz op de stoel smekkend van hun gedroogde pruim te eten. Dit keer is alleen figuurlijk de rust in huize Wiebel wedergekeerd.

© Rianne

Toet & Co

Dreigement ..

Natuurlijk was mij de schichtige blik die de Boyszz bij tijd en wijle op Yep wierpen wel opgevallen maar ik besteedde er geen aandacht aan. Waait wel weer over dacht ik wanneer ik die twee in hun achterover gedrukte kerstsokken zag rond hupsen.

Op een duistere zondagmiddag trof ik de Boyszz in de badkamer aan, terwijl zij de was/droogcombinatie aan het inspecteren waren. ‘T-is wel donkers hoor’, hoorde ik Rozi piepen. ‘Je ziets echt niet wat er binnen gebeurt’. ‘Ik ziet iets wits voorbij komen’, bromde Toet. ‘Teminders, dat denkt ik. Maar misschjiems ziet ik het fout’. Ik keek even naar de deur en inderdaad, het spelletje ‘ik zie de rode sok’ zou met zo’n donker deur niet gespeeld kunnen worden.

12-en-wij-dan

Enfin, pas toen ik een foto van de Boyszz met hun geconfiskeerde Kakelcadeautjes zag drong het tot mij door dat zij zich omgekleed hadden. ‘Waar zijn de eland-sokken gebleven?’, vroeg ik aan hen. ‘Wij heeften gebakken eitjes voor onzze centjes gekocht’, antwoord Rozifantje. ‘Waarom?’, vroeg ik de Boyszz. ‘Nou, wij heeften met diverse andere huisknuffels gebabbeld’, antwoordde Toet, ‘En zij heeften verteld dat een ritje in het wasmasjien toch niet so leuk is asse wij dachten. Dat je misselukt wordt van al dat draaien’. ‘ja, en asse je in de droogdraaiert gaat, dan komt de stoom bijkans uit je oren en gaats je fluiten as een lo-ko-mo-dief en dat wilsen wij niet’, voegt Rozi er aan toe.

‘Euh, wat heeft een ritsje.. euh ritje in de was/droogcombinatie nu te maken met de eland-sokkken?’, vraag ik verbaasd. ‘Leest maar eens wat Yep geschreven heeft onder het blog over hoe wij deze sokken geconfijteerd hebben’, bromt Toet. Braaf doe ik wat er van mij gevraagd wordt en ik lees…

schermafbeelding-2017-02-15-om-19-09-54

‘Ja maar jongens, dat was toch een grapje’, zeg ik lachend tegen de jongens. ‘Denkst jij dat echt?’, piept Rozi. ‘Ja knul, dat denk ik echt. ‘Da’s mooi’, pruttelt Toet, ‘Daar kom je nu mee. Nu het te laat is’. Verbaasd kijk ik de Boyszz aan. ‘Te laat, wat bedoel je met te laat’. De deur gaat open en Yep loopt de kamer in. Zonder iets te zeggen wijst Toet naar Yep’s voeten. Hij draagt de eland-sokken. ‘Als jij maar nietst denkts dats ik die sokken nog over mijn oren trektst’, lispelt Toet zachtjes, ‘Yeps heeft een-orme zweetvoetsen heb ik van Gremmie begrepen’. Er loopt een rilling over Toet’s rug.

Ik denk dat ik nog even wacht met uitleggen dat dankzij die nieuwe wasdroog cbi Yep’s sokken over een paar dagen weer zo fris als nieuw zijn. Daar komen de Boyszz vanzelf wel een keer achter.. 😇.. Toch?

© Rianne

Toet & Co, Zooitje ongeregeld

Unboxing of zoiets

Vanaf het moment dat ik wat rond ging kijken in blogland, ongeveer twee weken nadat ik met mijn eigen blog was begonnen, volg ik Miriam Kakel van Pippi’s Hometown. Miriam heeft een talent om in de meest onmogelijke situaties verzeild te raken en weet daar heel smeuïg over te schrijven. Maar ook de minder leuke ervaringen (zachtjes uitgedrukt) des levens kan zij heel treffend over de bühne krijgen.

