Me Myself & I

Wat moet dat moet..

Vandaag was een dag van ‘Wat moet dat moet’. Aan het eind van de ochtend mocht ik mij in de borstenbus melden, aan het eind van de middag bij de tandarts. Beide niet leuk, maar beide wel voor een goed doel. Alleen dat gesjor aan mij. Daar word ik niet vrolijk van.

Waar ik wel vrolijk van werd? Rondje rennen. En zelfs dat had wat voeten in aarde. Ik ben op het moment andere routes aan het bedenken zodat ik niet altijd dat zelfde rondje, met die verschrikkelijke hellingen loop.  Bovendien, verandering van spijs doet eten. De route van van de week was net geen 5 kilometer, dus vandaag deed ik er een schepje bovenop. Had ik er een rondje van gemaakt, dan waren het 6 kilometer geworden. Dat dat niet gebeurde komt door de dames Me, Myself & I. Rond de 3,5 kilometer kregen zij door dat ik een toptijd aan het neerzetten was. ‘Doe is wat langzamer’, zei Me. ‘Je loopt dadelijk een tijd die never nooit nieh meer te evenaren is. Dat is demotiverend’. ‘Gewoon doorlopen’, zei Myself, ‘Je stort vanzelf in’. ‘Gewoon doorrennen’, zei I, ‘Door een langere route valt je tempo vanzelf stil’.

Even leek het of ik naar de dames ging luisteren maar uiteindelijk heb ik van hen gewonnen. En van mijzelf. Zo snel ben ik namelijk nog nooit geweest en dat terwijl ik nog steeds slechts 2/3 van de route ren. Volgens mij kan het, wellicht met wat ups and downs, alleen maar beter worden. Of niet. Maar dan staat deze tijd als een huis.

© Rianne

Recept

Recept: Mexicaanse risotto

Ik ben dol op nieuwe recepten, op Mexicaans en op eenpansgerechten dus toen ik het Chili Lime Chicken and Rice in one pan recept tegenkwam was ik verkocht. Alleen, een gerecht met alleen rijst en kip, dah gaat ‘em niet worden. Ik wil er groenten bij, en ik wil daar niet te veel over na te hoeven denken. Dus.. maakte ik er Mexicaanse ristto van. Net zo lekker, nog gemakkelijker! Bij zo’n zelf gecombineerd gerecht is het altijd even afwachten, maar ik ben tevreden. Dit is een blijvertje.

 

Ingrediënten (2 tot 4 personen, afhankelijk van de eetcapaciteit van eenieder):

  • Kippendijen naar behoefte
  • 2 eetlepels plantaardige olie of 2 eetlepels roomboter
  • 200 gr rijst
  • 500-600 ml kippenbouillon
  • Mexicaanse kruiden (ik maakte een mengsel vanL 1 tl chilipoeder, 1 tl cayenne peper, 1 tl paprikapoeder, 2 tl uienpoeder, 2 tl knoflookpoeder, 1 tl komijn, 1 tl gemalen koriander)
  • (optioneel) 1 jalapeno-pepertje in kleine stukjes
  • 2 medium blikken bonen (ik had kidney en bruine bonen)
  • sap van 1 limoen
  • 2 tomaten, ontpit en in blokjes
  • 5 eetlepels fijngesneden koriander
  • 1 limoen in schijfjes
  • 1 avocado in schijfjes of blokjes