Onlangs verscheen er een prijsvraag op haar blog en voor de gein deed ik mee. ‘Ik ben hier rete-slecht in’ schreef ik nog. Ik had het fout. Mijn grijze hersencellen hebben toch meer Kakelkennis opgeslagen dan ik voor mogelijk hield en ik zat zowaar bij de 5 personen die de meeste antwoorden goed hadden. Dat ik, met mijn geluk, daarna de loterij won, is bijna niet te bevatten. Maandag ging mijn prijs op de post, dinsdag stond er een stamelende meneer voor de deur die liever had gehad dat ik Janssen heette want mijn naam kreeg hij niet uit zijn strot. Yeah, pakketje binnen, the unboxing kon beginnen.

 

Echt wel heel erg leuk allemaal. Alleen de Boyszz zaten een beetje met een lang gezicht. ‘Weet je zeker dat er niets meer inzit?’, vroeg Toet toen ik klaar was met uitpakken. Ik liet de lege kartonnen verpakking zien. ‘Weets je zekers dat ozze naam niet ergus opstaat?’, vroeg Rozi. Ik wist het zeker. Toch wel teleurgesteld gingen de Boyszz slapen. Het mooie zakdoekje ging met hun mee. Dat konden zij wel gebruiken. Snif.

12-en-wij-dan

Woensdag zag ik dat het ‘probleem’ zich al had opgelost. Ik mocht een sleutelhanger hebben, Toet eigende zich nummer twee toe. Het houten vogeltje bungelde om Rozi’s nek en het geurzakje lag aan hun voeten. ‘Jij zults zien hoe lekker wij straks ruiken. Wij apporteren de geur helemaal met ozze fluff en stuff’, aldus Rozi. ‘Ja, en het is kei-liefs dat zij aan Gremmie heeft gedacht’, knikte Toet.

Eind goed, al goed.

Rest mij nog Kakel te voor de leuke prijzen maar bovenal voor jaren leesplezier te bedanken. Ga zo door Miriam! 😘

© Rianne

Achter de schermen, Toet & Co

Emotitiovele binding

 

Na een middagje prutsen ben ik tevreden over mijn nieuwe blog lay-out. Hoewel nieuw? Buiten de header, het formaat van de avatars bij de reacties en de keuze om het standaard bij dit thema horende lettertype in ere te herstellen is er weinig veranderd. Vind ik. De Boyszz denken er heel anders over.

cropped-willow.jpg

‘Dat is wel een heul mooie foto die je nu gebruikt. Heeft jij die zelf gemaakt?’, piept een klein roze olifantje in mijn oor. ‘Ik heb die foto niet zelf gemaakt maar hij is mooi hé Rozi’, antwoord ik, met mijn ogen op het beeldscherm voor mij gericht. ‘Sja’, zucht Toet ‘Maar heeft jij hier ook een emotitiovele binding mee?’

‘Wat voor een binding?, vraag ik verbaasd. ‘Een emotitiovele, snif, snotter, snuit, binding’, bromt Toet. ‘Heeft jij er een gevoels bij?’, voegt Rozi er aan toe. Ik kijk opzij. Naast mij zitten twee knuffels die gebroederlijk een natte zakdoek delen. De tranen lopen over hun wangen. ‘Werds jij niet meer blij van ozze foto?’, snikt Rozi.

cropped-img_1148.jpg

Ik krab mijzelf even achter mijn oor. Word ik niet meer blij van de foto van de Boyszz? Naar waarheid antwoord ik: ‘Euh nee. Het is een mooie foto hoor, en jullie staan er beide prachtig op maar, euh, hij past niet altijd bij de onderwerpen waarover ik schrijf’. Luid toeterend snuit Toet zijn neus. ‘En die treurstige trutwilg past daar wel bij?, bromt hij.  Ik meen een kleine twinkeling in zijn ogen te zien maar doe toch mijn best niet in de lach te schieten en zeg ‘Ja, op dit moment past die treurwilg daar voor mijn gevoel wel bij’.