Bereiding

  1. Verwarm de boter (of olie) in een wok of hapjespan
  2. Bestrooi de kippendijen met het kruidenmengsel naar smaak
  3. Als de boter (of olie) warm genoeg is, voeg de kip toe met de gekruide kant naar beneden. Bestrooi de nog niet gekruide kant van de kip met kruiden.
  4. Draai de kip na ongeveer 3 minuten.
  5. Bak ook deze kant ongeveer 3 minuten.
  6. Voeg de rijst (en eventueel de jalapeno-peper) toe en bak deze een minuut of 3 al omscheppend mee.
  7. Voeg de bouillon toe en breng aan de kook.
  8. De de bonen in de pan en breng het mengsel nogmaals aan de kook.
  9. Draai het vuur laag en laat het mengsel ongeveer 20 minuten pruttelen. Controleer zo af en toe of het mengsel niet droog kookt. Is de bouillon verdampt en de rijst nog niet gaar, voeg wat gekookt water toe.
  10. Wanneer de rijst gaar is de tomaatblokjes en de helft van de koriander toevoegen. Verwarm de tomaat en koriander ongeveer 2 minuten, al  omscheppend, mee.
  11. Haal de pan van het vuur. Strooi de rest van de koriander over het mengsel, drapeer de limoenschijfjes langs de rand van de pan en leg de avocado reepjes in het midden.

Smakelijk eten!

© Rianne

Koetjes en Kalfjes

Lakmoesproef …

‘Doe nou maar… Je kunt het’. Met die woorden zet Toet mij het huis uit. Stuurt hij mij naar het tuincentrum. Een plek waarvan ik had gezegd dat ik er de komende tijd niet naar toe zou gaan. Iets met ‘zwichten voor de verleiding’.  Rozi heeft iets minder vertrouwen in mijn wilskracht. ‘Je koopt geen konijntsje ja. Wij wilten niet nog eens een vriendje zien lijden en daarna moeten missen’. Ik herken zijn gevoel en beloof mijn best te doen.

 

Maar waarom ga ik dan? Waarom ga ik naar het tuincentrum? Simpel. Nadat ik de halve zaterdagavond doorgebracht heb met meubels schuiven (met dank aan diverse tips en ideeën die ik via een forum mocht ontvangen) om enerzijds ruimte te creëren en er anderszijds voor te zorgen dat er geen plek meer is voor een konijnenhok was ik in een winning mood en wilde ik het balkon ook even aanpakken. En tja, daar hoort een bezoekje aan een tuincentrum (of kweker) bij.

2017_060

Met enige fierheid kan ik jullie mededelen dat ik deze lakmoesproef heb doorstaan. Ik heb een aantal mooie plantjes gekocht voor op het balkon (paprika-plant, bourganville, aardbeienplant in hangbak en hortensia) en ben bij de konijntjes binnen gelopen. Heb vertederd naar de aanwezige exemplaren gekeken (model Bruin, kleuren van Gremlin en dan was er nog een Vlaamse reus formaat enorm) en ben niet in de verleiding gekomen. Het is goed zo.

2017_061

Van de week, als het wat minder warm is, alles maar eens goed in de potten zetten en de beste opstelling kiezen.  Een mens moet tenslotte wel wat te doen hebben.

© Rianne

 

Lifestyle op z'n Wiebels

I live and learn

Toen Bruin begin 2014 naar de eeuwige wortelvelden vertrok maakte ik een aantal fouten. Ik deed de kooi, de restanten voer, zijn speeltjes, echt alles weg. En verder liet ik de kamer zoals het was waardoor de lege plek enorm leeg leek. Geen wonder dat ik binnen twee weken zwichtte voor het schattigste konijntje ever.

Gremlin

Dat gaat mij dit keer niet gebeuren. Grem’s hok staat samen met zijn reismand en de wc in de schuur. De restanten voer, de inhoud van de wc en de bodembedekker staan (nu nog) in de gang en vanavond… Vanavond ga ik met de meubels schuiven zodat het a) een geheel wordt en b) er geen ruimte meer is om een hok neer te zetten.

I live and learn zal ik maar zeggen. 😉

En dan ga ik nu weer verder met in gedachten de meubels verschuiven. Dat scheelt een hoop zweet.

© Rianne

Koetjes en Kalfjes

Eeuwige witlofvelden

Vandaag bij thuiskomst was Gremlin er slechter aan toe dan woensdag, slechter dan die dinsdag twee weken geleden. Uiteindelijk lukte zelfs het wassen hem niet meer. Hij is nu toegetreden tot de eeuwige witlofvelden.