‘Vooruitst dan maar’, snuft Rozi en snuit zijn neus dusdanig hard dat Gremlin van schrik zijn komkommer op de grond laat vallen. ‘Alst je maar niet stopt met die kleinigste fotootjes die je naast je verhaaltsjes plaatst’, voegt hij er aan toe. ‘Wants dan gaatst ik boos worden hoor!’. Hij toetert nog eens extra hard, veegt dan zijn oogjes af en glijdt van de bank af om Gremlin te helpen met het opeten van de komkommer. Toet duwt mij een kleddernatte zakdoek in de hand en volgt zijn  voorbeeld.

Verbaasd over de hoeveelheid vocht die er uit twee knuffels kan komen en tevreden over het feit dat er weer een knuffelcrisis is bezworen gooi ik de zakdoek in de was. Wel met het voornemen naar een voor mij meer emotitiovele foto op zoek te gaan. Dus al er binnenkort een andere foto boven mijn blog staat… Weten jullie wat er aan de hand is.

© Rianne

Voor meer verhalen over de boyszz, klik hier. Wil je een eigen Toet in huis nemen? Hij is hier te bestellen. Rozifantje is een creatie van Appelig en ‘One-of-a-kind’. Gelukkig maar, denk ik wel eens.

Toet & Co

Achterover gedrukt..

Zondagavond, na een dagje familie van vaders kant, trekt Yep bij thuiskomst een paar sokken uit zijn binnenzak. Zwart met oranje strepen en.. een oranje rendier. Met een blik op de Boyszz die zich kostelijk amuseren met de iPad mompel ik dat hij wel mag oppassen omdat ik zeker weet dat de Boyszz zwaar onder de indruk zullen zijn van deze sokken. De Boyszz lijken niets te horen of te zien. Hun kraaloogjes blijven strak naar de iPad kijken. Yep legt de sokken op de op de leuning van de bank en pakt wat te drinken.

Tot mijn grote verwondering liggen de sokken dinsdagavond nog steeds op de leuning. Zouden de Boyszz over hun gestreepte sokken fascinatie heen gegroeid zijn?

toet-kerstsok

Woensdagavond zie ik dat de sokkenliefde van de Boyszz nog echt niet over is. ‘Hebben jullie nu de sokken van Yep achterover gedrukt?’, vraag ik streng. ”t friest een beetje’, mompelt Toet. ‘En jouw sokken zijn niet zo groot dat ik ze en als muts en als zjaal kan gebruiken. Ditz is maatje 43-46… Dat past beter over mijn oortjes heen’. Ik kijk naar Rozi die helemaal in de tweede sok is gekropen. Alleen dat lieve koppie van hem, en een pootje, zijn nog zichtbaar. ‘Is deze sok niet een beetje te groo…’, vraag ik. Gedecideerd onderbreekt het kleine olifantje mij. ‘Pezies goed’, zegt hij. ‘Ik kanst er in zaklopen, in slaapsen, hij ist lekker warm en kijkt eensj hoe mooi dat rendier mij staat. Vol trots wijst hij met zijn slurfje naar het enigszins misvormde rendier op zijn buik.

Ik zie de twee glunderende koppies en besluit om het te laten gaan. Als Yep zijn sokken, zijn kerstsurprise terug wil, dan vecht hij het zelf maar uit met de Boyszz. Had-ie deze verleiding maar niet in de huiskamer moeten laten slingeren!

© Rianne

Voor meer verhalen over de boyszz, klik hier. Wil je een eigen Toet in huis nemen? Hij is hier te bestellen. Rozifantje is een creatie van Appelig en ‘One-of-a-kind’. Gelukkig maar, denk ik wel eens.