Het zal weer even wennen worden zo zonder huisgenootje.

© Rianne

Koetjes en Kalfjes

Downs and Ups

Van met kleine stapjes voorwaarts maakte Gremlin woensdag ineens een enorme sprong achterwaarts. Ik tilde hem op de tafel om hem zijn medicijnen te geven en hij zakte door zijn pootjes, gaf een voorstelling breakdance weg, krulde helemaal op en had pas na een goede minuut voldoende controle over zijn lijfje om te gaan zitten. En toen kwam ik ook nog met die medicijnen. Die wel lekker zijn, maar helemaal blij wordt hij er niet van. Hijgend lag hij op tafel. Yep en ik keken elkaar eens aan en ik belde de dierenarts.

Die had nog diezelfde avond de tijd om naar Gremlin te kijken. Gezeten in zijn reismand zag hij er best fit uit, eenmaal op de behandeltafel herhaalde het tafereel van eerder die avond zich. Het erme schaap was volkomen gedesoriënteerd, draaide niet alleen om zijn as maar sloeg ook bijna dubbel en mistte de kracht om op te staan. Omdat hij twee weken geleden zo goed op de cortisol heeft gereageerd heeft hij nu weer een injectie met dat spul gehad en maakte we de volgende afspraak. Als het aanslaat krijgt hij volgende week nog een injectie met cortisol als extra ondersteuning tijdens het genezingsproces. Zou het niet aanslaan, dan zouden we vrijdag even langs komen. Iets met onnodig lijden voorkomen.

Vanmorgen was ik er nog niet echt gerust op maar vanavond ging het een stuk beter. Zijn kopje staat wel compleet scheef maar hij eet en drinkt als een gezond konijn. Dat hij de wc niet meer weet te vinden is gezien het feit dat hij niet van zijn handdoek/deken af druft niet zo’n ramp.

Duimen jullie mee dat hij tussen nu en morgenavond geen terugval meer krijgt maar misschien zelfs nog wat verder opknapt?

© Rianne

Koetjes en Kalfjes

Overschrijvings… Oh nee he!

Met het vooruizicht ‘morgenavond werken’ vraag ik de baas of ik vandaag een paar uurtjes eerder naar huis mag. Dat is geen probleem. Om half drie verlaat ik het pand. Op de planning staat ‘garage bellen’ en ik besluit er even binnen te wippen. Dat praat wat makkelijker.

Ik geef door dat ik Suvvertje niet particulier verkocht heb en dat we dus voor het inruilcontract gaan. Na dat genoteerd te hebben verzoekt de verkoper (en andere dan de vorige keer) of ik even mee wil lopen want hij heeft het idee dat… Nou mooi dat-ie mij even blij maakte met een dode mus want  Iggy is er nog niet. ‘We melden ons’, zegt hij dan. ‘Want tegen die tijd hebben wij de papieren en het overschrijvingsbewijs nodig’.

Overschrijvingsbewijs, overschrijvingsbewijs. Ik krab eens achter mijn oor. ‘De meeste mensen bewaren dat bij de verzekeringspapieren’, zegt hij behulpzaam. ‘Mocht je ze niet meer kunnen vinden dan kun je via de RDW nieuwe aanvragen.

Thuisgekomen bladder ik voor de vorm nog door wat mappen maar eigenlijk is het een verloren zaak. Ik weet waar dat ding in zat. Ik weet dat ik het mapje met dat ding tijdens de verhuizing op een stapeltje ‘te bewaren’ heb gelegd en in gedachten zie ik mij, een dag voor de verhuizing, dat stapeltje oppakken en in de klikko kwakken ‘Want al die oude meuk bewaren heeft toch geen zin’.

Zucht…

Het nieuwe overschrijvingsbewijs is aangevraagd. Met dank aan Yep. Eens kijken wat er eerder is. Iggy of de papieren van Suvvertje.

© Rianne